I SAB/Wr 278/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz- Rajchman po rozpoznaniu w dniu 3 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Y. C. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowowego O. C. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 31 stycznia 2022 r. Strona reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. W dniu 17 czerwca 2022 r. doręczono Stronie za pośrednictwem przedstawiciela ustawowego – na adres pełnomocnika do doręczeń - wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi bądź jej podpisanie w siedzibie Sądu oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Braki te nie zostały uzupełnione. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a), każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak -Molczyk [w:] T. Woś, H. Krysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Skarga została opatrzona natomiast podpisem mechanicznym, tj. wypisanym na komputerze. Brak własnoręcznego podpisu wnoszącego pismo stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem takim jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Z kolei po myśli art. 220 § 1: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem Strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi została skutecznie doręczona Stronie 17 czerwca 2022 r. Wyznaczony termin upłynął z dniem 24 czerwca 2022 r. Braki te nie zostały uzupełnione . W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.