VI SA/Wa 560/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Emilia Święcicka(spr.) Sędziowie sędzia WSA Andrzej Wieczorek sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z.W. o wyłączenie sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego w sprawie ze skargi Z. W. na decyzje Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek postanawia oddalić wniosek UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie sędzia WSA Andrzej Czarnecki postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 560/12 odrzucił skargę Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek. W dniu 25 września 2012 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od ww. postanowienia sporządzona osobiście przez skarżącego. Postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie sędzia WSA Andrzej Czarnecki odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną W dniu 5 listopada 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo Z. W. stanowiące zażalenie na ww. postanowienie z dnia 4 października 2012 r. oraz zawierające wniosek o wyłączenie sędziego Andrzeja Czarneckiego od postępowania ze skargi skarżącego. Uzasadniając złożony wniosek, skarżący wskazał – wyjaśniając jakie korzyści może przynieść udzielenie patentu na projekt "[...]" - iż sędzia Andrzej Czarnecki nie reaguje "na zachodzące zmiany życiowe". Sędzia Andrzej Czarnecki pismem z dnia 19 listopada 2012 r. złożył oświadczenie, iż nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie z przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej cyt. jako p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udoiła w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto, jak stanowi art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w tej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 p.p.s.a.., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. W przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia jakiejkolwiek przesłanki wynikającej z przywołanych powyżej przepisów p.p.s.a., mogącej stanowić podstawę wyłączenia sędziego WSA Andrzeja Czarneckiego, który postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. odrzucił przedmiotową skargę, a postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Zarzuty skarżącego uzasadniające wniosek o wyłączenie sędziego Andrzeja Czarneckiego, nie stanowią o braku bezstronności sędziego jako podstawie wyłączenia sędziego. Tym samym na gruncie niniejszej sprawy z wniosku o wyłączenie sędziego brak jest podstaw do uznania przez Sąd jego zasadności. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd (patrz: postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt I OZ 665/08, LEX nr 440113, postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r. sygn. akt II FZ 60/08 czy też postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 października 1995 r. sygn. akt I ACz 309/95, OSA 1997, nr 9, poz. 49) iż samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego w myśl art. 19 p.p.s.a. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego, nawet jeśli dopuściłby się on uchybień procesowych. Innymi słowy niezadowolenie strony odnośnie sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może wnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Z akt sprawy nie wynika zatem, aby zachodziły jakiekolwiek z wymienionych w art. 18 i 19 p.p.s.a. przyczyny wyłączenia sędziego. W szczególności, w ocenie Sądu, skarżący we wniosku nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności tego rodzaju, które mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego sprawozdawcy w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.