II OSK 1228/06

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "[...]" Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 239/06 w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie kary wymierzonej w toku postępowania administracyjnego z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 11 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 239/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...], którym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 kpa oraz w związku z art. 80 ust ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 207, poz. 20016 ze zm.) uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. P. z dnia [...] o wymierzeniu Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością "[...]" z siedzibą w W. kary w kwocie 75.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego – części budynku magazynowego, realizowanego w R. P. na działkach nr [...], [...] i [...] przy ul. [...] i na podstawie przepisu art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) i orzeczono o nałożeniu kary za samowolne przystąpienie do użytkowania części budynku magazynowego w wysokości 100.000 zł. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Spółka "[...]", reprezentowana przez adwokata W. G.. Wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego - art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane oraz naruszenie przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r., wydanym w sprawie sygn. akt II OSK 568/06, Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytania prawne: 1. "czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.", 2. "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Podstawę prawną postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...] zaskarżonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stanowi m. in. przepis art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Zważywszy, iż konstytucyjność tego przepisu jest przedmiotem pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego uznać należy, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie w/w pytania prawnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.