Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II FZ 103/22

Sądy administracyjne2022-12-05
Sygnatura
II FZ 103/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2022-12-05
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Antoni Hanusz

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1438/21 odrzucającego skargę kasacyjną M. W. w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2021 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w całości ostatecznej decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 5 sierpnia 2022 r., III SA/Wa 1438/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lutego 2022 r., III SA/Wa 1438/21, odmawiającego uchylenia w całości ostatecznej decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2022 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lutego 2022 r., III SA/Wa 1438/21, w kwocie 100 zł. Wezwanie zostało wysłane do pełnomocnika skarżącego 7 czerwca 2022 r. i zawierało pouczenie, że kwotę wpisu należy wpłacić na wskazany rachunek bankowy Sądu lub w urzędzie pocztowym, a nieziszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 23 czerwca 2022 r. (k. 101 akt sądowych). Pismem z 27czerwca 2022 r., nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 27 czerwca 2022 r. Skarżący nadesłał znaki opłaty sądowej na kwotę 200 zł. Pismem z 1 lipca 2022 r. zwrócono skarżącemu znaki opłaty sądowej informując, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Skarżący w dniu 28 lipca 2022 r. uiścił kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (k. 109 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wyznaczonym przez Sąd terminie na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w konsekwencji czego skargę kasacyjną od wyroku z 28 lutego 2022 r. odrzucił na podstawie art. 178 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. 2. Zażalenie na postanowienie wniósł skarżący, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 219 § 2 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że uiszczenie opłaty elektronicznymi znakami opłaty sądowej za pośrednictwem systemu płatności udostępnionemu przez Ministra Sprawiedliwości nie stanowi sposobu uiszczenia opłaty sądowej w sytuacji, w której prawidłowa wykładnia tego przepisu przy założeniu: a. o tożsamości beneficjenta opłaty, tj. Skarbu Państwa oraz założeniu o jedności formalnej i materialnej budżetu, b. o braku własnego majątku przez Sąd I instancji, który w całości stanowi majątek Skarbu Państwa przekazany w zarząd jednostce organizacyjnej (statio fisci) - powinna doprowadzić do wniosku, że przekazanie przez instytucję płatniczą środków pieniężnych uiszczonych w systemie udostępnionym przez Ministra Sprawiedliwości na rachunek bankowy wskazany w tym systemie i prowadzony na rzecz Skarbu Państwa stanowi prawidłowe uiszczenie opłaty, co w niniejszej sprawie nastąpiło, 2) art. 219 § 2 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że użyty przez ustawodawcę zwrot "na rachunek bankowy właściwego sądu" oznacza konkretny rachunek bankowy należący do sądu w sytuacji, w której prawidłowa wykładania tego przepisu w omawianej części przy uwzględnieniu wykładni funkcjonalnej powinna prowadzić do wniosku, że: - "rachunek bankowy właściwego sądu" stanowi zbiór wierzytelności wobec banku prowadzącego rachunek bankowy na zlecenie Skarbu Państwa reprezentowanego przez statio fisci - prezesa WSA, - zwrot ten w rzeczywistości dotyczy spełnienia świadczenia stanowiącego opłatę sądową na rzecz Skarbu Państwa, co następuje poprzez przekazanie środków pieniężnych przez instytucję płatniczą obsługującą system do zakupu znaków sądowych udostępniony powszechnie przez Ministra Sprawiedliwości na rachunek bankowy prowadzony na rzecz Skarbu Państwa reprezentowany przez inne niż prezes WSA statio fisci, - zapisanie wierzytelności wynikającej z konkretnego znaku opłaty sądowej (posiadającego indywidualny numer) na rachunku bankowym prowadzonym na rzecz Skarbu Państwa jest tożsame z zapisaniem wierzytelności "na rachunku bankowym właściwego sądu", tj. na rachunku bankowym prowadzonym na rzecz Skarbu Państwa, 3) art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i odrzucenie skargi w sytuacji, w której opłata sądowa jako świadczenie należne Skarbowi Państwa została uiszczona w terminie. 3. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 w związku z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), od skargi kasacyjnej pobiera się wpis stały. W myśl art. 219 § 2 p.p.s.a. zasadą jest, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności, jeżeli należna opłata od pisma nie została uiszczona. Artykuł 221 natomiast stanowi, że pisma wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika, które nie są należycie opłacone, podlegają odrzuceniu przez sąd. Kwestią niesporną w niniejszej sprawie jest, że wezwanie do uiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej zostało doręczone w dniu 23 czerwca 2022 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem 30 czerwca 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, uiścił wpis po terminie, tj. w dniu 28 lipca 2022 r. Uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem. W myśl art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wyjaśnić jednocześnie należy, że wniesienie znaków opłaty sądowej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej nie mogło mieć wpływu na terminowość uiszczonego wpisu. Z powyższego wynika, że skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, co z kolei powoduje zastosowanie sankcji wynikającej wprost z przepisu art. 221 p.p.s.a., a zatem odrzucenie nienależycie opłaconej skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną, bowiem nie została ona we właściwy sposób opłacona. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.