II OSK 2099/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej B. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 2319/19 w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 5 lutego 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 2319/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. S. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] kwietnia 2020 r., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] lutego 2017 r. Pełnomocnik skarżącego wskazał na zaistnienie przesłanki, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Pełnomocnik podniósł, że inwestor już zaczął przygotowania do budowy drogi która biegnie przy samej granicy ze skarżącym. Kolejne etapy realizacji inwestycji doprowadzą, w ocenie pełnomocnika, do zniszczeń środowiska naturalnego, również na nieruchomości skarżącego, a skutki tych działań będą nieodwracalne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć także wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na wstępie należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w sprawie decyzji był przedmiotem oceny przed Sądem I instancji, który postanowieniem z dnia 7 listopada 2019 r. odmówił jej wstrzymania. Sąd w uzasadnieniu obszernie wyjaśnił dlaczego decyzja nadaje się do wstrzymania tylko wówczas gdy posiada atrybut wykonalności. Wywód Sądu I instancji na temat decyzji SKO ma również zastosowanie do decyzji Wójta Gminy C. Nie ma potrzeby powielania tej argumentacji przez Naczelny Sąd Administracyjny na obecnym etapie, gdyż orzecznictwo w tej materii jest jednolite. Sąd jedynie krótko nadmienia, że nie można mówić o ewentualnym niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w odniesieniu do decyzji wydanej w przedmiocie warunków zabudowy. Uwzględniając w szczególności przepis art. 4 ust. 2 i art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.) wskazać należy, że z samej istoty tego typu decyzji wynika, że jej wydanie nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też z nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Organy zaś nie mają możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego ze stosownymi wnioskami, sama jednak nie daje podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji zamierzonej inwestycji bądź do przystąpienia do użytkowania. Jej cel ogranicza się do wskazania, czy inwestycja danego typu może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Samo gromadzenie przez inwestora materiałów pod budowę inwestycji nie oznacza jeszcze realizacji przedsięwzięcia, a Sąd nie może takiego działania zakazać z uwagi na obawy strony występującej z wnioskiem. Należy również mieć na uwadze, że postanowienie WSA z dnia 7 listopada 2019 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zostało zaskarżone, a strona na obecnym etapie nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności w sprawie. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.