I OZ 500/22

SENTENCJA Dnia 4 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 164/21 odrzucające sprzeciw W. B. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 164/21 odmawiającego W. B. przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi W. B. i E. B. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny W Warszawie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 164/21, odrzucił sprzeciw W. B. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2022 r., odmawiającego W. B. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w spawie ze skargi W. B. i E. B. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji. Sąd wskazał, że w/w sprzeciw został złożony z przekroczeniem 7 – dniowego terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej "p.p.s.a."). Podano, że ostatnim dniem do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 4 lutego 2022 r. był dzień 11 marca 2022 r., zaś skarżąca dokonała tego w dniu 16 marca 2022 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że postanowienie z dnia 4 lutego 2022 r. doręczono skarżącej w dniu 4 marca 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, które skarżąca opatrzyła własnoręcznym podpisem (k-42). Doręczenie odpisu postanowienia zawierało prawidłowe pouczenie, iż termin na wniesienie sprzeciwu wynosi 7 dni (pkt 1 pouczenia). Skoro zatem odpis w/w postanowienia z dnia 4 lutego 2022 r. doręczono skarżącej w dniu 4 marca 2022 r., to tym samym 7 – dniowy termin do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa, upływał w dniu 11 marca 2022 r. Jak natomiast wynika z akt, skarżąca czynności tej dokonała dopiero w dniu 16 marca 2022 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie wskazanego terminu. Wobec tego uznać należy, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.