II OZ 657/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. i Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1576/19 odrzucające skargę M. W. i Z. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić solidarnie M. W. i Z. W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 listopada 2019 r., odrzucił skargę M. W. i Z. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r., znak: [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. W. i Z. W. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika adw. W. C. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 24 grudnia 2019 r., doręczonym w dniu 30 stycznia 2020 r., skarżący reprezentowani przez pełnomocnika zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W dniu 4 lutego 2020 r. (data nadania w UP) wpłynęło do Sądu I instancji pismo pełnomocnika skarżących z dnia 3 lutego 2020 r., na którym został naklejony znak opłaty sądowej w kwocie 100 złotych. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2020 r. ponownie wezwano skarżących reprezentowanych przez pełnomocnika do uiszczenia wpisu od przedmiotowego zażalenia w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Poinformowano jednocześnie stronę m.in. o tym, że "WSA w Warszawie nie przyjmuje opłat sądowych poprzez Znak Opłaty Sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości". W dniu 6 kwietnia 2020 r. został uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 złotych od zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania zażalenia obowiązkiem Sądu jest kontrola środka odwoławczego pod kątem spełnienia wymagań fiskalnych, formalnych, jak również pod kątem dopuszczalności takiego środka. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a.") zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W myśl natomiast art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Uprawnienie to przysługuje oczywiście również Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, jeżeli zażalenie podlegało odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, a to na mocy art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaszły podstawy do odrzucenia zażalenia skarżących wniesionego od postanowienia Sądu I instancji z dnia 20 listopada 2019 r., albowiem pomimo skutecznie doręczonego pełnomocnikowi strony zarządzenia z dnia 24 grudnia 2019 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia, wpis sądowy od zażalenia nie został uiszczony w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Wykonania przedmiotowego zarządzenia z dnia 24 grudnia 2019 r. nie stanowiło uiszczenie kwoty 100 złotych w postaci znaku opłaty sądowej, który został nalepiony na piśmie z dnia 3 lutego 2020 r. Zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Treść powyższego przepisu jest jasna i nie powoduje trudności interpretacyjnych. Przepis ten jednoznacznie wskazuje dwie formy uiszczenia należnej wpłaty, wyklucza on uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez naklejenie znaków opłaty sądowej. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych znakami opłaty sądowej, jak to uczynił pełnomocnik skarżących w rozpatrywanej sprawie. Zauważyć także należy, że doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi zarządzenie z dnia 24 grudnia 2019 r. zawierało wyraźne pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu od zażalenia jak również o konsekwencjach jego niewykonania. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, ponowne wezwanie skarżących reprezentowanych przez pełnomocnika (zarządzeniem z dnia 17 lutego 2020 r.) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia, było bezpodstawne, a uiszczenie przez stronę skarżącą, w jego wykonaniu, należnego w sprawie wpisu sądowego, należy uznać jako nieskuteczne dla przyjęcia, iż strona uzupełniła w zakreślonym terminie brak fiskalny zażalenia. Odrzucenie zażalenia powoduje, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się do merytorycznych argumentów zawartych w zażaleniu przemawiających, w ocenie skarżących, za uchyleniem zaskarżonego postanowienia z dnia 20 listopada 2019 r. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie. O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.