II GPP 4/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA (del.) Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi J. M. o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W., sygn. akt VI SA/Wa 556/10 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy adwokatów postanawia: oddalić skargę UZASADNIENIE W skardze z dnia 8 listopada 2010 r. J. M. wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 556/10, ze skargi J. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2008 r., w przedmiocie skreślenia z listy adwokatów. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] sierpnia 2008 r., skarżący wniósł o zawieszenie postępowania prowadzonego przed WSA. W uzasadnieniu wskazał na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie zainicjowane wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 20 czerwca 2008 r. o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisu art. 21f ust. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów – w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 września 2007 roku - w zakresie, w jakim dotyczy osób pełniących funkcje publiczne wymienione w art. 4 pkt 13-16, 47 i 48 tej ustawy z art. 2, art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz przepisu art. 66 wskazanej ustawy w części obejmującej zwrot "z wyjątkiem art. 30" – w zakresie w jakim dotyczy osób pełniących funkcje publiczne wymieniane w art. 4 pkt 13-15 i 47 tej ustawy z art. 2, art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. Konstytucji. Do wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania przyłączył się Minister Sprawiedliwości. WSA w Warszawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. postępowanie w sprawie zawiesił na zgodny wniosek stron. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. skarżący wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. Jednocześnie wniósł o zwrócenie się przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem co do zgodności aktualnie obowiązujących przepisów lustracyjnych dotyczących adwokatów z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. podjęto zawieszone postępowanie. W dniu [...] czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zawiesił z urzędu postępowanie przed tym Sądem do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 20 czerwca 2008 r. W skardze o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. J. M. podał, że pomimo upływu ponad dwóch lat i 5 miesięcy od daty złożenia wniosku przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Trybunał Konstytucyjny nie wyznaczył terminu rozpoznania sprawy. Podkreślił, że dalsze oczekiwanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozpoznanie wniosku przez Trybunał Konstytucyjny w istocie stwarza podstawy do stwierdzenia, że zostało naruszone prawo skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, wówczas gdy na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić przewlekłości, ponieważ pomimo relatywnie długiego czasu trwania całego postępowania poszczególne czynności procesowe podejmowane były prawidłowo, bez nadmiernej i nieuzasadnionej zwłoki. Podkreślić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zawiesił postępowanie w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i stosownie do jego treści nie podejmował czynności w sprawie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż samo zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie zachodzi nieuzasadniona przewlekłość postępowania, tym bardziej iż zasadność zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie dostrzegały również strony niniejszego postępowania zgodnie wnosząc o jego zawieszenie. Faktem jest, że postępowanie w niniejszej sprawie trwa długo, co w odczuciu skarżącego jest to równoznaczne z przewlekłością postępowania. Trzeba jednak mieć na względzie, że długi czas trwania postępowania nie może być utożsamiany z przewlekłością postępowania, na którą - jak to już wyżej wskazano - składają się także inne elementy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postępowanie sądowe toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 556/10 nie trwało dłużej niż było to konieczne, terminowo i prawidłowo podejmowano poszczególne czynności sądowe, a tym samym nie naruszono prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nie można też nie zauważyć, iż skarżący żądając podjęcia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jednocześnie wnosił o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności z Konstytucją tych samych przepisów, które objęte zostały wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich. W tej sytuacji uwzględnienie wniosku skarżącego również skutkowałoby zawieszeniem postępowania. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy orzekł o oddaleniu skargi.