II FZ 888/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego O. S.A. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 sierpnia 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 950/14 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego O. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe O. S.A. w L. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2014 roku w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 rok w kwocie 4 510 zł. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, ze względu na grożącą spółce niepowetowaną szkodę w postaci egzekucji zobowiązania w kwocie określonej decyzją, która według spółki została wydana z naruszeniem prawa. Pismem z dnia 28 lipca 2015 roku spółka uzupełniła wniosek dodając, że organ podjął już działania zmierzające do wykonania decyzji w drodze egzekucji, załączając 6 upomnień z dnia 10 lipca 2015 roku, wydanych na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1986 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (DZ. U. z 2012 roku, poz. 1015 ze zm.) wzywających do uregulowania należności z tytułu podatku od nieruchomości za poszczególne miesiące 2011 i 2012 roku. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że okolicznością przedstawioną przez spółkę, mającą uzasadnić wstrzymanie wykonania decyzji, jest powstanie nieodwracalnych, szkód związanych z ewentualnym prowadzeniem postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania zobowiązania podatkowego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji Spółka przytoczyła jedynie przesłanki wstrzymania decyzji stwierdzając tylko, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje pogorszenie jej sytuacji materialnej. Zwrócono także uwagę, że sama egzekucja należności pieniężnych nie prowadzi, co do zasady do nieodwracalnych skutków. W razie bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualnie wyegzekwowane kwoty zostaną zwrócone. W zażaleniu z dnia 8 września 2015r. pełnomocnik Spółki wniósł o przekazanie sprawy do sądu drugiej instancji oraz uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi pierwszej instancji orzekającemu w innym składzie, a także zwrot wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, że w przypadku zmiany lub uchylenia decyzji przez sąd administracyjny "ewentualną restytucję strona uzyska po latach, w drodze pozwu cywilnego rozpoznawanego w zwykłym trybie przez sąd powszechny." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Tytułem uwag wstępnych należy wskazać także, że przedmiotem kontroli instancyjnej dokonywanej w postępowaniu zażaleniowym przez Naczelny Sąd Administracyjny jest zgodność z prawem orzeczeń wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne. Co do zasady NSA nie rozpoznaje ponownie sprawy merytorycznie, a jedynie bada czy przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia nie doszło do naruszenia przepisów obowiązującego prawa. Przedmiotem rozstrzygnięcia NSA w postępowaniu zażaleniowym nie jest więc istota sprawy wpadkowej, a jedynie ocena legalności postępowania przed sądem pierwszej instancji. Przechodząc do istoty rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że zgodnie z ogólną zasadą wprowadzoną art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w określonych okolicznościach po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu sąd ten może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205. Prawidłowo zatem w rozpoznawanej sprawie sąd pierwszej instancji wskazał, że lakoniczne uzasadnienie wniosku sprowadzające się do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwiła ocenę, czy przesłanki te w sprawie spełniły się. Do wniosku nie dołączono zresztą żadnych dokumentów, które obrazowałyby szczegółowo sytuację majątkową skarżącej. Z tego powodu zasadnie stwierdzono, że Spółka nie wykazała istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zasadnie stwierdził sąd pierwszej instancji, że hipotetyczna możliwość uwzględnienia skargi nie może uzasadnić wstrzymania wykonania decyzji. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.