II SA/Kr 1414/11
Sądy administracyjne2011-10-07
Sygnatura
II SA/Kr 1414/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2011-10-07
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie
Sędziowie
Monika Rudzka
Rozstrzygnięcie
zwolniono od kosztów i ustanowiono adwokata
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi S. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 lipca 2011 r., Nr: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.
UZASADNIENIE
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek S. G. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 lipca 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód wynosi 298 zł i stanowi go zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 183 zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 115 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom z 1932 roku o powierzchni 40 m² położony na działce wielkości 2 arów 10 m² oraz wynajmowane mieszkanie o powierzchni 23 m². Skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, jak również przedmiotami wartościowymi.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Korzysta z pomocy społecznej. Dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi, które nie pozwalają na przyjazd do K.. Ponadto sprawa jest bardzo zawiła, dlatego skarżący bez pomocy prawnej nie jest w stanie jej poprowadzić. Drewniany dom, którego skarżący jest posiadaczem, jest w złym stanie technicznym, nie przynosi żadnych dochodów. Skarżący ponosi koszty najmu mieszkania w wysokości 240 zł.
Do wniosku S. G. załączył kopię decyzji MOPS w D. z dnia 18 sierpnia 2011 roku o przyznaniu zasiłku okresowego oraz kopię zaświadczenia z dnia 11 sierpnia 2011 roku o zarejestrowaniu skarżącego jako osoby bezrobotnej w Powiatowym Urzędzie Pracy D..
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący pozostaje bez pracy. Od dnia 11 stycznia 2011 jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Źródłem jego utrzymania jest pomoc społeczna w formie zasiłku okresowego w wysokości 182 zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 115 zł. Łączny miesięczny dochód skarżącego wynosi 297 zł. Środki finansowe, które skarżący uzyskuje z trudem wystarczają na pokrycie jego podstawowych potrzeb życiowych, tym bardziej, że koszt wynajmowanego przez wnioskodawcę mieszkania wynosi 240 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym.
Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na jego rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).