V SA/Wa 2596/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska Piszczek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w O. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z dnia 29 października 2012 r. strona skarżąca Stowarzyszenie [...] w O. (dalej: "Stowarzyszenie") wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] września 2012 r. określającą kwotę zwrotu dofinansowania wykorzystanego przez skarżącą (43.458,88 zł), zwracając się przy tym o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wyjaśniono m.in.:, iż Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej i jedynym źródłem jego utrzymania są środki otrzymywane od ich założycieli (m.in. Gmina O., J., D.), nie posiada majątku, zatrudnia pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w postanowieniu z 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964) – którego tezę tut. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela - rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, należało uznać, iż strona skarżąca uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu ewentualne zablokowanie środków pieniężnych strony skarżącej wskutek wdrożonej przez wierzyciela egzekucji należności może uniemożliwić realizację zadań Stowarzyszenia m.in. poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie dalszego zatrudnienia etatowych pracowników. Należy mieć tutaj na uwadze znaczną wysokość podlegającej zwrotowi kwoty 43.458,88 zł oraz to, iż Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej a zatrudnionych pracowników utrzymuje dzięki środkom otrzymywanym od założycieli Stowarzyszenia. Pamiętać również należy, iż wszelkie ewentualne środki pomocowe uzyskane przez stowarzyszenie wydatkowane być muszą zgodnie z ich przeznaczeniem. Tym samym Stowarzyszenie, które nie prowadzi działalności gospodarczej w zasadzie nie ma możliwości dokonywania jakichkolwiek przesunięć środków pieniężnych w ramach posiadanego budżetu. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić może do nieodwracalnych skutków w postaci utraty możliwości realizacji bieżących zadań Stowarzyszenia, co w konsekwencji spowodować mogłoby jego likwidację. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.