I Ns 373/24
Sądy powszechne2024-07-31
Sygnatura
I Ns 373/24
Data orzeczenia
2024-07-31
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Asesor Paweł Kamiński (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I Ns 373/24</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 31 lipca 2024 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Toruniu I Wydział Cywilny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: asesor sądowy Paweł Kamiński</p>
<p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Karolina Kotowska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2024 r. w Toruniu</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z wniosku <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. U. (1)</span>
</strong>
</p>
<p>z udziałem <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. U. (2)</span> i <span class="anon-block">W. U.</span>
</strong>
</p>
<p>o stwierdzenie nabycia spadku</p>
<p>I.
stwierdza, że spadek po <span class="anon-block">I. U.</span>, córce <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, zmarłej w dniu 31 grudnia 2009 roku w <span class="anon-block">T.</span>, mającej ostatnie miejsce zwykłego pobytu w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>, nabyli na podstawie ustawy bez ograniczenia odpowiedzialności za długi: <span class="anon-block">M. U. (1)</span>, syn <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">I.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>, <span class="anon-block">P. U.</span>, syn <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> oraz na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza <span class="anon-block">W. U.</span>, córka <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">I.</span>, <span class="anon-block">urodzona (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> po 1/3 (jednej trzeciej) części każde z nich;</p>
<p>II.
stwierdza, że spadek po <span class="anon-block">Z. U.</span>, synu <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, zmarłym w dniu 19 sierpnia 2018 roku w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>, mającym ostatnie miejsce zwykłego pobytu w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>, na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza nabyli: <span class="anon-block">P. U.</span>, syn <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> oraz <span class="anon-block">M. U. (2)</span>, syn <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> – po ½ (jednej drugiej) części każdy z nich;</p>
<p>III.
stwierdza, że spadek po <span class="anon-block">L. U.</span>, synu <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">J.</span>, numer <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, zmarłym 13 lutego 2009 r. w <span class="anon-block">T.</span>, mającym ostatnie miejsce zwykłego pobytu w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>, na podstawie testamentu w formie aktu notarialnego z dnia 14 października 2004 r. Repertorium A numer <span class="anon-block"> (...)</span>, sporządzonego przed notariuszem w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">D. W.</span>, otwartego i ogłoszonego w Sądzie Rejonowym w Toruniu w dniu 31 lipca 2024 roku nabył bez ograniczenia odpowiedzialności za długi <span class="anon-block">P. U.</span>, syn <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">urodzony (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> w całości;</p>
<p>IV.
ustala, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.</p>
<p>Sygn. akt I Ns 373/24 <span class="anon-block">T.</span>, dnia 24 września 2024 roku</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wnioskodawca <span class="anon-block">M. U. (1)</span> wnioskiem z dnia 15 maja 2024 roku wniósł o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">L. U.</span> na podstawie testamentu, a także po <span class="anon-block">I. U.</span> i <span class="anon-block">Z. U.</span> na podstawie ustawy. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że spadkodawca <span class="anon-block">L. U.</span> zmarł 13 lutego 2009 roku jako wdowiec i sporządził w dniu 14 października 2004 roku testament notarialny, w którym do całości spadku powołał do całości spadku swojego syna <span class="anon-block">P. U.</span>. Dodał, że spadkodawca pozostawił w dniu śmierci trzech synów: <span class="anon-block">P. U.</span>, <span class="anon-block">Z. U.</span> i <span class="anon-block">M. U. (2)</span>. Wnioskodawca podał, że spadkobierca nie składał oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku. Testament pozostawiony przez spadkodawcę nie był otwarty, ani ogłoszony przez sąd, ani przez notariusza.</p>
<p>Jeśli chodzi o <span class="anon-block">Z. U.</span>, wnioskodawca podał, że spadkodawca zmarł 19 sierpnia 2018 roku, ostatnio stale zamieszkiwał w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>, w chwili śmierci był kawalerem, nie miał dzieci. Nie pozostawił po sobie testamentu, nikt nie został uznany za niegodnego dziedziczenia. Zdaniem wnioskodawcy spadkobiercami <span class="anon-block">Z. U.</span> byli jego bracia – <span class="anon-block">M. U. (2)</span> i <span class="anon-block">P. U.</span>.</p>
<p>Co do <span class="anon-block">I. U.</span>, wnioskodawca podał, że zmarła 31 grudnia 2009 roku, ostatnio stale zamieszkiwała w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>. W dacie śmierci spadkodawczyni była w związku małżeńskim z <span class="anon-block">P. U.</span> i miała dwoje dzieci – <span class="anon-block">M. U. (1)</span> i <span class="anon-block">W. U.</span>. Zmarła nie pozostawiła po sobie testamentu, a żaden ze spadkobierców nie został uznany przez sąd za niegodnego dziedziczenia. Spadkobiercy nie składali oświadczeń o przyjęciu spadku lub jego odrzuceniu, ani nie zrzekali się dziedziczenia po spadkodawczyni.</p>
<p>Jako zainteresowanych w sprawie (uczestników) we wniosku wskazano <span class="anon-block">W. U.</span> i <span class="anon-block">M. U. (2)</span>.</p>
<p>W odpowiedzi na wniosek uczestnik <span class="anon-block">M. U. (2)</span> oświadczył, że zgadza się z wnioskiem, nie składał oświadczenia o odrzuceniu spadku oraz nie posiada wiedzy o innych spadkobiercach oraz testamentach sporządzonych przez spadkodawców (k. 46). Z kolei uczestniczka <span class="anon-block">W. U.</span> w odpowiedzi na wniosek podała, że ostateczne stanowisko w przedmiocie wniosku zajmie po przedłożeniu przez wnioskodawcę wszystkich dokumentów. Podała także, że nie składała oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku po żadnym ze spadkodawców i nie wie czy ktokolwiek składał takie oświadczenie. Uczestnika oświadczyła też, że nie posiada wiedzy na temat tego czy spadkodawcy pozostawili innych spadkobierców ustawowych poza wskazanymi we wniosku, a także że nie wie o innych testamentach sporządzonych przez spadkodawców (k. 59).</p>
<p>Na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku pełnomocnik uczestniczki <span class="anon-block">W. U.</span> oświadczył, że przychyla się do wniosku o stwierdzenie nabycia spadku.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">L. U.</span> zmarł 13 lutego 2009 roku w <span class="anon-block">T.</span>. Jego ostatnim zwykłym miejscem zwykłego pobytu był <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">L. U.</span> – k. 11, przesłuchanie stron na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku znacznik czasowy od 00:36:09 do 00:45:54 – k. 73</em>
</p>
<p>W chwili śmierci <span class="anon-block">L. U.</span> był wdowcem i miał trójkę dzieci: <span class="anon-block">P. U.</span>, <span class="anon-block">Z. U.</span> i <span class="anon-block">M. U. (2)</span>. Był żonaty jeden raz. Małżonka <span class="anon-block">L. U.</span>, <span class="anon-block">T. U.</span>, zmarła przed nim, w dniu 26 października 1999 roku. Nie miał dzieci pozamałżeńskich, ani przysposobionych. W skład spadku wchodzą udziały we własności domu, las oraz łąka składająca się z kilku działek. Wcześniej nie toczyła się jakakolwiek sprawa spadkowa po zmarłym. Nie był sporządzany akt poświadczenia dziedziczenia, nie były składane oświadczenia spadkowe.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">L. U.</span> – k. 11, odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">T. U.</span> – k. 12, odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">P. U.</span> – k. 14, odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">Z. U.</span> – k. 43, odpis skrócony aktu urodzenia <span class="anon-block">M. U. (2)</span> – k. 44, przesłuchanie stron na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku znacznik czasowy od 00:36:09 do 00:45:54 – k. 73 </em>
</p>
<p>14 października 2004 roku <span class="anon-block">L. U.</span> sporządził testament notarialny przed <span class="anon-block">D. W.</span> notariuszem w <span class="anon-block">T.</span>, zarejestrowany w repertorium A nr 3594/2004, w którym do całości spadku powołał swojego syna <span class="anon-block">P. U.</span>, syna <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">urodzonego dnia (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>. Był to jedyny testament sporządzony przez spadkodawcę.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: wypis testamentu notarialnego z dnia 14 października 2004 roku – k. 41, przesłuchanie stron na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku znacznik czasowy od 00:36:09 do 00:45:54 – k. 73</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">I. U.</span> zmarła 31 grudnia 2009 roku w <span class="anon-block">T.</span>. Jej ostatnim zwykłym miejscem zwykłego pobytu był <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">I. U.</span> – k. 13, zapewnienie spadkowe <span class="anon-block">M. U. (1)</span> złożone na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku znacznik czasowy od 00:19:52 do 00:24:37 potwierdzone przez <span class="anon-block">W. U.</span> znacznik czasowy 00:24:37 – k. 72v</em>
</p>
<p>W chwili śmierci <span class="anon-block">I. U.</span> była zamężna z <span class="anon-block">P. U.</span> i miała dwoje dzieci: <span class="anon-block">M. U. (1)</span> i <span class="anon-block">W. U.</span>. Zawierała związek małżeński jeden raz. Małżonek <span class="anon-block">I. U.</span>, <span class="anon-block">P. U.</span>, zmarł po niej, w dniu 24 listopada 2020 roku. Nie miała dzieci pozamałżeńskich, ani przysposobionych. W skład spadku po <span class="anon-block">I. U.</span> nie wchodzi przedsiębiorstwo, ani gospodarstwo rolne. Wcześniej nie toczyła się jakakolwiek sprawa spadkowa po zmarłej. Nie był sporządzany akt poświadczenia dziedziczenia, nie były składane oświadczenia spadkowe. Nikt nie zrzekał się dziedziczenia po zmarłej <span class="anon-block">I. U.</span>, ani nie został uznany za niegodnego dziedziczenia. Dzieci <span class="anon-block">I. M.</span> <span class="anon-block">U.</span> i <span class="anon-block">W. U.</span> dowiedziały się o śmierci matki w dniu jej śmierci. Zmarła nie pozostawiła po sobie testamentu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">I. U.</span> – k. 13, odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">P. U.</span> – k. 14, odpis skrócony aktu urodzenia <span class="anon-block">M. U. (1)</span> – k. 15, odpis skrócony aktu urodzenia <span class="anon-block">W. U.</span> – k. 16, zapewnienie spadkowe <span class="anon-block">M. U. (1)</span> złożone na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku znacznik czasowy od 00:19:52 do 00:24:37 potwierdzone przez <span class="anon-block">W. U.</span> znacznik czasowy 00:24:37 – k. 72v</em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">Z. U.</span> zmarł 19 sierpnia 2018 roku w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>. Jego ostatnim zwykłym miejscem zwykłego pobytu był <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">Z. U.</span> – k. 43, zapewnienie spadkowe <span class="anon-block">M. U. (2)</span> złożone na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku znacznik czasowy od 00:26:21 do 00:32:58 – k. 73</em>
</p>
<p>W chwili śmierci <span class="anon-block">Z. U.</span> był kawalerem. Nie pozostawił po sobie dzieci, również przysposobionych. Rodzice <span class="anon-block">Z. U.</span>, czyli <span class="anon-block">L. U.</span> i <span class="anon-block">T. U.</span> zmarli przed <span class="anon-block">Z. U.</span>. <span class="anon-block">Z. U.</span> pozostawił po sobie rodzeństwo: <span class="anon-block">M. U. (2)</span> oraz <span class="anon-block">P. U.</span>. W skład spadku nie wchodzi przedsiębiorstwo, ani gospodarstwo rolne. Wcześniej nie toczyła się jakakolwiek sprawa spadkowa po zmarłym. Nie był sporządzany akt poświadczenia dziedziczenia, nie były składane oświadczenia spadkowe. <span class="anon-block">M. U. (2)</span> nie zrzekał się dziedziczenia po zmarłym <span class="anon-block">Z. U.</span>, ani nikt nie został za niegodnego dziedziczenia. Zmarły nie pozostawił po sobie testamentu.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">Z. U.</span> – k. 43, odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">L. U.</span> – k. 11, odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">T. U.</span> – k. 12, odpis skrócony aktu zgonu <span class="anon-block">P. U.</span> – k. 14, odpis skrócony aktu urodzenia <span class="anon-block">M. U. (2)</span> – k. 44, zapewnienie spadkowe <span class="anon-block">M. U. (2)</span> złożone na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku znacznik czasowy od 00:26:21 do 00:32:58 – k. 73</em>
</p>
<p>Spadek po <span class="anon-block">P. U.</span> zmarłym 24 listopada 2020 roku w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>, mającym ostatnie miejsce zwykłego pobytu w <span class="anon-block">O.</span> nad <span class="anon-block">W.</span>, na podstawie testamentu nabyła z dobrodziejstwem inwentarza uczestniczka <span class="anon-block">W. U.</span> w całości. Stwierdzenie nabycia spadku o powyższej treści orzekł Sąd Rejonowy w Toruniu postanowieniem z dnia 14 marca 2022 roku w sprawie I Ns 695/20.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Dowód</em>
</strong>
<em>
<!-- -->: fakt bezsporny i znany sądowi z urzędu, a nadto informacja wynikająca z Rejestru Spadkowego dostępnego w rejestrze publicznym na stronie internetowej: https://rejestry-notarialne.pl/37</em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Stan faktyczny w niniejsze sprawie Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy dowodów z dokumentów urzędowych w postaci testamentu notarialnego oraz aktów stanu cywilnego. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności tych dokumentów, a i żadne z uczestników postępowania wiarygodności tych dowodów nie podważało.</p>
<p>Podstawę ustaleń Sądu stanowiły nadto zapewnienia spadkowe złożone przez wnioskodawcę <span class="anon-block">M. U. (1)</span> oraz <span class="anon-block">M. U. (2)</span>, które Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Żaden z uczestników postępowania nie kwestionował treści złożonych zapewnień spadkowych, a wręcz przeciwnie – wszyscy potwierdzili wzajemnie ich treść.</p>
<p>Należy przy tym wszakże zaznaczyć, że sąd zapewnienie spadkowe odebrał od <span class="anon-block">M. U. (1)</span> co do faktów wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 671;art. 671 § 2)">art. 671 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego</a> (dalej: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>) dotyczących <span class="anon-block">I. U.</span>, zaś <span class="anon-block">M. U. (2)</span> co do analogicznych samych faktów dotyczących <span class="anon-block">Z. U.</span>. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 671;art. 671 § 1)">art. 671 § 1 k.p.c.</a>, za dowód, że nie ma innych spadkobierców, może być przyjęte zapewnienie złożone przez zgłaszającego się spadkobiercę. <span class="anon-block">M. U. (1)</span> był zgłaszającym się spadkobiercą <span class="anon-block">I. U.</span>, natomiast <span class="anon-block">M. U. (2)</span> był zgłaszającym się spadkobiercą <span class="anon-block">Z. U.</span>. Nie jest wymagane odbieranie zapewnienia od wszystkich zgłaszających się spadkobierców; od pozostałych można odebrać jedynie potwierdzenie złożonego zapewnienia, które jest równoznaczne w skutkach z zapewnieniem (por. T. Radkiewicz(w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Art. 459–1217. Tom II, red. T. Szanciło, uwagi do art. 671, teza 3). W przypadku <span class="anon-block">L. U.</span> z uwagi na to, że powołał jedynego spadkobiercę w testamencie, a był nim zmarły <span class="anon-block">P. U.</span>, sąd nie miał możliwości odebrania od zgłaszającego się spadkobiercy zapewnienia spadkowego. Zgłaszającym się spadkobiercą jest bowiem taki spadkobierca, który zgłosił swoje prawa do spadku w sądzie spadku i zachowuje prawo do dziedziczenia. <span class="anon-block">W. U.</span> wprawdzie jest następcą prawnym <span class="anon-block">P. U.</span>, ale nie jest zgłaszającym się spadkobiercą <span class="anon-block">L. U.</span>, wobec czego odebranie od niej zapewnienia spadkowego nie było możliwe. W doktrynie postępowania cywilnego wyrażono pogląd, że nie można zastąpić zapewnienia spadkowego zeznaniem innej osoby (por. T. Radkiewicz(w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Art. 459–1217. Tom II, red. T. Szanciło, uwagi do art. 671, teza 3). W przedmiotowej sprawie biorąc pod uwagę, że jedynym ustalonym spadkobiercą <span class="anon-block">L. U.</span> na podstawie testamentu w formie aktu notarialnego z dnia 14 października 2004 roku był <span class="anon-block">P. U.</span>, nie było możliwości, by odebrać od spadkobiercy zapewnienie spadkowe, bowiem spadkobierca zmarł w dniu 24 listopad 2020 roku. W ocenie Sądu wystarczające dla ustalenia, że <span class="anon-block">L. U.</span> nie pozostawił żadnych innych spadkobierców i testamentów, a także ustalenia miejsca ostatniego zwykłego pobytu spadkodawcy było przesłuchanie stron. Sąd przesłuchał syna spadkodawcy (<span class="anon-block">M. U. (2)</span>), a także jego wnuki (<span class="anon-block">M. U. (1)</span> i <span class="anon-block">W. U.</span>), którzy przedstawili wiarygodne zeznania dotyczące osoby <span class="anon-block">L. U.</span>. Dysponowali oni wiadomościami na temat składu spadku, a także na temat testamentów <span class="anon-block">L. U.</span>, jak również o spadkobiercach ustawowych spadkodawcy. Zeznania wnioskodawcy i uczestników nie były kwestionowane przez kogokolwiek, a sąd także uznaje je za wiarygodne. W tej sytuacji zdaniem Sądu zbędne było wzywanie spadkobierców przez ogłoszenie w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 672)">art. 672 k.p.c.</a> Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli zapewnienie nie było złożone albo jeżeli zapewnienie lub inne dowody nie będą uznane przez sąd za wystarczające, w szczególności gdy nie udało się ustalić spadkobierców, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 669;art. 669 zd. 2)">art. 669 zdanie drugie</a>, postanowienie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku może zapaść dopiero po wezwaniu spadkobierców przez ogłoszenie. Treść tego przepisu wskazuje, że wezwanie spadkobierców przez ogłoszenie jest konieczne jeżeli zapewnienie w ogóle nie zostało złożone albo złożone zostało, lecz sąd nie uznał jego lub innych dowodów za wystarczające. Zasadniczo zatem przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 672)">art. 672 k.p.c.</a> obliguje sąd do wezwania spadkobierców przez ogłoszenie jeżeli zapewnienie spadkowe nie zostało złożone. W przedmiotowej sprawie zapewnienie spadkowe w istocie nie zostało złożone, ale w ocenie sądu inne dowody były wystarczające, bowiem udało się w sposób precyzyjny ustalić spadkobiercę testamentowego <span class="anon-block">L. U.</span>, tj. <span class="anon-block">P. U.</span>, który jednak nie mógł złożyć zapewnienia spadkowego, ani nikt nie mógł tego zapewnienia spadkowego złożyć za niego. Sąd mimo braku złożenia zapewnienia spadkowego pozyskał z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, jak również w drodze przesłuchania uczestników postępowania informacje dotyczące <span class="anon-block">L. U.</span>, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 672)">art. 672 k.p.c.</a> Zdaniem sądu w okolicznościach przedmiotowej sprawy wezwanie spadkobierców przez ogłoszenie byłoby nadmiernym formalizmem generującym dodatkowe koszty oraz przedłużającym postępowanie.</p>
<p>Warto jeszcze zwrócić uwagę na kwestię uczestników postępowania. Wnioskodawca połączył w ramach jednego wniosku żądanie stwierdzenia nabycia spadku po <span class="anon-block">I. U.</span>, <span class="anon-block">Z. U.</span> i <span class="anon-block">L. U.</span>. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1025;art. 1025 § 1)">art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego</a> (dalej: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>), sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeks cywilny</a> nie wymaga natomiast, aby był to interes prawny. Można zatem przyjąć, że z żądaniem może wystąpić każda osoba, która ma interes – prawny, moralny, społeczny, majątkowy lub niemajątkowy – w stwierdzeniu nabycia spadku po danym spadkodawcy (tak J. Ciszewski, J. Knabe (w:) Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. P. Nazaruk, LEX 2024, uwagi do art. 1025 k.c., teza 2). Wnioskodawca bez wątpienia miał interes w złożeniu wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po każdej z trzech osób wskazanych we wniosku, bowiem byli to jego krewni – matka (<span class="anon-block">I. U.</span>), stryj (<span class="anon-block">Z. U.</span>) oraz dziadek (<span class="anon-block">L. U.</span>). Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 510;art. 510 § 1)">art. 510 § 1 k.p.c.</a>, zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania, może on wziąć udział w każdym stanie sprawy aż do zakończenia postępowania w drugiej instancji. Jeżeli weźmie udział, staje się uczestnikiem. Na odmowę dopuszczenia do wzięcia udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Jeśli chodzi o uczestniczkę <span class="anon-block">W. U.</span> miała ona interes prawny w udziale w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku po każdym ze spadkodawców – po <span class="anon-block">I. U.</span> jako jej spadkobierca ustawowy oraz następca prawny innego spadkobiercy ustawowego – <span class="anon-block">P. U.</span>, po <span class="anon-block">Z. U.</span> jako następca prawny jego spadkobiercy ustawowego – <span class="anon-block">P. U.</span>, zaś po <span class="anon-block">L. U.</span> jako następca prawny jego spadkobiercy testamentowego – <span class="anon-block">P. U.</span>. Jeśli chodzi o <span class="anon-block">M. U. (2)</span>, miał on interes prawny w udziale w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">L. U.</span> i <span class="anon-block">Z. U.</span> jako ich spadkobierca ustawowy. Co do interesu prawnego w udziale <span class="anon-block">M. U. (2)</span> w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">I. U.</span> należy podkreślić, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że interes prawny w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 510;art. 510 § 1)">art. 510 § 1 k.p.c.</a> może być nie tylko bezpośredni, ale także pośredni (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2020 r. sygn. akt III CZ 25/20, <span class="anon-block">L.</span>). Na rozprawie w dniu 31 lipca 2024 roku wnioskodawca podał, że interes prawny wszystkich uczestników postępowania w stwierdzeniu nabycia spadku po każdej z trzech osób wskazanych we wniosku wyraża się w tym, że spadkodawcy byli współwłaścicielami nieruchomości. Skoro zatem byli współwłaścicielami nieruchomości, to wszyscy uczestnicy mają interes prawny w udziale w przedmiotowym postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku wyrażający się w ustaleniu następstwa po spadkodawcy współwłaścicielu, w związku z tym, że spadkobiercy stali się współwłaścicielami takich nieruchomości w miejsce spadkodawców (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt V CSK 560/18, <span class="anon-block">L.</span>). Mając na uwadze powyższe okoliczności, a także fakt, iż wszyscy uczestnicy stanowią rodzinę, także dla spadkodawców, w ocenie sądu nie było podstaw, by kwestionować status zainteresowanego w sprawie któregokolwiek z uczestników.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 926;art. 926 § 1)">art. 926 § 1 k.c.</a>, powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Pierwszeństwo ma dziedziczenie testamentowe. Dziedziczenie ustawowe wchodzi w grę co do całości spadku, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy lub gdy żadna z powołanych przez niego osób nie chce lub nie może być spadkobiercą (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 926;art. 926 § 2)">art. 926 § 2 k.c.</a>). Każda osoba może rozrządzić swoim majątkiem na wypadek śmierci w drodze jednostronnej czynności prawnej, jaką jest testament. Zarówno samo sporządzenie testamentu, jak i jego treść, zależy wyłącznie od woli spadkodawcy. To spadkodawca decyduje bowiem o kręgu spadkobierców, tj. czy będą po nim dziedziczyć spadkobiercy ustawowi, czy też inne osoby. Spadkodawcy pozostawiona jest również swoboda uznania co do tego w jakiej części mają dziedziczyć poszczególni spadkobiercy.</p>
<p>Ustawodawca przewidział kilka równorzędnych form testamentów zwykłych. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 950)">art. 950 k.c.</a> testament może być sporządzony w formie aktu notarialnego.</p>
<p>Spadkodawca <span class="anon-block">L. U.</span> sporządził testament notarialny w przewidzianej prawem formie. Jego treść była jednoznaczna, oczywista i logiczna, nie wymagała wykładni. W testamencie powołany został jeden spadkobierca – <span class="anon-block">P. U.</span>. Brak było wątpliwości co do rzeczywistej woli spadkodawcy.</p>
<p>W świetle stanowisk stron nie było również jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że sporządzony przez <span class="anon-block">L. U.</span> testament był nieważny z uwagi na istnienie wad, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 945;art. 945 § 1)">art. 945 § 1 k.c.</a>, bądź by został przez spadkodawcę odwołany.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1012)">art. 1012 k.c.</a>, spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić. Zgodnie z aktualnym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">art. 1015 § 2 k.c.</a> brak oświadczenia spadkobiercy w terminie 6 miesięcy od powzięcia wiedzy o tytule swojego powołania jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2;art. 1015 § 2 zd. 1)">art. 1015 § 2 zdanie pierwsze k.c.</a> obowiązującym w dacie śmierci <span class="anon-block">L. U.</span> (13 lutego 2009 roku) brak oświadczenia spadkobiercy w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania jest jednoznaczny z prostym przyjęciem spadku. Jak wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160094" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 94 (art. 51)">art. LI ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające kodeks cywilny</a> (Dz.U. z 1964 r., nr 16, poz. 94), do spraw spadkowych stosuje się prawo obowiązujące w chwili śmierci spadkodawcy, o ile przepisy poniższe nie stanowią inaczej.</p>
<p>Strony potwierdziły, że <span class="anon-block">P. U.</span> nie składał oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">L. U.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">P. U.</span> zmarł w dniu 24 listopada 2020 roku, wobec czego zmarł po upływie 6 miesięcy od daty śmierci <span class="anon-block">L. U.</span>. Brak było podstaw, by uznać, że dowiedział się o śmierci <span class="anon-block">L. U.</span>, a zatem swojego ojca, w dacie innej niż w dniu otwarcia spadku.</p>
<p>Wobec powyższego Sąd, w myśl powołanych wyżej przepisów, w punkcie III postanowienia stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">L. U.</span>, zmarłym 13 lutego 2009 roku na podstawie testamentu notarialnego z dnia 14 października 2004 roku nabył bez ograniczenia odpowiedzialności za długi <span class="anon-block">P. U.</span> w całości.</p>
<p>Jeśli chodzi o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">I. U.</span>, zgodnie z treścią złożonego przez <span class="anon-block">M. U. (1)</span> zapewnienia spadkowego, potwierdzonego przez <span class="anon-block">W. U.</span>, spadkodawczyni nie pozostawiła po sobie testamentu. Tym samym w grę wchodziło dziedziczenie z mocy ustawy.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931;art. 931 § 1)">art. 931 § 1 k.c.</a>, w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. <span class="anon-block">I. U.</span> zmarłą pozostawiając małżonka – <span class="anon-block">P. U.</span> i dzieci: <span class="anon-block">M. U. (1)</span> i <span class="anon-block">W. U.</span>. Żadne z nich nie złożyło oświadczenia w przedmiocie przyjęcia bądź odrzucenia spadku, zaś o otwarciu spadku dowiedzieli się już w dniu śmierci spadkodawczyni. W dacie śmierci <span class="anon-block">I. U.</span> (31 grudnia 2009 roku) obowiązywał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">art. 1015 § 2 k.c.</a> w takim samym brzmieniu, co w dacie śmierci <span class="anon-block">L. U.</span>, a zatem brak oświadczenia spadkobiercy w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania jest jednoznaczny z prostym przyjęciem spadku. Niemniej jednak zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2;art. 1015 § 2 zd. 2)">art. 1015 § 2 zdanie drugie k.c.</a> w brzmieniu obowiązującym w dacie śmierci zarówno <span class="anon-block">I. U.</span>, jak i <span class="anon-block">L. U.</span>, gdy spadkobiercą jest osoba nie mająca pełnej zdolności do czynności prawnych albo osoba, co do której istnieje podstawa do jej całkowitego ubezwłasnowolnienia, albo osoba prawna, brak oświadczenia spadkobiercy w terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Należy zauważyć, że <span class="anon-block">M. U. (1)</span> i <span class="anon-block">P. U.</span> w dacie śmierci <span class="anon-block">I. U.</span> (31 grudnia 2009 roku) byli osobami pełnoletnimi, ale <span class="anon-block">W. U.</span> w dniu śmierci <span class="anon-block">I. U.</span> była osobą małoletnią – miała 13 lat, podczas gdy pełnoletnim jest ten, kto ukończył lat 18 (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 10;art. 10 § 1)">art. 10 § 1 k.c.</a>). <span class="anon-block">P. U.</span> zmarł w dniu 24 listopada 2020 roku, wobec czego zmarł po upływie 6 miesięcy od daty śmierci <span class="anon-block">I. U.</span>. Brak było podstaw, by uznać, że dowiedział się o śmierci <span class="anon-block">I. U.</span>, a zatem swojej małżonki, w dacie innej niż w dniu otwarcia spadku.</p>
<p>Wobec powyższego Sąd, w myśl powołanych wyżej przepisów, w punkcie I postanowienia stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">I. U.</span>, zmarłej 31 grudnia 2009 roku na podstawie ustawy nabyli bez ograniczenia odpowiedzialności za długi <span class="anon-block">M. U. (1)</span> i <span class="anon-block">P. U.</span> oraz na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza <span class="anon-block">W. U.</span> po 1/3 części każde z nich.</p>
<p>Co do <span class="anon-block">Z. U.</span>, zgodnie z treścią złożonego przez <span class="anon-block">M. U. (2)</span> zapewnienia spadkowego, spadkodawca nie pozostawił po sobie testamentu, nie miał także dzieci, był kawalerem do śmierci. Rodzice <span class="anon-block">Z. U.</span> zmarli przed spadkodawcą. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 932;art. 932 § 3)">art. 932 § 3 k.c.</a>, w braku zstępnych i małżonka spadkodawcy cały spadek przypada jego rodzicom w częściach równych. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 932;art. 932 § 4)">art. 932 § 4 k.c.</a>, jeżeli jedno z rodziców spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada rodzeństwu spadkodawcy w częściach równych. Tym samym spadkobiercami po <span class="anon-block">Z. U.</span> są jego bracia – <span class="anon-block">M. U. (2)</span> i <span class="anon-block">P. U.</span>. Żaden z nich nie złożył oświadczenia w przedmiocie przyjęcia bądź odrzucenia spadku. W dacie śmierci <span class="anon-block">Z. U.</span> (19 sierpnia 2018 roku) obowiązywał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">art. 1015 § 2 k.c.</a> w brzmieniu aktualnym, a zatem brak oświadczenia spadkobiercy w terminie 6 miesięcy od powzięcia wiedzy o tytule swojego powołania jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza.</p>
<p>Wobec powyższego Sąd, w myśl powołanych wyżej przepisów, w punkcie II postanowienia stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">Z. U.</span>, zmarłym 19 sierpnia 2018 roku na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza nabyli bez ograniczenia odpowiedzialności za długi <span class="anon-block">P. U.</span> i <span class="anon-block">M. U. (2)</span> po 1/2 części każdy z nich.</p>
<p>O kosztach postępowania w punkcie IV postanowienia Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.</p>
<p>asesor sądowy Paweł Kamiński</p>
</div>