II OZ 1300/08

SENTENCJA II OZ 1300 /08 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. i W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 września 2007 r. sygn. akt II SA/Po 105/07 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej M. S. i W. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. II SA/Po 105/07 w zakresie oddalenia skargi M. S. i W. M. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną M. S. i W. M. od wyroku tegoż Sądu z dnia 17 kwietnia 2007 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że reprezentujący skarżących radca prawny wniósł skargę kasacyjną nie uiszczając jednocześnie wymaganej stałej opłaty tytułem wpisu sądowego, w związku z czym powyższa skarga kasacyjna podlega odrzuceniu na mocy art. 178 w związku z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. S. i W. M. domagając się jego uchylenia. Skarżący podnieśli, że skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została opłacona w wymaganej wysokości oraz w terminie jednak ze względu na fakt, iż pełnomocnik skarżących przebywa w obecnej chwili za granicą przedłożenie potwierdzenia wpłaty jest niemożliwe. Jednocześnie skarżący zobowiązali się do przedłożenia sądowi dowodu wpłaty w ciągu 7 dni od daty sporządzenia niniejszego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do przepisu art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego bądź adwokata reprezentującego stronę zgodnie z art. 221 p.p.s.a. Trafnie ustalił Wojewódzki Sąd Administracyjny, że wniesiona w niniejszej sprawie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, a wobec tego to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji skarżących miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu. Zawarte we wniesionym zażaleniu stwierdzenie o uiszczeniu w terminie należnej opłaty sądowej nie zostało żadnym dokumentem potwierdzone. Istotne dla rozpoznania wniesionego zażalenia jest też to, że wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia należnej opłaty został odrzucony. Z przytoczonych wyżej względów nieuiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym w terminie wskazanym w art. 177 § 1 p.p.s.a. stałej opłaty sądowej stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 p.p.s.a. i pociąga skutek prawny w postaci odrzucenia środka zaskarżenia, o czym trafnie orzekł też Sąd pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.