III SA/Gd 666/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Protokolant Asystent Sędziego Marzena Cybulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2020 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. na informację Zarządu Województwa z dnia 5 czerwca 2020 r. nr (...) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo; 2. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Zarząd Województwa [...], jako Instytucja Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020, ogłosił konkurs nr [...] dla Osi Priorytetowej 02. Przedsiębiorstwa, Działanie 02.04. Otoczenie biznesu, Poddziałanie 02.04.01 Specjalistyczne usługi doradcze. A. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej także jako: "spółka", "wnioskodawca", "protestujący", "skarżąca") złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem: "Akcelerator usług doradczych". Wnioskodawca wskazał, że celem projektu jest wzmocnienie konkurencyjności 369 przedsiębiorstw z województwa [...] oraz budowanie postaw proinnowacyjnych, poprzez stworzenie lepszych warunków do rozwoju na bazie regionalnego systemu świadczeń specjalistycznych usług doradczych o charakterze prorozwojowym dla MŚP i dystrybucję środków na dofinansowanie usług w tym systemie, w oparciu o popyt zgłoszony przez MŚP lub diagnozę potrzeb. Pismem z dnia 31 stycznia 2020 r. (nr [...]) Zarząd Województwa [...] poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek nie został wybrany do dofinansowania w związku z nieuzyskaniem minimum procentowego określonego w regulaminie wskazując, że projekt w trakcie oceny strategicznej I stopnia otrzymał 40,50 % punktów. Zarząd Województwa [...] zaznaczył jednocześnie, że szczegółowe uzasadnienie punktacji przyznanej przez Komisję Oceny Projektów (dalej jako: "KOP") znajduje się w załączonej do pisma Karcie Oceny Strategicznej. Z karty oceny strategicznej wynikało, co następuje: W kryterium A.1. "Profil projektu na tle zapisów Programu", projekt otrzymał 5 punktów. W uzasadnieniu wskazano, że założenia, cele i zakres przedmiotowy projektu w dostatecznym stopniu wpisują się w cele, rezultaty i ukierunkowanie Osi Priorytetowej 2, Działania 2.4, Poddziałania 2.4.1 i w dostatecznym stopniu wskazują na ukierunkowanie projektu na świadczenie specjalistycznych usług w systemie popytowym. Wskazano, że w założeniach wnioskodawca w niewystarczającym stopniu uwzględnił specyfikę regionu w zakresie potrzeb przedsiębiorców, co w połączeniu z brakiem doświadczenia w realizacji analogicznych projektów na terenie województwa [...], nie gwarantuje stworzenia w ramach projektu mechanizmu świadczenia specjalistycznych usług doradczych na rzecz MŚP w regionie zgodnie ze zgłaszanym przez nie popytem. W kryterium A.2. "Potrzeba realizacji projektu", projekt otrzymał 0 punktów. Uzasadniając taką ocenę wskazano, że wnioskodawca nie dysponuje adekwatnym do zakresu planowanych działań potencjałem. Mając na uwadze wielkość zasobów (możliwości finansowych) wnioskodawcy w stosunku do wielkości planowanego przedsięwzięcia, w sytuacji ewentualnych opóźnień płatności zaliczkowych, czy innych utrudnień w realizacji harmonogramów przepływów, ryzyko związane z brakiem utrzymania płynności finansowej w ramach projektu jest ponadprzeciętne. W kryterium A.3. "Wkład w zakładane efekty realizacji Programu" projekt otrzymał 15 punktów. Wskazano, że z matematycznego punktu widzenia planowane efekty projektu wniosą istotny, na tle innych projektów, wkład w osiągnięcie spodziewanych efektów realizacji Osi Priorytetowej 2, Podziałania 2.4.1 (w tym wskaźników ilościowych i ram wykonania), a stosunek dofinansowania z programu do efektów w świetle celów projektu jest korzystny. Zwrócono uwagę na przyjęte założenie "Liczby przedsiębiorstw wspartych w zakresie doradztwa specjalistycznego", "Liczby przedsiębiorstw otrzymujących wsparcie", "Liczby przedsiębiorstw, które wprowadziły zmiany organizacyjno-procesowe" wynoszącej równo 369. Przyjęcie wskaźników na równym poziomie wzbudziło poważne wątpliwości KOP. Ponadto wskazano, że wyjaśnienia wnioskodawcy nie uzasadniają w jasny sposób, że wszystkie przedsiębiorstwa otrzymujące wsparcie wprowadzą zmiany organizacyjno–procesowe. Wskazano również, że brak założenia marginesu na rezygnację podmiotów przed podpisaniem umowy na specjalistyczną usługę doradczą może prowadzić do ponoszenia dodatkowych kosztów przez wnioskodawcę lub budować mechanizm przymusu wykorzystania/zaoferowania usługi. W kryterium A.4. "Oddziaływanie projektu" projekt otrzymał 10 punktów. W uzasadnieniu stwierdzono, że realizacja projektu wpłynie jedynie na czasową poprawę dostępności w regionie oferty z zakresu specjalistycznych usług doradczych dla przedsiębiorstw zgodnie z ich zapotrzebowaniem. W przedłożonej dokumentacji nie wykazano jednoznacznie, że w następstwie realizacji projektu powstanie trwały i efektywnie funkcjonujący regionalny system świadczenia specjalistycznych usług doradczych dla MŚP. W kryterium B.1 "Kompleksowość projektu" projekt został oceniony na 7,5 punkta. Wskazano, że koncepcja przedsięwzięcia obejmuje szeroki wachlarz działań ale nie rozwiązuje w sposób kompleksowy zdefiniowanych problemów, w szczególności w zakresie działań na rzecz skutecznej promocji systemu. W przedstawionej koncepcji ważną rolę odgrywają mobilni doradcy, jednak przedstawione w Strategii Projektu Grantowego wymagania wobec doradców nie gwarantują wymaganych konstrukcją projektu umiejętności. Także liczba doradców w stosunku do liczby podmiotów przy uwzględnieniu analizy wstępnej jest niewystarczająca. Projekt w kryterium B.2 "Komplementarność projektu" otrzymał 0 punktów. Uzasadniając tę punktację KOP stwierdziła, że wnioskodawca co prawda wskazał projekty potencjalnie komplementarne realizowane przez inne podmioty na obszarze województwa [...], jednak w przedłożonej dokumentacji nie wykazał rzeczywistych powiązań (relacji) pomiędzy tymi projektami a jego projektem. Projekt w kryterium C.1. "Ukierunkowanie na inteligentne specjalizacje" uzyskał 0 punktów. Uzasadniając punktację KOP stwierdziła, że co prawda projekt przewiduje preferencje dla przedsiębiorstw pozyskujących wsparcie doradcze w związku z oferowaniem produktów lub usług wpisujących się w obszary tematyczne Inteligentnych Specjalizacji [...], jednak w systemie wyboru rankingowanie wnioskodawców następować będzie każdorazowo na dzień zgłoszenia. Uwzględniając to, nie jest możliwe określenie jaki realny wpływ będzie miała powyższa preferencja w kryteriach na uzyskanie grantu. Wskazano również, że wnioskodawca nie przedstawił koncepcji wykorzystania podmiotów zaangażowanych w tworzenie ISP przy budowaniu katalogu usług w ramach projektu. W kryterium C.2. "Podejście strategiczne", projekt otrzymał 3 punkty. Wskazano, że katalog usług obejmuje swoim zakresem usługi doradcze ukierunkowane na upowszechnianie podejścia strategicznego w przedsiębiorstwach. W kryterium C.3. Ukierunkowanie terytorialne" projekt otrzymał 0 punktów. W uzasadnieniu wskazano, że koncepcja przedsięwzięcia nie przewiduje odrębnej oferty w zakresie usług doradczych dla mikro i małych przedsiębiorstw z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej, natomiast przewiduje preferencje w tym zakresie. Wnioskodawca w opisie systemu wyboru zaproponował jednak mechanizm, wg którego rankingowanie wnioskodawców następować będzie każdorazowo na dzień zgłoszenia. Mając to na uwadze nie jest możliwe określenie, jaki realny wpływ będzie miała powyższa preferencja w kryteriach na uzyskanie grantu. Spółka pismem z dnia 17 lutego 2020 r. złożyła protest na informację o rozstrzygnięciu konkursu, w którym – odwołując się do art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 818 – dalej zwanej "ustawą wdrożeniową") oraz do Rozdziału 4 - Ogólnych warunków wyboru projektów, pkt 1 lit. b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 – zarzuciła, że w karcie oceny nie zawarto uzasadnienia wskazującego na rzetelne przeprowadzenie tej oceny. Uzasadnienia te są ogólnikowe i nie wskazują na konkretne okoliczności, które w ocenie ekspertów uniemożliwiają ocenę spełnienia danego kryterium czy też uniemożliwiają przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Jest to szczególnie widoczne w przypadku oceny następujących kryteriów: A.2. Potrzeba realizacji projektu, B.2. Komplementarność projektu, C1. Ukierunkowanie na Inteligentne Specjalizacje, C.3. Ukierunkowanie terytorialne. Pismem z dnia 5 czerwca 2020 r. (nr [...]) Zarząd Województwa [...] poinformował spółkę o nieuwzględnieniu protestu od wyników oceny merytorycznej (strategicznej I stopnia). Organ (dalej także "IZ RPO WP") stwierdził, że nie ma podstaw wyrażony w proteście zarzut, iż przekazane wnioskodawcy uzasadnienie punktacji przyznanej przez Komisję Oceny Projektów znajdujące się w Karcie Oceny Strategicznej jest ogólnikowe i nie wskazuje na konkretne okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów. W stosunku do każdego z dziewięciu kryteriów przedstawione zostało uzasadnienie wskazujące wprost na przyczynę, która spowodowała przyznanie konkretnej liczby punktów. Uzasadnienia sformułowane są w sposób zrozumiały i odnoszą się do informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej projektu, chociaż ich nie powielają w swej treści. W odniesieniu do uzasadnienia przyznanej punktacji (0 punktów) w kryterium A.2. "Potrzeba realizacji projektu" organ wyjaśnił, że przyczyną jest niewystarczający potencjał finansowy wnioskodawcy z punktu widzenia ryzyka braku utrzymania płynności finansowej w ramach projektu, na wypadek ewentualnych opóźnień płatności zaliczkowych, czy innych utrudnień w realizacji harmonogramu przepływów. W przypadku projektu o tej skali, będącego kompleksowym przedsięwzięciem polegającym na stworzeniu regionalnego systemu świadczenia specjalistycznych usług doradczych dla MŚP w formule grantowej, opieranie płynności finansowej przede wszystkim na zaliczkach otrzymywanych od IZ stwarza nadmierne ryzyko zatrzymania realizacji działań w razie jakichkolwiek problemów, przykładowo przy rozliczeniu otrzymanej transzy zaliczki i w oczekiwaniu na następną. Z punktu widzenia IZ zatrzymanie, ograniczenie lub spowolnienie działań w realizacji tego przedsięwzięcia byłoby nieakceptowalne, ze względu na konieczność zapewnienia [...] MŚP płynnie działającego mechanizmu wsparcia, a także z racji ograniczonego czasu, jaki pozostał do końca realizacji Programu. Ryzyko ewentualnego braku lub zakłócenia płynności projektu wynika ze stosunku zasobów wnioskodawcy do wielkości (wartości) projektu. Wnioskodawca posiada relatywnie wysoki kapitał własny, ale równocześnie po stronie aktywów brak jest takich, które mogłyby stanowić zabezpieczenie kredytu. W odniesieniu do przyznanej punktacji (0 punktów) w kryterium B.2. "Komplementarność projektu" organ zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu oceny, określenia "projekty potencjalnie komplementarne" nie użyto w odniesieniu do projektów przesądzonych co do realizacji w przyszłości (które uzyskały decyzję o finansowaniu), dlatego niezrozumiała jest wątpliwość wnioskodawcy co do znaczenia tego sformułowania, gdyż wynika ono z kontekstu, szczególnie że wnioskodawca w dokumentacji aplikacyjnej nie wymienia projektów przyszłych, a jedynie już zrealizowane lub będące w trakcie realizacji. Określenie "projekty potencjalnie komplementarne" dotyczyło faktu, że wnioskodawca wskazał (wymienił) projekty, które mogłyby potencjalnie zostać uznane za komplementarne w rozumieniu kryterium B.2., lecz wnioskodawca nie uzasadnił (nie wykazał) konkretnych (rzeczywistych) powiązań pomiędzy projektami, tj. charakteru i skali tych powiązań, co jest istotne dla przyznania punktów w przedmiotowym kryterium. W przypadku 2 projektów realizowanych na obszarze województwa [...], ich powiązanie z projektem wnioskodawcy zostało w dokumentacji aplikacyjnej zaledwie zasygnalizowane, ale nie wykazane. Wnioskodawca dokonał tego dopiero w proteście, jednak etap protestu służy jedynie zweryfikowaniu prawidłowości oceny dokonanej przez Komisję Oceny Projektów na podstawie tych informacji, które wnioskodawca zawarł w dokumentacji aplikacyjnej. Etap rozpatrywania protestu nie może stanowić kolejnego etapu oceny projektu, na którym byłyby składane przez wnioskodawcę uzupełnienia brakujących wcześniej informacji. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek poprawnego i wyczerpującego przygotowania wniosku o dofinansowanie, a konsekwencją podania niewystarczających informacji jest niższa ocena projektu. W punkcie 10.4. Regulaminu konkursu wskazano, że w trakcie oceny strategicznej I stopnia członkowie Komisji Oceny Projektów dokonujący oceny mają prawo do zgłoszenia potrzeby indywidualnych spotkań z wnioskodawcami w celu uzyskania dodatkowych wyjaśnień odnośnie ocenianych projektów, a w szczególnych przypadkach Instytucja Organizująca Konkurs może zdecydować o konieczności złożenia przez wnioskodawców wyjaśnień w formie pisemnej. Jest to prawo osób uczestniczących w ocenie, zagwarantowane na wypadek szczególnych sytuacji, w których natrafiają one na wątpliwości co do oceny informacji podanych w projekcie, których nie da się racjonalnie rozstrzygnąć bez spotkania z wnioskodawcą lub uzyskania wyjaśnień pisemnych, a wątpliwości te wynikają nie z braków w dokumentacji aplikacyjnej, lecz przykładowo z wyjątkowo nietypowych cech danego projektu. W przypadku projektu wnioskodawcy taka szczególna sytuacja nie miała miejsca. W odniesieniu do przyznanej punktacji (0 punktów) w kryterium C.1. "Ukierunkowanie na Inteligentne Specjalizacje" organ wskazał, że nie jest zasadne zawarte w proteście stwierdzenie wnioskodawcy, iż przedmiotowe kryterium jest "zero-jedynkowe" i odnosi się tylko do tego, czy koncepcja przedsięwzięcia przewiduje lub nie przewiduje stworzenie odrębnej oferty lub preferencji dla przedsiębiorstw pozyskujących wsparcie doradcze w związku z oferowaniem produktów lub usług wpisujących się w obszary tematyczne Inteligentnych Specjalizacji [...]. Opis kryterium należy odczytywać w jego pełnym brzmieniu, wraz z wprowadzeniem do wartości punktowych i przypisanych im kwestii weryfikujących. W przypadku kryterium C.1. wprowadzenie to brzmi w sposób następujący: "Ocenie podlega ukierunkowanie projektu na wspieranie rozwoju inteligentnych specjalizacji regionu". Zdanie to stanowi wytyczną co do sposobu oceny zaproponowanych przez wnioskodawcę narzędzi w postaci odrębnej oferty lub preferencji związanych z Inteligentnymi Specjalizacjami [...]. W przypadku tego kryterium nie można mówić o "zero-jedynkowości" rozumianej w sposób mechaniczny, gdzie jego spełnienie (i uzyskanie "1" punktu) miałoby miejsce, o ile tylko wnioskodawca zaproponował jakąkolwiek preferencję, bez wykazania, że spowoduje ona rzeczywiste ukierunkowanie projektu na wspieranie rozwoju inteligentnych specjalizacji regionu. W przypadku projektu wnioskodawcy preferencja dla Inteligentnych Specjalizacji [...] miałaby polegać na przyznaniu 8 punktów na etapie wyboru grantobiorców, jednakże opis tej preferencji w Strategii Projektu Grantowego wskazuje, że jest to preferencja pozorna, gdyż nie wynika z niego, że zgłaszane w tym samym czasie wnioski o granty, które nie będą się kwalifikować do otrzymania 8 punktów za związek z Inteligentnymi Specjalizacjami [...], dofinansowania nie dostaną (nie wiadomo zatem, czy rzeczywiście i jak miałaby działać ta preferencja). W Wytycznych do Strategii Projektu Grantowego (stanowiących załącznik nr 4 do Regulaminu konkursu), wskazano, że należy opisać proces oraz kryteria wyboru grantobiorców (w tym ewentualne preferencje lub odrębną ofertę dla grantobiorców) działających w obszarach inteligentnych specjalizacji regionu i realizujących cele zdefiniowane w Porozumieniach na rzecz inteligentnych specjalizacji [...]. Właściwe zastosowanie się do tego zalecenia i opisanie w sposób logiczny i wyczerpujący mechanizmu przyznawania rzeczywistych preferencji dla ISP, pozwoliłoby na uznanie, że projekt został ukierunkowany na wspieranie rozwoju inteligentnych specjalizacji regionu i przyznanie w kryterium C.1. oceny w wysokości "1" punktu. W uzasadnieniu przyznania punktacji (0 punktów) w kryterium C.3. "Ukierunkowanie terytorialne" organ wyjaśnił, że nie jest zasadne zawarte w proteście stwierdzenie wnioskodawcy, iż przedmiotowe kryterium jest "zero-jedynkowe" i odnosi się tylko do tego, czy koncepcja przedsięwzięcia zakłada bądź nie zakłada stworzenie odrębnej oferty lub preferencji w zakresie usług doradczych dla mikro i małych przedsiębiorstw z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej. Opis kryterium należy odczytywać w jego pełnym brzmieniu, wraz z wprowadzeniem do wartości punktowych i przypisanych im kwestii weryfikujących. W przypadku kryterium C.3. wprowadzenie to brzmi w sposób następujący: "Ocenie podlega ukierunkowanie projektu na wspieranie mikro i małych przedsiębiorstw w zakresie usług doradczych z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej". Zdanie to stanowi wytyczną co do sposobu oceny zaproponowanych przez wnioskodawcę narzędzi w postaci odrębnej oferty lub preferencji dla przedsiębiorstw z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej. W przypadku tego kryterium nie można mówić o "zero-jedynkowości" rozumianej w sposób mechaniczny, gdzie jego spełnienie (i uzyskanie "1" punktu) miałoby miejsce, o ile tylko wnioskodawca zaproponował jakąkolwiek preferencję, bez wykazania, że spowoduje ona rzeczywiste ukierunkowanie projektu na wspieranie przedsiębiorstw z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej. W przypadku projektu wnioskodawcy preferencja dla tych przedsiębiorstw miałaby polegać na przyznaniu 10 punktów na etapie wyboru grantobiorców, jednakże opis tej preferencji w Strategii Projektu Grantowego wskazuje, że jest to preferencja pozorna, gdyż nie wynika z niego, że zgłaszane w tym samym czasie wnioski o granty, które nie będą się kwalifikować do otrzymania 10 punktów, dofinansowania nie dostaną (nie wiadomo zatem, czy rzeczywiście i jak miałaby działać ta preferencja). Wskazany przez wnioskodawcę w proteście system realizacji projektu oparty na mobilnych doradcach, stanowi ułatwienie dla grantobiorców, z którego najprawdopodobniej odniosłyby korzyść w większym stopniu przedsiębiorstwa z obszarów peryferyjnych, w tym o niskim poziomie aktywności gospodarczej, lecz nie jest to rozwiązanie wystarczające do stwierdzenia, że projekt został ukierunkowany na wspieranie przedsiębiorstw z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej poprzez zastosowanie określonej preferencji lub odrębnej oferty. W Wytycznych do Strategii Projektu Grantowego (stanowiących załącznik nr 4 do Regulaminu konkursu), wskazano, że należy opisać proces oraz kryteria wyboru grantobiorców (w tym ewentualne preferencje lub odrębną ofertę dla grantobiorców) z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej. Właściwe zastosowanie się do tego zalecenia i opisanie w sposób logiczny i wyczerpujący mechanizmu przyznawania rzeczywistych preferencji dla tej kategorii przedsiębiorstw, pozwoliłoby na uznanie, że projekt został ukierunkowany na wspieranie przedsiębiorstw z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej i przyznanie w kryterium C.2. oceny w wysokości "1" punktu. A. Sp. z o.o. z siedzibą w O. zaskarżyła w całości powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc - na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a/ ustawy wdrożeniowej - o stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Urząd Marszałkowski Województwa [...]; ewentualnie – na podstawie art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy - o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z ww. powodów również w ramach rozstrzygnięcia protestu, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów sądowych, ewentualnych kosztów dojazdu do sądu oraz kosztów zastępstwa procesowego oraz o przeprowadzenie dowodów powołanych w treści uzasadnienia przedmiotowej skargi. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono 1/ naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez jego nie zastosowanie, skutkujące sformułowaniem kryteriów oceny w sposób nieprecyzyjny, niejednoznaczny i niejasny, a w konsekwencji przeprowadzeniem oceny Projektu z naruszeniem zasad bezstronności, rzetelności i przejrzystości, co miało bezpośredni wpływ na wynik sprawy i negatywną ocenę wniosku; - art. 37 ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niezastosowanie i ocenę Projektu bez uwzględnienia spełnienia kryteriów wyboru projektów, określonych w Regulaminie konkursu, co skutkowało nieprzyznaniem wnioskowi skarżącego punktów pomimo spełnienia określonych kryteriów; 2/ niezgodność z rozdziałem 4 Wytycznych Ministra Inwestycji i Rozwoju w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 [MR/2014-2020/9(3)] - dalej jako "Wytyczne Ministra Inwestycji i Rozwoju", w tym naruszenie nakazu stosowania procedur wyboru projektów z uwzględnieniem zasad przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, poprzez sformułowanie kryteriów w sposób nieodpowiadający faktycznym kryteriom oceny wniosków i przez ocenę wniosku skarżącej niezgodnie z uzgodnionymi kryteriami, co doprowadziło do nieprawidłowej negatywnej oceny wniosku. Skarżąca podniosła, że w regulaminie konkursu w zakresie kryterium oceny wniosku pod kątem ukierunkowania na Inteligentne Specjalizacje (kryterium C.1.), jak i kryterium ukierunkowania na terytorium (kryterium C.3.) wskazano reguły oceny projektów, określając, że otrzymanie punktów w zakresach wskazanych powyżej, zależy od przewidywania lub nie przewidywania określonych ofert lub preferencji. W zakresie przedmiotowych kryteriów organ ocenił Projekt, jako niespełniający wskazanych warunków, pomimo że w uzasadnieniu oceny sam wyraźnie wskazał, że koncepcja przedsięwzięcia przewiduje preferencje we wskazanym zakresie. Powyższe nie znajduje żadnego uzasadnienia. Oba omawiane kryteria jednoznacznie wskazują na zasady, kiedy należy za ich spełnienie przyznać wnioskodawcy punkty, a więc wtedy, gdy projekt przewiduje określone oferty lub preferencje. Pomimo spełnienia warunku, organ nie przyznał należnej punktacji w powyższym zakresie. Skarżąca podkreśliła, że opis kryteriów w żaden sposób nie wskazuje na konieczność posiadania realnego wpływu preferencji na świadczone usługi, ani określania koncepcji wykorzystania podmiotów przy budowaniu usług. Zgodnie z opisem rzeczonych kryteriów wystarczające jest samo przewidywanie preferencji lub odpowiedniej koncepcji. W opisie kryterium użyto spójnika "lub", co oznacza, iż kryterium musi być uznane za spełnione, gdy wnioskodawca przewidział chociaż jedno rozwiązanie tj. koncepcję lub preferencje (albo oba rozwiązania łącznie). Nieprzyznanie punktów w związku z brakiem wykazania wpływu preferencji na świadczone usługi, jest więc niezgodne z przyjętymi kryteriami oceny i stanowi dowolne rozszerzenie uzgodnionych warunków uzyskania danej punktacji. Skarżąca zaznaczyła, że kryteria C.1. i C.3. zostały sformułowane w Regulaminie w taki sposób, że sugerowały dokonanie oceny ukierunkowania projektów według zasady spełnia/nie spełnia (inaczej zasady zerojedynkowości), zaś ocena dokonana przez organ sugeruje, że za przedmiotowym kryterium kryły się szersze wymogi, nie wyartykułowane w opisie kryteriów oceny. Skarżąca - wskazując na zasadę przejrzystości, rzetelności i bezstronności postępowania konkursowego (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej) - stwierdziła, że organ nie dość dokładnie dokonał sformułowania kryterium i oceniając projekty stosował dalej idące kryteria, niż te opisane w załączniku nr 6 do Regulaminu, jak także z rozdziałem 4 Wytycznych Ministra Inwestycji i Rozwoju i zasadą rzetelności rozumiana tam jako "obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu". Zdaniem skarżącej organ dokonał także błędnej analizy Strategii Projektu Grantowego, nie dopatrując się w zaproponowanych zasadach realizacji projektu grantowego elementu premiującego podmioty, o których mowa w opisie kryteriów C.1. i C.3. Skarżąca nie zgodziła się z organem, że preferencja z kryterium C.1. przedstawiona we wniosku jest tylko pozorna, zaś z wniosku nie wynika, by brak kwalifikowania do otrzymania punktów za związek z Inteligentnymi Specjalizacjami [...] powodowało nieprzyznanie dofinansowania danemu grantobiorcy. W dokumentacji aplikacyjnej wskazano, że do wyboru grantobiorców służyć będą 3 podstawowe punktowane kryteria, tj. działanie w obszarze ISP (8 pkt), lokalizacja i działanie na obszarach o niskim poziomie aktywności gospodarczej (10 pkt) oraz usługa rozwojowa obejmująca usługi doradcze ukierunkowane na upowszechnianie podejścia strategicznego w MŚP (12 pkt). Każdorazowo na dzień zgłoszenia skarżący miał dokonywać wyboru podmiotów o najwyższej liczbie punktów. Oznacza to, iż jeśli jakiś podmiot nie będzie działał w obszarze ISP, będzie miał dużo mniejsze szanse na otrzymanie grantu. Przykładowo więc, jeśli w ramach ogłoszonego przez skarżącą naboru wpłynie 500 wniosków, z których 250 zostanie złożonych przez przedsiębiorców działających w obszarze inteligentnych specjalizacji, a 250 przez przedsiębiorców nie działających w tym obszarze, wówczas z grupy 250 firm reprezentujących inteligentne specjalizacje dofinansowanie dostaną wszystkie, a z drugiej grupy firm tylko 119 przedsiębiorstw (łącznie 369 szt.). Wobec powyższego nie można w żaden sposób mówić w tym wypadku o pozorności preferencji, bowiem ta ma znaczenie dla wyboru grantobiorców przez skarżącą. Zgodnie z Wytycznymi do Strategii Projektu Grantowego (załącznik nr 4 do Regulaminu) skarżąca opisała proces oraz kryteria wyboru grantobiorców, w tym preferencje, dlatego bezzasadny jest zarzut organu, który twierdzi, że sposób opisu kryteriów identyfikacji oraz wyboru grantobiorców nie pozwalał na uznanie, iż projekt jest ukierunkowany na wspieranie rozwoju inteligentnych specjalizacji regionu i tym samym nie zasługuje na przyznanie w omawianym kryterium oceny w wysokości 1 pkt. W tym miejscu konieczne jest zaznaczenie, iż naruszenie przez organ zasady rzetelności i przejrzystości postępowania w przypadku oceny na podstawie kryteriów C.1. i C.3., doprowadziło do tego, że Projekt nie został zakwalifikowany do dofinansowania. Warto podkreślić, że w przypadku oceny Projektu według określonych przez organ kryteriów C.1. i C.3., skarżąca otrzymałaby ilość punktów pozwalającą na otrzymanie dofinansowania (tj. wynik 50,50% zamiast 40,50% przy limicie uprawniającym do otrzymania dofinansowania w wysokości 50%). Dokonanie więc opisu kryteriów C.1. i C.3. w sposób nieprecyzyjny oraz zastosowanie innych zasad oceniania niż wskazane w Regulaminie Konkursu, miało istotny wpływ na ocenę wniosku skarżącej. Wspomniana zasada przejrzystości postępowania została naruszona w omawianym postępowaniu nie tylko w odniesieniu do kryteriów C.1. oraz C.3., ale także w odniesieniu do kryterium A.2. "Potrzeba realizacji projektu", gdyż kryterium to zostało opisane w sposób niepełny, niezgodnie z dokonywaną faktyczną oceną przez organ. Organ przeprowadzając ocenę spełnienia kryterium A.2. wykroczył poza opis tegoż kryterium i w ramach omawianego warunku nie przyznał skarżącej punktów, wskazując, iż nie dysponuje adekwatnym potencjałem, co powoduje istnienie ponadprzeciętnego ryzyka utrzymania płynności finansowej w ramach Projektu. Mając powyższe na uwadze, w pierwszej kolejności, konieczne jest wskazanie, iż kryterium A.2. zostało określone w sposób bardzo nieprecyzyjny, odnosząc się do "potencjału gwarantującego całościową koordynację przedsięwzięcia i efektywną dystrybucję środków na dofinansowanie usług". Powyższe nie wyjaśnia jakiego konkretnie rodzaju potencjały będą w tym wypadku brane pod uwagę (kadrowy, finansowy, organizacyjny, czy też doświadczenia itp.), sformułowanie tego opisu sugeruje jednak, że chodzi o potencjał organizacyjny oraz w postaci know-how. Na podstawie tak opisanego kryterium wnioskodawca nie jest w stanie domyślić się o jaki potencjał chodzi instytucji oceniającej i wobec tego co winien wykazać we wniosku, by uzyskać dofinansowanie. Taki opis kryterium sugeruje jednak, że chodzi nie o potencjał finansowy, ale potencjał w zakresie know-how i zdolności organizacyjnych po stronie wnioskodawcy, na co wskazuje też załącznik nr 4 Regulaminu konkursu, rubryka 1.2, Opis potrzeby realizacji projektu grantowego, w swoim tytule nawiązującej do kryterium A.2, czym kierowała się skarżąca formułując treść pkt 1.2 Strategii Projektu Grantowego. Skarżąca zarzuciła organowi bardzo ogólną ocenę kryterium nr A.2. Wskazała, ze badanie potencjału finansowego wnioskodawcy w kontekście tak sformułowanego kryterium jest zaskakujące, skoro kryterium to (oraz załącznik nr 4 do Regulaminu Konkursu) odwołuje się raczej do metodologii współpracy z przedsiębiorcami oraz organizacyjnych aspektów realizacji projektu, a nie zdolności finansowej wnioskodawcy. Nie jest niespotykane, że potencjał finansowy wnioskodawców w konkursach jest badany przez instytucje zarządzające, ale wówczas taki potencjał jest w sposób precyzyjny opisany jako kryterium oceny wniosku o dofinansowanie, i to w taki sposób, który pozwala na konkretne badanie spełnienia takiego kryterium. Natomiast zastosowana przez organ w niniejszej sprawie metodologia oceny wniosku zdaje się prowadzić do konkluzji, że "potencjał wnioskodawcy" w kontekście "efektywnej dystrybucji środków" można badać w dowolnym aspekcie i wymiarze. Świadczy to jednak jedynie o tym, że ocena spełnienia kryterium A.2. nastąpiła w sposób oderwany od pozostałej dokumentacji konkursowej (w szczególności Załącznika nr 4 do Regulaminu), a akceptacja takiego stanu rzeczy prowadziłaby do konstatacji, że takie sformułowanie kryterium A.2. pozwala organowi na dokonywanie w zasadzie dowolnej oceny Projektu, w sposób niemożliwy do przewidzenia z góry przez wnioskodawcę, co przeczy zasadzie rzetelności i bezstronności postępowania konkursowego. Ponadto organ przedstawił wyliczenia, które miały wykazać, iż nieprawdą jest, że skarżąca nie dołoży "nawet 1 grosza" ze środków własnych do realizacji Projektu. Skarżąca wyjaśniła, że przyjęty przez nią w Projekcie system rozliczenia opiera się o zasadę, iż część środków pokrywających wydatki będzie pochodziła z dofinansowania, pozostała zaś część z wkładów własnych przedsiębiorców korzystających z pomocy skarżącej w ramach Projektu (samofinansowanie). Pomoc takim przedsiębiorcom będzie udzielana zaś pod warunkiem, iż na rachunku bankowym skarżącej będą znajdowały się środki na ten cel. Taki warunek udzielenia wsparcia jest mocnym zabezpieczeniem płynności finansowej Projektu i pozwala na uniknięcie konieczności wykorzystywania środków własnych. W odniesieniu do stanowiska organu, że wydatki operatora wynoszą prawie 1 milion złotych rocznie, co wobec stanu finansowego skarżącej nie zapewnia - zdaniem organu - należytego bezpieczeństwa inwestycji, skarżąca stwierdziła, że w złożonym wniosku oraz wyjaśnieniach wskazała na przychód z 2018 r. wynoszący ponad 3,6 miliona zł, a w pierwszych trzech kwartałach 2019 r. ponad 2,8 miliona zł, a ponadto na środki finansowe dostępne na koncie skarżącej zgodnie z przesłanym organowi sprawozdaniem finansowym (pozycja w bilansie Inwestycje krótkoterminowe- w tym środki pieniężne) wynosiły 837.212,05 zł. Skarżąca podniosła, że gdyby przyjąć, że musiałaby pokryć całość inwestycji samodzielnie, to stan jej przychodów nie wskazuje na ryzyko braku płynności finansowej. Co więcej w przypadku tak sformułowanego Projektu, nie można wymagać od skarżącej posiadania środków finansowych w wysokości wartości całej inwestycji, bowiem inwestycja opiera się o finansowanie pochodzące także od grantobiorców. Ponadto skarżąca zwróciła przy tym uwagę, że organ w rozstrzygnięciu nieprecyzyjnie sformułował swoje zastrzeżenie dotyczące wydatków Projektu sugerując, iż wydatki te wynoszą 2,8 mln złotych plus 270 tys. kosztów pośrednich, gdy wskazana kwota 270 tys. złotych zawarta jest już w ogólnej sumie wydatków wynoszących 2,8 mln złotych, a zatem wydatki roczne nie przekraczają kwoty 1 miliona złotych rocznie, tak więc wydatki projektowe znajdują bezsprzecznie pokrycie w środkach posiadanych przez skarżącą. Określenie przez organ ryzyka z tym związanego jako "ponadprzeciętne" budzi zdziwienie w świetle powyższych wyjaśnień i nie znajduje żadnych podstaw. Wartościowanie ryzyka dokonane przez organ nie zostało w żaden sposób określone w opisie przedmiotowego kryterium. Nie jest więc jasne, jakie ryzyko pozwalałoby na otrzymanie punktów w ramach tej reguły i dlaczego w stosunku do skarżącej ryzyko to określono jako ponadprzeciętne. Także z uwagi na wyżej wskazany przychód i środki finansowe jakimi dysponuje skarżąca, bezpodstawna wydaje się być obawa organu, że skarżąca nie poradzi sobie w sytuacji, gdy nastąpią jakieś opóźnienia w zapłacie zaliczek. Wskazany system rozliczeń przyjęty przez skarżącą (samofinansowanie) zapewnia, iż w przypadku jakichkolwiek przestojów w otrzymywaniu środków, wsparcie przedsiębiorcom w ramach Projektu nie będzie udzielane. Finansowane są więc jedynie usługi w pełni i poprawnie zrealizowane. W związku z powyższym wątpliwość budzi to, czy organ zapoznał się z dokumentacją aplikacyjną skarżącej i czy ją zrozumiał oraz pojął zasady finansowania wsparcia udzielanego w ramach Projektu. Konieczne jest podkreślenie, że mimo szczegółowych wyjaśnień w zakresie samofinansowania w złożonym proteście organ nie dokonał ponownej oceny wniosku i utrzymał w mocy wcześniej przyznaną punktację. W rozstrzygnięciu protestu organ wskazał, że brak płynności finansowej skarżącej ustalił w związku z brakiem po jej stronie aktywów, które mogłyby stanowić zabezpieczenie kredytu. Skarżąca przedstawiła informacje o wartości posiadanych aktywów w latach 2013-2018, a na etapie oceny merytorycznej przedstawiła dodatkowe dane za 3 kwartały 2019 r. (w aktywach same środki finansowe na rachunku skarżącej przekraczają cały wymagany wkład własny z okresu trzech lat realizacji Projektu), a więc źródło wiedzy organu o braku takich aktywów jest skarżącej całkowicie nieznane. Co więcej ocena zdolności kredytowej skarżącej dokonana została przez organ samodzielnie, bez jakichkolwiek podstaw i informacji w tym zakresie. Skarżąca wskazuje, że kryterium A.2. oceny nie wskazywało na konieczność przedstawienia informacji o zdolności kredytowej, czy posiadanych aktywach. Bardzo ogólne ujęcie reguł dokonywania oceny w zakresie omawianego kryterium nie pozwoliło na jasne określenie informacji, które organ chciał wziąć pod uwagę dokonując oceny sytuacji finansowej skarżącej. Mając powyższe na uwadze skarżąca stwierdziła, że organ nie tylko podał w opisie kryterium A.2. zbyt mało reguł oceny, ale także nie uzasadnił swojej oceny w sposób wyczerpujący i klarowny. Organ przekazał szczegółowe wyjaśnienie dokonanej oceny dopiero w rozstrzygnięciu protestu, natomiast wspomniane Wytyczne Ministra Inwestycji i Rozwoju wskazują, że postępowanie jest przeprowadzone w sposób rzetelny, jeśli uzasadnienie wskazuje wszystkie okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub okoliczności, które zdecydowały o przyznaniu określonej liczby punktów. Niewystarczające jest samo wskazanie przez organ, że skarżąca nie posiada potencjału, ponieważ nie wyjaśnia o jaki potencjał chodzi i z jakich względów skarżąca go nie posiada. Odnosząc się do kryterium B.2. "Komplementarność projektu" skarżąca wskazała, że kryterium to oceniane było w zależności od posiadania powiązania projektu z innymi przedsięwzięciami określonymi w opisie w następujący sposób: 0 pkt - brak powiązań, 1 pkt - istnienie powiązań, 2 pkt - istnienie silnych powiązań. Zarówno we wniosku jak i dołączonej do niego Strategii Projektu Grantowego skarżąca wskazała przedsięwzięcia i projekty, z którymi może wystąpić powiązanie po rozpoczęciu realizacji Projektu, jednocześnie uzasadniając powyższe poprzez wskazanie jakiego rodzaju powiązania mogą wystąpić. Organ również dostrzegł, że skarżąca wskazała projekty komplementarne z jej Projektem, jednakże pomimo to nie zdecydował się przyznać żadnych punktów w tej kategorii. W ocenie skarżącej rozpatrując protest organ w sposób dowolny uznał, że w stosunku do 2 projektów realizowanych na obszarze województwa [...] powiązanie z Projektem skarżącej zostało "zaledwie zasygnalizowane", ale nie wykazane (cokolwiek ta dystynkcja miałaby oznaczać). Co więcej, ze stanowiska organu wynika, że związek pozostałych 4 projektów z Projektem został już "wykazany" (skoro związek dwóch projektów z województwa [...] został jedynie "zasygnalizowany"), jednakże organ zdaje się zatem sugerować, że Projekty te nie mają istotnego znaczenia, ponieważ nie są realizowane na terenie województwa [...]. Otóż kryterium B.2. nie przewidywało, aby konieczne było wykazanie komplementarności wyłącznie z projektami realizowanymi na obszarze województwa [...]. Pominięcie zatem tych projektów przy ocenie kryterium B.2. również budzi istotne zastrzeżenia. Organ dokonując oceny wskazał w uzasadnieniu, że nie przyznaje w tym zakresie skarżącej punktów, z uwagi na fakt, iż wskazała jedynie na "potencjalne" powiązanie z innymi przedsięwzięciami i nie wykazała "rzeczywistych" powiązań. Skarżąca podkreśliła, że w zakresie wniosku możliwe jest wskazanie wyłącznie potencjalnych (hipotetycznych) powiązań z innymi przedsięwzięciami, bowiem z uwagi na fakt, iż Projekt nie jest jeszcze realizowany, nie można tu mówić o rzeczywistych (już występujących) powiązaniach. Organ oceniając wniosek skarżącej nie wyjaśnił w uzasadnieniu, dlaczego uważa, że powiązania wskazane przez skarżącą we wniosku są wyłącznie relacjami "potencjalnymi". Konieczne jest zaznaczenie, że "ocena przejrzysta i rzetelna to nie taka, która informuje wyłącznie o liczbie punktów przyznanych w ramach ocenianych kryteriów, ale która zawiera również wyczerpujące i rzeczowe argumenty uzasadniające przyznanie takiej, a nie innej liczby punktów. Ponadto podana w ocenie argumentacja musi odnosić się do przedstawianej w projekcie analizy poszczególnych kryteriów w zestawieniu z określoną przez oceniających instrukcją dokonywania oceny punktowej projektu. Uzasadnienie oceny winno nie tylko wskazywać więc wszystkie okoliczności przesądzające o negatywnej ocenie wniosku, ale także winno być jasne, klarowne i wyczerpujące. Samo odwołanie się zaś przez organ do bliżej nieokreślonych "potencjalnych" powiązań nie jest wystarczające i nie jest zgodne z zasadami określonymi w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Dopiero w rozstrzygnięciu protestu organ doprecyzował, że uzasadnienie powiązań Projektu i pozostałych przedsięwzięć było niewystarczające i dopiero w proteście skarżąca przedstawiła argumentację wskazującą na istnienie powiązań z innymi przedsięwzięciami. W tym miejscu skarżąca zaznaczyła, że wskazała sposób powiązania z innymi przedsięwzięciami już we wniosku, zaś organ – na podstawie pkt-u 10.4 Regulaminu konkursu - miał możliwość wezwania do złożenia wyjaśnień, jeśli wskazane powiązania były dla niego niejasne czy niezrozumiałe. Z takiego uprawnienia jednak nie skorzystał i nie przyznał w tym kryterium skarżącej żadnych punktów, pomimo, iż powiązania Projektu z innymi przedsięwzięciami na terenie województwa [...] i innych województw, zostały wskazane w dokumentacji aplikacyjnej. Nieskorzystanie z opisanego przywileju - w sytuacji wątpliwości organu co do faktycznej możliwości istnienia powiązań między Projektem a innymi przedsięwzięciami - stanowiło niezaprzeczalnie naruszenie zasady rzetelności postępowania. Organ w odpowiedzi na powyższe zgodził się ze skarżącą co do istnienia możliwości uzyskiwania dodatkowych wyjaśnień, jednakże zasugerował, że wskazany tryb nie może mieć na celu uzupełnienia braków w dokumentacji aplikacyjnej, a w dokumentacji skarżącej nie występowały żadne braki, gdyż skarżąca przedstawiła uzasadnienie wskazujące na to, jakie powiązania z jakimi projektami wystąpią przy realizacji Projektu. W tym zakresie konieczne jest odesłanie do sekcji E pkt B.2. wniosku o dofinansowanie Projektu oraz pkt-u 2.3 Strategii Projektu Grantowego, zawierającego uzasadnienie możliwości wystąpienia powiązań. Organ w opisie kryterium B.2. nie wskazał jak szczegółowe uzasadnienie musi przedstawić wnioskodawca, wobec czego wystarczającym wydaje się być powyżej powołane. Co więcej, konieczne jest podkreślenie, że zgodnie ze skalą ocen w ramach tego kryterium powiązania mogły zostać ocenione jako nieistniejące, istniejące ale niesilne, albo istniejące o silnym charakterze powiązania. Oznacza to, że nawet jeśli organ miał wątpliwość co do mocy powiązania między przedsięwzięciami, mógł dokonać oceny niższej (ale na pewno nie zerowej), albo wezwać skarżącą do wyjaśnienia przedstawionego uzasadnienia. W tym wypadku powiązania zostały wskazane i uzasadnione, co powinno być wystarczające do otrzymania przynajmniej 1 pkt za spełnienie przedmiotowego warunku. Natomiast jeżeli organ uznaje powiązania pomiędzy projektami za nieistniejące (a jedynie taka ocena uzasadniałaby nieprzyznanie choćby jednego punktu w tej kategorii), to rzetelna i przejrzysta ocena wymagałaby konkretnego uzasadnienia takiej oceny, z konkretnym odwołaniem się do zarysowanej przez skarżącą charakterystyki powiązań. Nie spełnia wymogu rzetelności i przejrzystości oceny wniosku o dofinansowanie nieprecyzyjna dystynkcja pomiędzy "zasygnalizowaniem" powiązań a ich "wykazaniem", tym bardziej, że organ rozpatrując protest przyznał, że na tym etapie powiązania zostały już przez skarżącą wykazane (choć, w mniemaniu organu, zbyt późno). Na czym polega różnica jakościowa pomiędzy wyjaśnieniami skarżącej w Strategii Projektu Grantowego, a tymi zawartymi w proteście - organ już nie wyjaśnił. Podsumowując, skarżąca w pierwszej kolejności wskazała, że zastosowane przez organ kryteria zostały skonstruowane w sposób nieprecyzyjny, nieodpowiadający wszystkim wymogom stawianym przez organ w toku oceny wniosków i pozwalający na dokonanie przez oceniających dowolnej, a nie swobodnej oceny przedstawionych projektów. Stosowanie rozszerzonych wymogów, niż wskazane w ramach kryteriów określonych w Regulaminie konkursu, stanowi naruszenie zasad postępowania konkursowego określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Ponadto konieczne jest też zaznaczenie, że organ dokonując oceny wniosku skarżącej nie zastosował się do określonych w konkursie kryteriów i odmawiał przyznania punktów bez zastosowania wskazanych reguł, a takie działanie jest sprzeczne z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie natomiast do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej, zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 818 – dalej zwaną "ustawą wdrożeniową"). Jak stanowi art. 1 ust. 1 tej ustawy, określa ona zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Zgodnie z przyjętymi w ustawie wdrożeniowej zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust. 2). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2) albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1). Wyznaczona kognicja sądów administracyjnych obejmuje ocenę projektu dokonaną w toku konkursu przez właściwą instytucję zarządzającą. Zdaniem Sądu, mimo braku wskazania w art. 64 ustawy wdrożeniowej przepisów ustawy ustrojowej, tj. ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, ocena projektów zgłoszonych do objęcia finansowaniem ze środków UE nie może być wykonywana przez sądy administracyjne w sposób sprzeczny z przyznaną tym sądom w art. 184 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) rolą, a zatem w sposób inny niż w stosunku do aktów wymienionych w art. 3 § 1 p.p.s.a. Jest to więc kontrola dokonywana wyłącznie w płaszczyźnie zgodności z prawem. Kontrola legalności stanowiska instytucji zarządzającej lub pośredniczącej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą musi odbywać się z uwzględnieniem przepisów krajowych, tj. przepisów ustawy wdrożeniowej, regulujących zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014-2020, jak również z uwzględnieniem właściwych przepisów unijnych. Ponadto, w związku z przekazaniem w ustawie wdrożeniowej na rzecz właściwej instytucji zarządzającej kompetencji do ustanowienia zasad konkursu prowadzącego do wyboru projektu objętego dofinansowaniem ze środków UE, ocena stanowiska instytucji zarządzającej zajętego w stosunku do protestu złożonego przez stronę skarżącą odbywać się musi z uwzględnieniem regulaminu konkursu stanowiącego swoisty rodzaj procedury obowiązującej w ramach konkursów. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że stanowi - wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi - podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie. Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być zatem kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (zob. w tej materii m.in.: wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1453/12). Zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (ust. 1). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (ust. 2). Wymienione w powyższej regulacji zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17 oraz z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1597/17). Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Wymogi zaś stawiane wnioskującym o udzielenie wsparcia, jeżeli na podstawie oceny ich spełnienia, miałoby to skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny, a więc tak, aby nie pozostawiało to żadnych wątpliwości co do przyjmowanych i stosowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania, które to kryteria oceny powinny być znane wnioskodawcom i w odpowiedni sposób im notyfikowane, co ma tę konsekwencję, że służy gwarantowaniu pewności i stałości obowiązywania kryteriów oceny – a w konsekwencji wyboru projektów do dofinasowania i eliminowaniu w tym zakresie jakichkolwiek domniemań stwarzających ryzyko zaistnienia pola dla jakiejkolwiek dowolności. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, zaś zasada bezstronności oznacza zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17; z dnia 21 marca 2018 r.; sygn. akt I GSK 154/18 oraz z dnia 11 września 2019 r., sygn. akt I GSK 1135/19). Wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania mają charakter systemowy i realizują się poprzez stworzenie takich mechanizmów oceny projektów, które spowodują, że ocena projektu zostanie dokonana w oparciu o obiektywne, a nie subiektywne przesłanki i kryteria. Służą temu m.in. rozwiązania prawne przewidziane w przepisach art. 44, art. 60 i art. 68a ustawy wdrożeniowej, jak również w art. 24 k.p.a. w zw. z art. 50 ustawy wdrożeniowej. Mają one na celu zagwarantowanie pewności i stałości obowiązywania kryteriów oceny i wyboru projektów do dofinansowania oraz eliminowanie ryzyka zaistnienia dowolności stosowanych kryteriów oceny projektów, niweczącej przywołane powyżej zasady (zob. wyroki NSA: z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 856/10; z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5141/16; z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 131/17; z dnia 21 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2856/18). W orzecznictwie akcentuje się, że przestrzeganie zasady przejrzystości zobowiązuje instytucje (zarządzającą, pośredniczącą) do wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny i wyboru projektów. Niedopuszczalne jest zatem posługiwanie się nie tylko ogólnymi sformułowaniami dla uzasadnienia dokonanej oceny, ale kryteriami, które nie były wcześniej wskazane w regulaminie konkursu. Podkreślenia wymaga również i to, że swobodna ocena nie może oznaczać dowolności, gdyż wówczas – jako arbitralna – powinna być uznana za niezgodną z prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt II GSK 3705/17). Ponadto organy administracji publicznej, działając w zgodzie z zasadą przejrzystości, muszą ustanowić jednoznaczne warunki i zasady postępowania w przedmiocie wyboru projektów. Uczestnik tego postępowania nie może ponosić konsekwencji prawnych nieprecyzyjnych regulacji. W szczególności kryteria wyboru projektów powinny być precyzyjne, a przewodnik po tych kryteriach zawierać wszystkie niezbędne informacje potrzebne do ich prawidłowego zrozumienia przez wnioskodawców (zob. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 1175/11). Umieszczenie zatem w treści dokumentacji konkursowej (regulamin, kryteria wyboru itd.) niejednoznacznych postanowień stanowić będzie naruszenie zasady przejrzystości. Jednoznacznym postanowieniem jest takie, które jest wyraźne, ma jedno znaczenie, dopuszczające jedną tylko możliwą interpretację. W związku z tym poszczególne postanowienia regulacji konkursowych lub pozakonkursowych powinny być sformułowane prostym i zrozumiałym językiem. Natomiast wywołana nieprecyzyjnymi określeniami lub wytycznymi dla wnioskodawców niepewność co do rozumienia istotnego dla oceny projektu pojęcia w dokumentacji konkursowej i związane z nią ryzyko niewłaściwego wypełnienia wniosku, nie mogą negatywnie wpływać na ocenę projektów wnioskodawców (zob. R. Poździk [w:] Komentarz do art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, pod red. R. Poździka, Warszawa 2016 r., dostęp LEX, uwaga 3 do art. 37). Mając powyższe na uwadze należy zgodzić się ze skarżącą, że kryterium A.2. "Potrzeba realizacji projektu" zostało określone w sposób nieprecyzyjny, mogący wprowadzić wnioskodawcę w błąd co do jego znaczenia. Definiując to kryterium w Regulaminie Konkursu nr [...] (a ściślej mówiąc w załączniku nr 6 do ww. Regulaminu – "Wyciąg z kryteriów wyboru projektów w ramach RPO WP na lata 2014-2020") wskazano, że: "Oceniany jest stopień, w jakim projekt przewiduje skuteczne metody bieżącego uwzględniania potrzeb i oczekiwań przedsiębiorców w zakresie specjalistycznych usług doradczych, w szczególności w aspekcie ich dostępności, a także potencjał wnioskodawcy gwarantujący całościową koordynację przedsięwzięcia i efektywną dystrybucję środków na dofinasowanie usług". Co więcej, w załączniku nr 4 ww. Regulaminu – "Wytyczne do Strategii Projektu Grantowego stanowiącej załącznik do wniosku o dofinasowanie projektu w ramach Poddziałania 2.4.1. Specjalistyczne usługi doradcze RPO WP na lata 2014-2020", w pozycji 1.2. "Opis potrzeby realizacji projektu grantowego", nawiązującej do kryterium A.2., zostało wskazane: "W rozdziale należy przedstawić analizę problemów i potrzeb, które dotykają potencjalnych grantobiorców (ale jedynie w kontekście przedmiotu projektu grantowego) oraz źródła tej analizy (np. przeprowadzenie konsultacji z potencjalnymi interesariuszami, wcześniej przeprowadzone badania na danym obszarze), a także związki przyczynowo skutkowe pomiędzy problemami. Ponadto należy przeprowadzić selekcję wszystkich problemów i dokonać wyboru tych, które projekt grantowy rozwiąże lub przyczyni się do ich rozwiązania. Ponadto w przypadku Poddziałania 2.4.1. Specjalistyczne usługi doradcze konieczne jest wskazanie w jaki sposób wnioskodawca zamierza diagnozować potrzeby MŚP w zakresie dostępnych specjalistycznych usług doradczych lub kreować popyt przedsiębiorców na tego typu usługi, a także uwzględniać ich oczekiwania, w szczególności w zakresie dostępności i ceny". Zgodzić należy się zatem ze stanowiskiem skarżącej, że na podstawie tak przedstawionego kryterium nie można było jednoznacznie stwierdzić o jaki potencjał podlegający ocenie chodzi instytucji oceniającej i wobec tego co powinno zostać w złożonym wniosku wraz załącznikami wykazane przez wnioskodawcę, aby móc uzyskać dofinansowanie. Przyjąć należy, że taki opis kryterium "Potrzeby realizacji projektu" (A.2.) wskazany w ww. załącznikach do Regulaminu mógł sugerować, jak zinterpretowała to zresztą skarżąca, że chodzi nie o potencjał finansowy, ale potencjał w zakresie know-how i zdolności organizacyjnych po stronie wnioskodawcy przy realizacji Projektu. Należy zgodzić się ze skarżącą, że tak opisane w dokumentacji konkursowej kryterium odwołuje się w swym znaczeniu do metodologii współpracy z przedsiębiorcami oraz organizacyjnych aspektów realizacji projektu, a nie zdolności finansowej wnioskodawcy, dlatego badanie potencjału finansowego wnioskodawcy w kontekście tak sformułowanego kryterium nie powinno było wyłącznie warunkować oceny jego niespełnienia. W związku z powyższym stwierdzić należy, że - jak zostało to już powyżej wskazane - niejednoznaczne sformułowanie w treści dokumentacji konkursowej (regulaminie czy też załącznikach do regulaminu konkursu) oczekiwań co do przedstawienia przez wnioskodawcę wymaganych informacji czy też brak precyzji w sformułowaniu ustanawianych kryteriów wyboru stanowi naruszenie zasady przejrzystości, o której mowa w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, i jako takie nie może pociągać dla wnioskodawcy ujemnych konsekwencji prawnych. Oczywistym jest, że potencjał finansowy wnioskodawców w konkursach może być badany przez instytucje zarządzające, ale – jak słusznie podnosi to skarżąca - wówczas taki potencjał winien być w sposób precyzyjny opisany jako kryterium oceny wniosku o dofinansowanie, i to w taki sposób, który pozwala na konkretne badanie spełnienia takiego kryterium. Natomiast zastosowana przez organ w niniejszej sprawie metodologia oceny wniosku wskazuje na to, że "potencjał wnioskodawcy" w kontekście "efektywnej dystrybucji środków" można badać w dowolnym aspekcie i wymiarze, co świadczy o tym, że ocena spełnienia kryterium A.2. nastąpiła w sposób oderwany od całości dokumentacji konkursowej (w szczególności załącznika nr 4 do Regulaminu), a zatem uznanie tak sformułowanego kryterium A.2. za prawidłowe a w konsekwencji dokonanej przez organ w omawianym zakresie oceny za prawidłową, prowadziłoby do akceptacji w zasadzie dowolnej oceny przez organ Projektu, bowiem w sposób niemożliwy do przewidzenia z góry przez wnioskodawcę, co sprzeciwia się także zasadzie rzetelności i bezstronności postępowania konkursowego, o których mowa w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Podzielić należy także stanowisko skarżącej odnoście nierzetelności dokonanej przez organ oceny Projektu w zakresie kryterium B.2. "Komplementarność projektu". Wskazać należy, że kryterium to oceniane było w zależności od istnienia powiązania oraz znaczenia tego powiązania (wzajemnego warunkowania czy wzmacniania się wzajemnie) pomiędzy projektem a innymi przedsięwzięciami z zakresu wspierania rozwoju firm, umożliwiając trojaką ocenę tego kryterium, tj. 0 punktów przy braku istnienia powiązań; 1 punktu w sytuacji, gdy "projekt jest powiązany z projektem/projektami zrealizowanymi, w trakcie realizacji lub które uzyskały decyzję o finansowaniu w taki sposób, że ich rezultaty wzmacniają się wzajemnie"; 2 punktów, gdy "projekt jest silnie powiązany z projektem/projektami zrealizowanymi, w trakcie realizacji lub które uzyskały decyzję o finansowaniu w taki sposób, że projekty warunkują się wzajemnie lub stanowią następujące po sobie etapy określonego programu/planu działania" (przy czym wadze znaczenia punktu w ocenie tego kryterium przypisano wartość 6). W punkcie 2.3 "Powiązania projektu grantowego z innymi przedsięwzięciami" załącznika nr 4 do ww. Regulaminu wskazano, że "w rozdziale należy opisać związek projektu grantowego z innymi przedsięwzięciami realizowanymi (zrealizowanymi, w trakcie realizacji, przesądzonymi co do realizacji w przyszłości) w regionie niezależnie od źródła finansowania i podmiotu realizującego". W złożonym wniosku oraz załączonej do niego "Strategii projektu grantowego" skarżąca wskazała na 6 przedsięwzięć związanych z Projektem, wyjaśniając – przynajmniej w stosunku do niektórych z nich – charakter i stopień ich powiązania z projektem. Organ dokonując oceny tego kryterium nie przyznał w tym zakresie skarżącej punktów, z uwagi na fakt, iż wskazała jedynie na "potencjalne" powiązanie z innymi przedsięwzięciami i nie wykazała konkretnych ("rzeczywistych") powiązań. Należy zwrócić uwagę, że opis kryterium B.2. wskazuje na to, że jego spełnienie może mieć miejsce, gdy zostanie wykazany (opisany) związek realizowanego Projektu choćby z jednym innym przedsięwzięciem/projektem realizowanym, zrealizowanym czy też przesądzonym do realizacji w przyszłości w regionie. W ocenie Sądu złożona przez skarżącą dokumentacja wskazywała, chociażby biorąc pod uwagę wskazane powiązanie z przedsięwzięciem "[...]" (czyli projekt realizowany w regionie w ramach PO WER, którego IP II jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości) na związek z ww. przedsięwzięciem (projektem) wskazując na komplementarność Projektu do oferty [...] oraz zaznaczając, że realizowany Projekt nie dubluje działań i rezultatów tamtego projektu, ale może je tylko wzmacniać, wykorzystując wzmocniony potencjał zarządczy w MŚP do dalszego rozwoju przedsiębiorstwa już w kierunkach innowacji, B+R, zarządzania strategicznego czy innych działań wzmacniających konkurencyjność i innowacyjność. W ocenie Sądu należy zgodzić się ze skarżącą, że we wniosku możliwe jest wskazanie wyłącznie potencjalnych (hipotetycznych) powiązań z innymi przedsięwzięciami, bowiem z uwagi na fakt, iż Projekt nie jest jeszcze realizowany, nie można tu mówić o rzeczywistych (już występujących) powiązaniach. Przedstawiając tak lapidarną ocenę omawianego kryterium ("niewykazanie rzeczywistych powiązań między projektami") organ w istocie nie wyjaśnił w uzasadnieniu oceny, dlaczego uważa, że powiązania wskazane przez skarżącą we wniosku są wyłącznie relacjami "potencjalnymi". Podkreślenia raz jeszcze wymaga, że ocena przejrzysta i rzetelna to nie taka, która informuje wyłącznie o liczbie punktów przyznanych w ramach ocenianych kryteriów, ale która zawiera również wyczerpujące i rzeczowe argumenty uzasadniające przyznanie takiej, a nie innej liczby punktów. Ponadto podana w ocenie argumentacja musi odnosić się do przedstawianej w projekcie analizy poszczególnych kryteriów w zestawieniu z określoną przez oceniających instrukcją dokonywania oceny punktowej projektu (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Po 245/19). Uzasadnienie oceny winno nie tylko wskazywać wszystkie okoliczności przesądzające o negatywnej ocenie wniosku, ale także winno być jasne, klarowne i wyczerpujące. Zaznaczenia przy tym wymaga, że – tak jak zostało to już zasygnalizowane - zgodnie ze skalą ocen w ramach tego kryterium powiązania mogły zostać ocenione jako nieistniejące, istniejące ale niesilne albo istniejące o silnym charakterze powiązania. Mając to na uwadze, w sytuacji zatem, gdy organ uznał powiązania pomiędzy projektami za nieistniejące (jedynie bowiem taka ocena uzasadniała nieprzyznanie choćby 1 punktu w tej kategorii), rzetelna i przejrzysta ocena wymagała konkretnego uzasadnienia takiej oceny, z konkretnym odwołaniem się do zarysowanej przez skarżącą charakterystyki powiązań. Zgodzić należy się ze skarżącą, że wymogu rzetelnej oceny wniosku o dofinansowanie nie spełnia nieprecyzyjna dystynkcja pomiędzy "zasygnalizowaniem" powiązań a ich "wykazaniem", tym bardziej, że organ rozpatrując protest przyznał, że na tym etapie powiązania zostały już przez skarżąca wykazane (choć, jak wskazał, zbyt późno). Jakkolwiek prawdą jest, że na etapie protestu niektóre ze wskazanych jako komplementarne przedsięwzięć (projektów) zostały przez skarżącą pełniej opisane aniżeli w dokumentacji aplikacyjnej, to jednak – w ocenie Sądu – zasadnicza treść opisu skali i charakteru wykazywanych przez skarżącą powiązań w ramach spełnienia kryterium "Komplementarności projektu" nie uległa jakościowej zmianie. W odniesieniu natomiast do oceny w zakresie kryteriów: C.1. "Ukierunkowanie na Inteligentne Specjalizacje" oraz C.3. "Ukierunkowanie terytorialne", należy podkreślić, że w ramach oceny tych kryteriów ocenie podlegało ukierunkowanie Projektu na wspieranie: rozwoju inteligentnych specjalizacji regionu (C.1.) oraz mikro i małych przedsiębiorstw w zakresie usług doradczych z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej (C.3.) z założeniem, że wnioskodawca otrzymuje 0 pkt albo 1 pkt, w zależności od tego czy koncepcja przedsięwzięcia przewiduje/nie przewiduje odrębnej oferty lub/ani preferencji: dla przedsiębiorstw pozyskujących wsparcie doradcze w związku z oferowaniem produktów lub usług wpisujących się w obszary tematyczne Inteligentnych Specjalizacji [...], określonych we właściwej uchwale ZWP i wynikających z porozumień na rzecz Inteligentnych Specjalizacji [...] (C.1.) czy też w zakresie usług doradczych dla mikro i małych przedsiębiorstw z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej (C.3.). Z kolei z punktu 3.2 "Kryteria identyfikacji i wyboru grantobiorców" załącznika nr 4 do ww. Regulaminu Konkursu wynika, że "w rozdziale tym należy wskazać kryteria identyfikacji grantobiorców, w tym planowaną strategię marketingową, a także metody i narzędzia zwiększające zdolność do efektywnego pozyskiwania grantobiorców. Ponadto należy opisać proces oraz kryteria wyboru grantobiorców (w tym ewentualne preferencje lub odrębną ofertę dla grantobiorców)". Prawdą jest, że skarżąca w dokumentacji aplikacyjnej opisała proces, kryteria wyboru grantobiorców i mechanizm udzielania preferencji w obszarach kryteriów C.1. i C.3., jednakże – na co słusznie zwrócił uwagę organ oceniający – przewidziany sposób rankingowania wnioskodawców w systemie wyboru nie dawał w istocie gwarancji na ukierunkowanie Projektu na wspieranie rozwoju inteligentnych specjalizacji regionu czy wspieranie mikro i małych przedsiębiorstw w zakresie usług doradczych z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej. Jak wyjaśniono, skoro rankingowanie wnioskodawców następować będzie każdorazowo na dzień zgłoszenia, a nabór do projektu - na co zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę bazując na informacji udzielonej przez skarżącą w wyjaśnieniach z dnia 26 listopada 2019 r. - będzie procesem ciągłym, to nie jest możliwe określenie, jaki w istocie realny wpływ będzie miała powyższa preferencja w ww. kryteriach na uzyskanie grantu. Do wyobrażenia jest bowiem sytuacja, że pierwszych kilkaset wniosków zostanie złożonych przez przedsiębiorców nie działających w obszarze inteligentnych specjalizacji czy też przedsiębiorstw nie pochodzących z obszarów o niskim poziomie aktywności gospodarczej, i to oni otrzymają granty, zaś może zabraknąć środków dla takich podmiotów, które złożą wnioski później, a które winny być traktowane preferencyjnie. Zgodzić się zatem należy w tym zakresie ze stanowiskiem organu, że przyjęty przez skarżącą system wyboru projektów nie daje realnych gwarancji zastosowania preferencji dla podmiotów wskazanych w treści kryterium C.1. i C.3., na których rzecz winno zostać ukierunkowanie wsparcie Projektu. Reasumując, w ocenie Sądu, należy zgodzić się ze skarżącą i przyjąć, że organ w niniejszej sprawie naruszył art. 37 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej w odniesieniu do przeprowadzonej oceny w zakresie kryteriów A.2. i B.2., co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę, że maksymalna liczba punktów, które mogła skarżąca uzyskać w ramach oceny ww. kryteriów, to 27 punktów (A.2. - 15 punktów natomiast B.2. – 12 punktów), a zatem zważywszy na to, że skoro minimum procentowe dla wniosków złożonych w ramach Poddziałania 2.4.1. wynosiło 50% (pkt 8.3 Regulaminu) a skarżąca na etapie oceny strategicznej uzyskała 40,5% (przy czym 0 punktów w ramach oceny kryterium A.2. oraz B.2.), to nie można wykluczyć, że w przypadku właściwie doprecyzowanego znaczenia kryterium A.2. oraz dokonanej przez organ oceny tego kryterium oraz kryterium B.2., skarżąca uzyskałaby wymagane minimum procentowe. Konsekwencje zaistniałego stanu rzeczy uzasadniają zatem twierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo świadczący o istotnym, w rozumieniu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a/ ustawy wdrożeniowej, wpływie tego naruszenia na wynik oceny wniosku strony o dofinansowanie projektu. Stosownie jednak do art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania - w ramach poddziałania sąd, uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z pisma organu z dnia 5 października 2020 r. (k. 63 akt sądowych) wynika, że alokacja w poddziałaniu 2.4.1. została wyczerpana w związku z podjęciem przez Zarząd Województwa [...] uchwały nr [...] z dnia 1 kwietnia 2020 r., mocą której przyjęto projekt zmian finansowych w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014-2020 w związku z walką z COVID-19 i ostatecznie z datą 22 września 2020 r. Komisja Europejska zatwierdziła zmianę Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020. Mając to na uwadze, wobec wyczerpania kwoty na dofinansowanie projektu dotyczącego poddziałania 2.4.1. Specjalistyczne usługi doradcze w ramach Osi Priorytetowej 2. Przedsiębiorstwa dla RPO WP na lata 2014-2020, Sąd – na podstawie art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej – orzekł, jak w punkcie 1. sentencji wyroku. Odnośnie kosztów postępowania (punkt 2. sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 265), zasądzając na rzecz strony skarżącej od organu 697 złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego (200 zł), kosztów zastępstwa procesowego (480 zł) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).