I SA/Wa 1270/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas, Sędziowie sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), sędzia WSA Emilia Lewandowska, Protokolant ref. staż. Agata Abramowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi E. K., G.W., G. O., M. L., M. W., M. W., W. D., W. W., Z. W. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 281/12 1. wymierza Prezydentowi [...] Warszawy grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz E. K., G. W., G. O., M. L., M. W., M. W., W. D., W. W., Z. W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 281/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia 20 stycznia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] w rejonie ul. [...],[...],[...], pochodzącej z “[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 16 października 2012 r. akta sprawy wraz z prawomocnym ww. wyrokiem wpłynęły do Prezydenta [...]. Zatem termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 17 grudnia 2012 r. (poniedziałek). Wyrokiem z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 450/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 zł za niewykonanie ww. wyroku Sądu z dnia 13 sierpnia 2012 r. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Kolejnym wyrokiem z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 126/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3000 zł za niewykonanie ww. wyroku 13 sierpnia 2012 r. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia 14 lipca 2017 r. E. K., W. D., M. W., M. L., G. W., Z. W., W. W., G. O. i M. W. (dalej jako: skarżący) wezwali Prezydenta [...] w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: ppsa), do wykonania ww. wyroku z dnia 13 sierpnia 2012 r. Następnie pismem z 24 lipca 2017 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez organ ww. wyroku z dnia 13 sierpnia 2012 r, wnosząc o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w toku postępowania podjęto szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego niezbędnego do oceny, czy teren objęty roszczeniem spełnia przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm., dalej jako: ugn). Organ wskazał, że teren objęty roszczeniem o przyznanie odszkodowania stanowi fragment tabeli likwidacyjnej o ogólnej powierzchni ok. 40406 m2 i co do której toczy się niezależnie od siebie kilka postępowań w różnych organach. Organ podał, że przed Ministrem Infrastruktury i Rozwoju toczyło się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1971 r. ustalającej odszkodowanie za fragment ww. gruntu o pow. 13022 m2 oznaczony jako projektowany hip. [...]. Postępowanie to zakończone zostało decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2015 r., nr [...] o stwierdzeniu nieważności. Organ zauważył, że pismami z dnia 22 kwietnia 2015 r., 4 listopada 2015 r., 13 czerwca 2017 r., 22 sierpnia 2017 r. występowano do Ministerstwa Infrastruktury o zwrot akt administracyjnych (19 teczek akt własnościowych) – przesłanych przy piśmie z dnia 4 września 2012 r. – informując o licznych wystąpieniach stron postępowania o przyznanie odszkodowania oraz o skargach na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie ich rozpoznania. Prośby do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę pozostały bez odpowiedzi. Organ zaznaczył również, że z uwagi na ilość postępowań prowadzonych w Biurze Spraw Dekretowych, skomplikowany charakter przedmiotowej sprawy, brak niezbędnych akt własnościowych oraz krótki okres, w którym organ był w posiadaniu dokumentacji dotyczącej wniosku o przyznanie odszkodowania, spowodowanej koniecznością jej ponownego przesłania do WSA w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę nie było możliwości rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: ppsa), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. (art. 154 § 2 ppsa). Z kolei grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa). Jak wskazano wyżej, przed wniesieniem skargi na niewykonanie wyroku z dnia 13 sierpnia 2012 r. po wyroku tut. Sądu, który zapadł w dniu 23 marca 2017 r. skarżący po raz kolejny pismem z dnia 14 lipca 2017 r. wezwali Prezydenta do jego wykonania. Procesowy wymóg wniesienia skargi został zatem spełniony. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 578/12, Lex nr 1252111). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że ukaranie Prezydenta grzywną w wysokości 3000 zł stanowi adekwatną sankcję za niewykonanie prawomocnego wyroku z dnia 13 sierpnia 2012 r., uwzględniając przy tym, że jej wysokość mieści się w granicach określonych przez art. 154 § 6 ppsa. Wymierzając grzywnę w takiej kwocie Sąd wziął pod uwagę ponad pięcioletni okres niewykonania przez organ prawomocnego wyroku z dnia 13 sierpnia 2012 r., jak również to, że mimo wymierzenia organowi grzywny prawomocnymi wyrokami tut. Sądu z dnia 5 lipca 2016 r. i z dnia 23 marca 2017 r. odpowiednio w wysokości 1000 zł i 3000 zł, Prezydent nadal nie wydał decyzji odszkodowawczej. Sąd, wymierzając grzywnę w wysokości nie wyższej niż orzeczona w poprzednim wyroku, miał na względzie również to, że w jednym tygodniu wymierzono organowi trzema wyrokami o sygn.: I SA/Wa 1268/17, I SA/Wa 1269/17 i I SA/Wa 1270/17 grzywny w sumie 8000 zł w sprawach ze skarg skarżących na niewykonanie wyroków tut. Sądu dotyczących różnych działek wchodzących w skład większej nieruchomości ozn. jako "[...]". Sąd podkreśla, że niewykonanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawa stanowi szczególnie istotne uchybienie w działaniu organu administracji, godzi bowiem w zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym w szczególności w zasadę praworządności zawartą w art. 7 kpa oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, wyrażoną w art. 8 kpa. Wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny, stanowiący w istocie sankcję za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. Zgodnie z art. 154 § 2 zd. 2 ppsa Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu, bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku z dnia 13 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 281/12, nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Dokonując takiej oceny Sąd wziął pod uwagę zawieszenie postępowania przez Prezydenta [...] w okresie od 5 listopada 2012 r. do 18 listopada 2015 r. do czasu zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] grudnia 1971 r., nr [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną pomiędzy ulicami [...] i [...] ozn. jako tabela likwidacyjna wsi [...] - część. Sąd miał również na względzie niedysponowanie przez organ aktami własnościowymi nieruchomości, które zostały wypożyczone do Ministra Infrastruktury i Rozwoju i nie zostały dotychczas Prezydentowi zwrócone oraz aktywną postawę organu, który pismami z 22 kwietnia 2015 r., 4 listopada 2015 r., 13 czerwca 2017 r., 22 sierpnia 2017 r. zwracał się do Ministra o ich zwrot. Sąd miał na uwadze także skomplikowany pod względem prawnorzeczowym stan sprawy. Okoliczności te przesądziły o braku rażącego naruszenia prawa przez organ. Trzeba przede wszystkim podkreślić, że skarżący wystąpili z wnioskiem o odszkodowanie objętym wyrokiem zobowiązującym w sprawie I SAB/Wa 281/12 podczas gdy pozostawały w obrocie ostateczne decyzje przyznające odszkodowanie za ww nieruchomość z lat 70-tych ub. wieku. Zatem domaganie się wydania stosownego pozytywnego rozstrzygnięcia wymagało w pierwszej kolejności wyeliminowania w odpowiednim trybie procesowym decyzji odszkodowawczych z lat 70-a tych a to nastąpiło dopiero jesienią 2015r. Ponadto jak wynika z akt administracyjnych organ orzekający aktualnie w sprawie uznał za konieczne porównanie opracowań geodezyjnych sporządzonych na potrzeby postępowania prowadzonego w tej sprawie w porównaniu z opracowaniem sporządzonym przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju orzekającym o nieważności decyzji odszkodowawczych a lat 70 tych. Wydanie rozstrzygnięcia w kontrolowanej sprawie uzależnione jest zatem od współdziałania innego organu administracji. Z powyższych względów, w pkt 1 i 2 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 154 § 2 ppsa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) (200 zł tytułem wpisu od skargi, 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego).