II SA/Wr 63/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Protokolant: Adrianna Gaj po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi [...] "[...] " Sp. z o.o. z/s w [...] na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie magazynowania odpadów zgodnie z warunkami pozwolenia zintegrowanego, prowadzenia ewidencji odpadów zgodnie ze stanem rzeczywistym i prowadzenia gospodarki odpadami w sposób niepowodujący uciążliwości zapachowej oddala skargę w całości. UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia [...] lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1355 ze zm.) skierował do A. W., Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej [...]" Sp. z o.o. zarządzenie pokontrolne z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], udokumentowane protokołem kontroli nr [...] W zarządzeniu tym nakazano: 1. Magazynować odpady zgodnie z warunkami pozwolenia zintegrowanego oraz obowiązującymi przepisami w zakresie gospodarki odpadami, termin realizacji: bezzwłocznie; 2. Prowadzić ewidencję odpadów zgodnie ze stanem rzeczywistym, termin realizacji: bezzwłocznie; 3. Prowadzić gospodarkę odpadami w sposób niepowodujący uciążliwości zapachowej, termin realizacji: bezzwłocznie. Uzasadniając zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wskazał, że zostało ono sporządzone ze względu na stwierdzone w trakcie kontroli, która odbyła się w okresie od [...] lipca 2019 r. do [...] października 2019 r. w Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej ,, [...]" Sp. z o.o. w [...] - Zakład Unieszkodliwiania Odpadów w [...] przy ul. [...], nieprawidłowości w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska. Odnosząc się do punktu 1 organ wyjaśnił, że w trakcie kontroli ustalono, iż odpady wielkogabarytowe oraz odpady złomu wyselekcjonowanego ze zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów wielkogabarytowych magazynowane są selektywnie, luzem na placu magazynowym oraz w boksach, tj. z naruszeniem zasad magazynowania odpadów określonych w art. 25 ustawy o odpadach oraz niezgodnie z posiadanym pozwoleniem zintegrowanym. Wg decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2007 r. nr [...] (z późn. zm.), odpady wielkogabarytowe o kodzie 20 03 07 oraz odpady wytworzone w wyniku ich ręcznej obróbki o kodach 19 12 01 (metale żelazne), 19 12 03 (metale nieżelazne), 19 12 04 (szkło) powinny być magazynowane selektywnie w oznakowanych kontenerach, w wydzielonym miejscu, pod wiatą do demontażu odpadów wielkogabarytowych, a wytworzone odpady o kodzie 15 01 04 powinny być magazynowane selektywnie w workach typu big-bag w wydzielonym miejscu, w boksach na surowce wtórne. Ww. odpady zostały objęte pożarem, który miał miejsce w nocy [...] lipca 2019 r. Ponadto w czasie kontroli ustalono, iż część odpadów wielkogabarytowych jest tymczasowo magazynowana na terenie znajdującym się za placem kompostowym, w pobliżu ogrodzenia, w miejscu nieobjętym monitoringiem wizyjnym, co wg wyjaśnień Kierownika ZUO spowodowane jest wybuchem pożaru. Przeprowadzona kontrola wykazała również magazynowanie znacznych ilości frakcji nadsitowej odpadów powstałych w wyniku przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie 19 12 12. Odpady te są magazynowane w okolicy hali sortowni oraz na placu kompostowym. Zgodnie z pozwoleniem zintegrowanym nie powinny być one magazynowane na terenie zakładu. Odnosząc się do pkt 2 organ wyjaśnił, że w trakcie kontroli stwierdzono rozbieżność pomiędzy prowadzoną ewidencją odpadów a stanem rzeczywistym. Z przedłożonej podczas kontroli ewidencji opadów wynika, iż całość wytworzonych na instalacji odpadów o kodzie 19 12 12 frakcja > 80mm jest na bieżąco przekazywana zewnętrznym podmiotom do zagospodarowania. Podczas przeprowadzonych oględzin zakładu stwierdzono magazynowanie znacznych ilości tego rodzaju odpadów w okolicy hali sortowni oraz na placu kompostowni. Pismem z dnia [...] października 2019 r. Kierownik ZUO złożył wyjaśnienie dotyczące ilości balastu magazynowanego na terenie zakładu, z których wynika, iż ewidencjonowanie frakcji balastowej i energetycznej (nadsitowa frakcja z mechanicznego przetwarzania odpadów komunalnych), odbywa się w momencie przekazania odpadów do odzysku lub unieszkodliwiania, tj. z chwilą wyjazdu z zakładu. Wobec powyższego wykazana w kartach ewidencji odpadów wytworzona ilość odpadów jest tożsama z ilością odpadów przekazanych. Z przedłożonych informacji wynika, iż w KEO nie uwzględnia się całkowitej masy odpadów wytworzonych na instalacji w danym okresie. W odniesieniu do punktu 3 organ wskazał, iż podczas kontroli rozpatrzono wpływające wnioski o podjęcie interwencji w związku z uciążliwością zapachową powodowaną działalnością Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów zarządzanego przez Spółkę PGK ,, [...]". Pismem z dnia [...] września 2019 r. kierownik ZUO poinformował, iż problem z odbiorem frakcji nadsitowych (>80 mm) z części mechanicznej przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, tj. odpadów o kodzie 19 12 12, może stanowić przyczynę zwiększonej uciążliwości zapachowej. W toku kontroli stwierdzono magazynowanie znacznych ilości ww. odpadów w okolicy hali sortowni oraz na placu kompostowym. Zgodnie z pozwoleniem zintegrowanym odpady te nie powinny być magazynowane na terenie zakładu. W miejscu magazynowania ww. odpadów oraz w sąsiedztwie zakładu stwierdzono występowanie uciążliwości zapachowej. W myśl art. 16 pkt 2 ustawy o odpadach gospodarka odpadami należy prowadzić w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, w szczególności gospodarka odpadami nie może powodować uciążliwości przez zapach. Sposób magazynowania odpadów określa pozwolenie zintegrowane oraz art. 25 ustawy o odpadach. W związku z powyższym zarządzeniem pokontrolnym nr [...] Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej "[...]" sp. z o.o. przedłożyło informację o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń datowaną na dzień [...] grudnia 2019 r. W informacji tej wskazano, w odniesieniu do punktu 1 zarządzenia, iż Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej "[...]" Sp. z o.o. ("spółka") magazynuje odpady zgodnie z prawem i udzielonymi jej zezwoleniami, a sytuacja stwierdzona w protokole kontroli miała charakter incydentalny oraz niezależny od spółki, bo wynikający z okresowego braku możliwości przekazania odpadów do przetworzenia podmiotom trzecim (odmowami przyjęcia odpadów przez podmioty trzecie). Z taką sytuacją, tj. z brakiem zainteresowania podmiotów działających na rynku przyjęciem odpadów o kodzie 19 12 12 do zagospodarowania, w ostatnich kilkunastu miesiącach spotykały się, prawie wszystkie instalacje regionalne prowadzone przez spółki komunalne. Ilość dostępnych na rynku odpadów o kodzie 19 12 12 jest bowiem większa niż możliwości istniejących instalacji gotowych do przetwarzania odpadu o tym kodzie. Spółka zaznaczyła, że jeszcze w czerwcu tego roku podjęła decyzję o zakupie belownicy. Dzięki zbelowaniu odpadów o kodzie 19 12 12 zmniejszyła się ich objętość, co z jednej strony ułatwiło tymczasowe magazynowanie ich przez spółkę, z drugiej zaś strony spółka liczyła, że dzięki temu zabiegowi łatwiej będzie znaleźć odbiorcę tych odpadów (łatwiejszy i tańszy transport odpadów). Spółka wyjaśniła, że po kilku miesiącach starań (i kilku ogłoszonych i kolejno unieważnionych postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego) udało się znaleźć odbiorcę odpadów o kodzie 19 12 12. Odpady, o których mowa, zostały zbelowane i przekazane podmiotom trzecim do zagospodarowania (usunięte z terenu zakładu). Odnośnie magazynowania odpadów wielkogabarytowych spółka wyjaśnia, że zakończyła roboty budowlane związane z odbudową boksów i wiaty magazynowej uszkodzonych w trakcie pożaru. Odpady, o których mowa są więc ponownie magazynowane w miejscach do tego wyznaczonych w udzielonych spółce pozwoleniach. Zaznaczono, że sytuacja, jaka wystąpiła przed wybuchem pożaru, tj. konieczność magazynowania odpadów wielkogabarytowych i odpadów z nich wytworzonych poza wyznaczonymi miejscami miała charakter incydentalny. Spółka wiosną tego roku odnotowała istotny wzrost ilości odpadów wielkogabarytowych kierowanych do jej zakładu. Z uwagi na czasochłonność procesu przetwarzania tych odpadów (ręczny demontaż) i brak możliwości przekazania ich do przetworzenia innym podmiotom, ilość tych odpadów magazynowanych w tym samym czasie na terenie zakładu w pewnym momencie była wyższa od zakładanej, co doprowadziło do sytuacji, że część odpadów była magazynowana także na placu poza boksami i wiatą. Okoliczność ta nie stanowiła jednak przyczyny pożaru, ani sama w sobie nie stanowiła naruszenia wymagań w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi. Spółka zaznaczyła, że chcąc przeciwdziałać takiej sytuacji w tych przypadkach, gdy było to możliwe jeszcze wiosną tego roku wstrzymała odbiór odpadów wielkogabarytowych z gmin. Przed pożarem przetwarzała więc głównie odpady przyjęte wcześniej, przed częściowym wstrzymaniem odbiorów. Biorąc pod uwagę, iż spółka jest spółką komunalną, powołaną do odbioru tego typu odpadów z gmin będących jej udziałowcami, nie mogła ona w ogóle zaprzestać przyjmowania tych odpadów. Odmowa odbioru tych odpadów z gmin, wobec obiektywnego braku możliwości odbioru ich przez inne podmioty, byłaby równoznaczna z pozostawieniem tych odpadów u właścicieli nieruchomości, co mogło skutkować porzucaniem tych odpadów w miejscach do tego nieprzystosowanych. Obecnie sytuacja się unormowała, tj. wobec częściowego wstrzymania odbiorów odpadów wielkogabarytowych, spółka była w stanie przetworzyć odpady przyjęte wcześniej. Po usunięciu z terenu zakładu odpadów powstałych w wyniku pożaru, boksy i wiata magazynowa obecnie mają wystarczającą powierzchnię do wykonywania działań objętych zezwoleniami. Wyjaśniono również, że w celu przeciwdziałania takim sytuacjom w przyszłości, wystąpiono do właściwego organu o zmianę udzielonego pozwolenia zintegrowanego oraz kontynuuje się proces inwestycyjny rozpoczęty kilka miesięcy wcześniej, w wyniku którego spółka wybuduje dodatkowe miejsca magazynowania odpadów oraz zakład w miejscowości [...] dedykowany do przetwarzania odpadów wielkogabarytowych. Ustosunkowując się do punktu 2 zarządzenia pokontrolnego wskazano, że spółka uwzględniła zastrzeżenia do prowadzonej przez nią ewidencji odpadów zgłoszone przez kontrolujących i zgodnie z wytycznymi kontrolujących prowadzi obecnie dokumentacje. Odnośnie punktu 3 zostało wypunktowane, że spółka, mimo iż nie zgadza się z ustaleniami kontrolujących odnośnie tego, że jej działalność wiąże się z uciążliwością zapachową dla nieruchomości sąsiednich (spółka stoi na stanowisku, że choć jej działalność może wiązać się z nieprzyjemnymi zapachami, to jednak podejmowane przez nią działania są na tyle skuteczne, że zapachy te nie są uciążliwe dla właścicieli nieruchomości sąsiednich i niezasadnie przypisuje się jej wszystkie uciążliwości zapachowe, jakie pojawiają się w okolicy i są związane np. z działalnością rolniczą lub oczyszczaniem ścieków), spółka podjęła dodatkowe działania by uciążliwość taka się nie pojawiała. Jak wynika z pisma z dnia [...] listopada 2019 r. wystąpienie rzekomej uciążliwości zapachowej w okresie kontroli, kontrolujący wiążą z faktem, że na terenie zakładu były magazynowane odpady o kodzie 19 12 12. Jak wskazano powyżej, odpady te z terenu zakładu zostały usunięte, a co za tym idzie brak już źródła potencjalnej uciążliwości zapachowej. Spółka w ramach prowadzonego przez siebie procesu inwestycyjnego planuje wprowadzić dodatkowe rozwiązania techniczne przeciwdziałające powstawianiu uciążliwych zapachów na terenie zakładu, szczególnie w jej części biologicznej. Zaplanowania modernizacja i rozbudowa dotyczy w głównej mierze budowy dodatkowych tuneli do kompostowania, zainstalowanie automatycznej instalacji do dezoderyzacji działającej w trybie ciągłym. Następnie w dniu [...] listopada 2019 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł w jej imieniu skargę na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...]. Zarządzeniu temu zarzucono naruszenie: - art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (dalej również: u.i.o.ś.), również w zw. z art. 11 ust. 1 i ust. 2 u.i.o.ś. polegające na wydaniu zarządzenia pokontrolnego, które opiera się na błędnych ustaleniach faktycznych, w tym ustaleniach nie mających odzwierciedlenia w dokumentach sporządzonych przez kontrolujących w toku kontroli, w szczególności w protokołach oględzin, względnie okolicznościach faktycznych, które w ogóle nie były przez kontrolujących weryfikowane, co odnosić należy w szczególności do rzekomego istnienia uciążliwości zapachowej zakładu skarżącej dla terenów sąsiadujących z zakładem, a także poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, pominięcie przedstawionych przez skarżącą okoliczności faktycznych oraz zaniechanie należytego sporządzenia uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego do zastrzeżeń do protokołu kontroli, wniesionych przez skarżącą, - art. 12 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś. polegające na wydaniu zarządzenia pokontrolnego, które w sposób błędny identyfikuje obowiązki ciążące na skarżącej na podstawie obowiązującego prawa lub udzielonych jej pozwoleń co z kolei doprowadziło do błędnego ustalenia, że skarżąca dopuściła się naruszeń, - art. 12 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś. poprzez sporządzenie zarządzenia w sposób niejednoznaczny i nieprecyzyjny, w szczególności w zakresie, w jakim organ nie wskazuje, na czym polegać miało naruszenie przez skarżącą w toku magazynowania odpadów "obowiązujących przepisów w zakresie gospodarki odpadami", co nie pozwala skarżącej jednoznacznie ustalić, jakie działania winna podjąć w celu zaprzestania naruszeń prawa. W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o oddalenie w całości skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie pokontrolne odpowiada prawu. W niniejszej sprawie kontroli legalności poddane zostało zarządzenie pokontrolne wydane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] listopada 2019 r., w którym organ ten, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 cytowanej wyżej u.i.o.ś. oraz ustaleń przeprowadzonej kontroli przeprowadzonej w okresie od [...] lipca 2019 r. do [...] października 2019 r. w Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej ,, [...]" Sp. z o.o. w [...] - Zakład Unieszkodliwiania Odpadów w [...] przy ul. [...], udokumentowanej protokołem kontroli nr [...], zarządził: w punkcie 1. magazynować odpady zgodnie z warunkami pozwolenia zintegrowanego oraz obowiązującymi przepisami w zakresie gospodarki odpadami, termin realizacji: bezzwłocznie; w punkcie 2. prowadzić ewidencję odpadów zgodnie ze stanem rzeczywistym, termin realizacji: bezzwłocznie; natomiast w punkcie 3. prowadzić gospodarkę odpadami w sposób niepowodujący uciążliwości zapachowej, termin realizacji: bezzwłocznie. Organ inspekcji wyznaczył termin na przesłanie informacji o zakresie podjętych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń. Z uzasadnienia kontrolowanego zarządzenia wynika, że prawną podstawą nałożenia obowiązku określonego w punkcie 1 jest art. 25 ustawy o odpadach (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 701 z późn.) – dalej u.o., obowiązku określnego w punkcie 2 zarządzenia - art. 66 i 70 u.o., natomiast obowiązku określonego w punkcie 3 – art. 16 pkt 2 u.o. Podstawę kompetencyjną przedmiotowego zarządzenia stanowi natomiast art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.i.o.ś. Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 u.i.o.ś. na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może: 1) wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej; 2) wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną; 3) wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub decyzji administracyjnej. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, mają obowiązek poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń. Z treści przywołanych powyżej norm wynika, że zarządzenie pokontrolne jest odrębną od decyzji administracyjnej prawną formą działania inspektora ochrony środowiska. W ocenie Sądu, zarządzeniu pokontrolnemu, mimo że nie jest decyzją administracyjną, nie można odmówić charakteru aktu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ ma ono charakter władczy i rozstrzyga indywidualną sprawę konkretnego podmiotu. Zarządzenie to wpływa na prawa i obowiązki kontrolowanego, ponieważ niewykonanie tego zarządzenia lub niezgodne z prawdą poinformowanie o jego wykonaniu zagrożone jest odpowiedzialnością karną, na co wskazuje art. 31a ust. 1 u.i.o.ś. W orzecznictwie przyjmuje się, że skoro przepisy u.i.o.ś. uprawniają wskazany w nich organ do wydawania zarządzeń pokontrolnych na podstawie wyników dokonanych kontroli, a jednocześnie nie przewidują środka zaskarżenia tych zarządzeń do organu wyższego stopnia, to zarządzenie pokontrolne, stwierdzające istnienie po stronie kontrolowanej określony obowiązek, a więc będące działaniem władczym w indywidualnej sprawie, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. wyroki NSA: z 2 czerwca 2009 r., II GSK 1009/08; z 18 stycznia 2011 r., II OSK 2036/09, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Merytoryczna kontrola kwestionowanego zarządzenia pokontrolnego doprowadziła Sąd do wniosku, że wydane zarządzenie znajduje oparcie w ustaleniach poczynionych w trakcie kontroli, a obowiązki nałożone w jego treści znajdują oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Na wstępie wskazać należy, że do tego typu aktów nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a., gdyż są one wydawane w trybie odrębnych przepisów i odrębnych postępowań (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., II OSK 723/12, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powoduje to, że uchylenie przez sąd administracyjny tego rodzaju aktu nie może służyć weryfikacji stanu faktycznego. Sąd badając zgodność z prawem zarządzenia pokontrolnego może, na mocy art. 146 § 1 p.p.s.a., uchylić ten akt, jeśli jego wydanie nie znajdowało oparcia w ustaleniach poczynionych w trakcie kontroli, bądź kontrola ta odbyła się z naruszeniem obowiązującej procedury. Użyte w art. 12 ust. 1 u.i.o.ś. sformułowanie dotyczące możliwości wydania zarządzenia pokontrolnego "na podstawie ustaleń kontroli" powoduje, że podstawowe znaczenie dowodowe, tak dla samej dopuszczalności wydania takiego zarządzenia w określonej sprawie, jak i dla oceny prawidłowości tego rodzaju aktu, ma protokół kontroli. Wobec tego zarządzenie pokontrolne powinno wskazywać na ustalony w wyniku kontroli stan faktyczny sprawy, który ma istotne znaczenie dla oceny zasadności skierowanych do adresata zaleceń co do wyeliminowania naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli. Z kolei, stan faktyczny sprawy winien znajdować swoje pełne odzwierciedlenie w protokole z czynności pokontrolnych. Ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie należą do organu, niemniej jednak kontrolowana jednostka nie jest w tym zakresie pozbawiona istotnych uprawnień, bowiem kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może wnieść do protokołu, (który podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki), umotywowane zastrzeżenia i uwagi (art. 11 ust. 2 u.i.o.ś. ). W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika jednostki organizacyjnej (kontrolowanej osoby fizycznej) inspektor obowiązany jest uczynić o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może w terminie siedmiu dni przedstawić swoje stanowisko na piśmie (art. 11 ust. 3 u.i.o.ś.). W razie sformułowania przez kontrolowanego tego rodzaju zastrzeżeń i uwag (przy podpisaniu protokołu) lub stanowiska (w razie odmowy podpisania protokołu) protokół, wraz ze stanowiskiem kontrolowanego, w swym całokształcie stanowi podstawę ustaleń kontroli, w oparciu o które organ ocenia zasadność wydania zarządzenia pokontrolnego oraz formułuje treść konkretnych wskazań. Przepisy u.i.o.ś. określające właściwość organów inspekcji ochrony środowiska do dokonywania kontroli i normujące tryb postępowania kontrolnego są przepisami szczególnymi w odniesieniu do przepisów k.p.a. Zgodnie z art. 9 u.i.o.ś. Inspekcja Ochrony Środowiska prowadzi kontrole planowe i pozaplanowe. Stosownie do art. 9 ust. 1b pkt 2 i ust. 1c u.i.o.ś. do kontroli pozaplanowych zalicza się kontrole interwencyjne, przez które rozumie się kontrole przeprowadzane w związku z rozpatrywaniem skarg i interwencji dotyczących zanieczyszczenia środowiska lub podejrzenia wystąpienia takiego zanieczyszczenia, wystąpienia poważnych awarii lub w celu przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia. W okolicznościach niniejszej sprawy została przeprowadzona kontrola interwencyjna. Biorąc pod uwagę powyższe unormowania, Sąd nie dopatrzył się żadnych naruszeń o charakterze formalnym w zakresie przeprowadzenia kontroli w niniejszej sprawie, rzutujących na prawidłowość poczynionych w jej trakcie ustaleń. W niniejszej sprawie organ sporządził protokół kontroli podpisany [...] listopada 2019 r., dokumentujący kontrolę przeprowadzoną na terenie Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej ,,[...]" Sp. z o.o. w [...]- Zakład Unieszkodliwiania Odpadów w [...] przy ul. [...], gmina [...], powiat [...]. Do protokołu dołączono materiał dowodowy m.in. w postaci zdjęć. Z protokołu prawidłowo przeprowadzonej kontroli wynika szczegółowy stan faktyczny sprawy, który dawał podstawy do właściwego zastosowania przepisów prawa materialnego w postaci u.o. Ustalono bowiem w ich toku okoliczności uzasadniające potrzebę podjęcia działań naprawczych w zakresie przestrzegania przepisów ochrony środowiska, w tym zasad gospodarowania odpadami. W dniu [...] lipca 2019 r., w związku z pożarem, który wybuchł w nocy [...] lipca 2019 r., przeprowadzono oględziny. Podczas lustracji stwierdzono, iż pożarem zostały objęte odpady wielkogabarytowe oraz metale wysortowane z odpadów wielkogabarytowych oraz ze zmieszanych odpadów komunalnych na separatorze magnetycznym. Spaleniu uległo około 400 Mg odpadów, które były magazynowane w boksach oraz na placu magazynowym. Odpady były magazynowane selektywnie, luzem. Z przedłożonych informacji wynika, iż w trzech boksach znajdowały się odpady wielkogabarytowe, w dwóch metale. Pożar objął również część wiaty przeznaczonej do demontażu odpadów wielkogabarytowych. Podczas akcji gaśniczej odpady zostały usunięte z boksów i umieszczone na placu magazynowym przed boksami oraz na parkingu znajdującym się przed terenem zakładu, gdzie zostały objęte nadzorem przez pracowników spółki. Do gaszenia pożaru wykorzystane zostały odcieki ze zbiornika na odcieki. Spalone odpady zraszane były wodą z hydrantów w celu zabezpieczenia przed kolejnym zapłonem. Zgodnie z art. 25 u.o. teren zakładu jest objęty monitoringiem wizyjnym, który obejmuje również miejsce objęte pożarem. Spółka przedłożyła nagranie z dnia wystąpienia pożaru, na którym nie zaobserwowano obecności osoby podkładającej ogień (płyty CD z monitoringiem w dokumentacji WIOŚ). Ponadto spółka udostępniła dane umożliwiające logowanie do wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów zapewniające dostępność obrazu w czasie rzeczywistym. Kierownik ZUO poinformował, iż oprócz wizyjnego systemu monitoringu, teren dozorowany jest w sposób ciągły - w dni robocze od 22:00 do 6:00 (poza godzinami pracy zakładu) oraz w weekendy i święta 24h na dobę przez pracowników dozorujących obiekt. Osoby odpowiedzialne za dozór objęte są systemem elektronicznym "PATROL", w związku z czym osoba pełniąca służbę ma obowiązek co 1-1,5h dokonać obchodu zakładu i potwierdzić to poprzez odbicie się w kolejnych punktach elektronicznej ewidencji pracy ochrony. Podczas pożaru na terenie placu magazynowego pożarem objęte zostały odpady wielkogabarytowe i metale powstałe podczas ich demontażu oraz wysortowane ze zmieszanych odpadów komunalnych. W czasie kontroli ustalono, iż odpady wielkogabarytowe są zbierane okresowo w ramach prowadzonych akcji odbierania od mieszkańców oraz stale w punktach selektywnej zbiórki odpadów. Odpady wielkogabarytowe są też wybierane ze zmieszanych odpadów komunalnych. Kierownik ZUO poinformował, iż w związku z dużą ilością nagromadzonych odpadów 20 03 07 oraz problemami z zagospodarowaniem tych odpadów oraz odpadów powstałych w wyniku ich demontażu, tymczasowo zaprzestano akcyjnego odbierania tych odpadów z terenów obsługiwanych Gmin. W czasie kontroli przedłożono ewidencję przyjętych odpadów wielkogabarytowych za lata 2018-2019. Podczas kontroli spółka wraz z ewidencją odpadów przedłożyła oświadczenia, z których wynika, iż m.in. odpady o kodzie 19 12 04 (tworzywa sztuczne i guma), w tym również wytworzone w wyniku demontażu odpadów wielkogabarytowych, zostały skierowane bezpośrednio poprzez zasyp na tzw. "małym buforze" na ciąg technologiczny urządzeń, a następnie do rozdrabniacza drugiego stopnia, w celu przetworzenia i wzbogacenia odpadów o kodzie 19 12 12 - RDF, zgodnie z pozwoleniem zintegrowanym. Z przedłożonych dokumentów wynika, iż w okresie od marca 2018 do grudnia 2018 roku skierowano do produkcji paliwa RDF łącznie 32,08 Mg odpadów 19 12 04 wysortowanych z odpadów wielkogabarytowych. Rodzaj oraz masa przetwarzanych odpadów o kodzie 20 03 07 oraz odpadów powstałych w wyniku ich demontażu, wynikająca z przedłożonej ewidencji, jest zgodna z warunkami pozwolenia zintegrowanego. Z przedłożonych podczas kontroli informacji wynika, iż pożarem zostały objęte również odpady złomu wysegregowanego ze zmieszanych odpadów komunalnych, zakwalifikowane pod kodem 15 01 04. Dla odpadów tych spółka przedłożyła raport bilansowy przesunięć międzymagazynowych, z którego wynika, iż w okresie od [...] stycznia 2019 r. do [...] lipca 2019 r. z sortowni odpadów zlokalizowanej przy ul. [...] do magazynu surowców wtórnych trafiło 555,252 Mg odpadów o kodzie 15 01 04. W tym czasie zewnętrznym instalacjom odzysku przekazano 540,042 Mg tych odpadów. Zgodnie z pozwoleniem zintegrowanym dopuszczalna do przetworzenia na instalacji MBP masa zmieszanych odpadów komunalnych 20 03 01 wynosi 63 000 Mg. Z przedłożonych dokumentów - zbiorcze zestawienie danych o odpadach oraz ewidencja odpadów, wynika iż spółka w latach 2018 i 2019 (do czerwca) przetworzyła odpowiednio 51 071,032 Mg i 25 147.24 Mg. W wyniku mechanicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne wytwarzane są m.in. odpady o kodzie 15 01 04 w dopuszczalnej maksymalnej ilości 12 000 Mg. Wytworzone odpady powinny być magazynowane selektywnie w workach typu big-bag w wydzielonym miejscu, w boksach na surowce wtórne. W trakcie oględzin ustalono, że odpady te magazynowane są luzem na placu magazynowym bądź w boksie. Podczas kontroli spółka przedłożyła ewidencję odpadów o kodzie 15 01 04 wysegregowane ze zmieszanych odpadów komunalnych 20 03 01, obejmującą kartę ewidencji odpadów oraz karty przekazania odpadów. Z przedłożonych dokumentów wynika, iż masa odpadów przekazanych uprawnionym podmiotom jest wyższa niż masa odpadów wytworzonych w danym roku, co jest związane z magazynowaniem odpadów w poprzednich latach. Masa wytworzonych odpadów jest zgodna z warunkami pozwolenia zintegrowanego. Podczas kontroli spółka przedłożyła postanowienie Komisariatu Policji w [...] o umorzeniu śledztwa w sprawie zaistniałego w nocy z [...] na [...] lipca 2019 r. w [...] nieumyślnego sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa pożaru składowiska należącego do " [...]" sp. z o.o. w [...], zagrażającego mieniu w wielkich rozmiarach. Jako przyczynę wybuchu pożaru biegły z zakresu pożarnictwa wskazał bliżej nieokreślony bodziec termiczny, który doprowadził do rozkładu termicznego odpadów o właściwościach palnych, a samo zdarzenie, powstało wskutek przypadkowych okoliczności niemożliwych do wyeliminowanie w cyklu działalności przedsiębiorstwa ,,[...]". W toku kontroli ustalono, iż odpady objęte pożarem były magazynowane selektywnie luzem na placu magazynowym bądź w boksach. Miejsce ich magazynowanie zostało objęte monitoringiem wizyjnym. Zgodnie z art. 25 u.o. magazynowanie odpadów winno odbywać się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować te odpady. Ponadto posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc magazynowania odpadów oraz zapewnienia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska dostępność obrazu z wizyjnego systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny, w przypadku magazynowania odpadów palnych, w tym m.in. pali alternatywnego oraz odpadów przeznaczonych bezpośrednio do produkcji takiego pali odpadów wielkogabarytowych, z wyłączeniem odpadów metali, odpadów pochodząc z przetwarzania odpadów komunalnych. W dniu [...] września 2019 r. przeprowadzono oględziny na terenie ZUO w [...]. Podczas lustracji stwierdzono, iż brodzik dezynfekcyjny znajdujący się na wyjeździe z zakładu był suchy (w czasie oględzin został uzupełniony roztwór dezynfekcyjny). Na placu magazynowym przy boksach magazynowych odpadów wielkogabarytowych magazynowane były odpady złomu wyselekcjonowane ze zmieszanych odpadów komunalnych oraz z odpadów wielkogabarytowych. Odpady te były magazynowane luzem, w stosach. Boksy magazynowane były puste w związku z pracami naprawczymi po pożarze. Za halą sortowni, u podnóża kwatery magazynowane były duże ilości odpadów o kodzie 19 12 12 frakcja > 80 mm, które powstały w wyniku przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. Przy magazynie odpadów RDF znajdowały się odpady o kodzie 19 12 12, które kierowane są do dalszego doczyszczania w celu wyodrębnienie metali nieżelaznych. Na placu kompostowni znajdowały się odpady zielone czekające na przetwarzanie oraz będące w trakcie procesu przetwarzania. Odpady znajdowały się w osobnych pryzmach. Ponadto na placu kompostowym stwierdzono magazynowanie odpadów o kodzie 19 12 12 frakcja > 80 mm. Za płytą kompostową stwierdzono magazynowanie odpadów. wielkogabarytowych, które według przedłożonych informacji znajdują się tam od czasu pożaru. Plac ten nie jest objęty monitoringiem wizyjnym. Plac kompostowy jest częściowo monitorowany. Pozostałe miejsca magazynowania odpadów są objęte monitoringiem - załącznik nr 9. W okolicy magazynowania odpadów o kodzie 19 12 12 oraz placu kompostowni stwierdzono nasilone występowanie uciążliwości zapachowej, która wyczuwalna była również poza terenem zakładu. W toku kontroli stwierdzono rozbieżność pomiędzy prowadzoną ewidencją odpadów a stanem rzeczywistym. Z przedłożonej ewidencji opadów wynika, iż całość wytworzonych na instalacji odpadów o kodzie 19 12 12 frakcja nadsitowa jest na bieżąco przekazywana zewnętrznym podmiotom do zagospodarowania. Podczas przeprowadzonych oględzin zakładu stwierdzono magazynowanie znacznych ilości tego rodzaju odpadów w okolicy hali sortowni oraz na placu kompostowni. Ponadto w piśmie z dnia [...] września 2019 r. Kierownik ZUO wskazała na problem z odbiorem ww. odpadów jako potencjalną przyczynę uciążliwości zapachowych. W okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia z trzema zarzutami w odniesieniu do zasad prowadzenia tej gospodarki przez skarżącą. W pierwszej kolejności Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej ,,[...]" Sp. z o.o. zarzuca się naruszenie art. 25 u.o. poprzez magazynowanie odpadów wielkogabarytowych oraz odpadów złomu wyselekcjonowanego ze zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów wielkogabarytowych w sposób selektywny, luzem na placu magazynowym oraz w boksach. Wg decyzji Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] października 2007 r. odpady wielkogabarytowe o kodzie 20 03 07 oraz odpady wytworzone w wyniku ich ręcznej obróbki o kodach 19 12 01 (metale żelazne), 19 12 03 (metale nieżelazne), 19 12 04 (szkło) powinny być magazynowane selektywnie w oznakowanych kontenerach, w wydzielonym miejscu, pod wiatą do demontażu odpadów wielkogabarytowych, a wytworzone odpady o kodzie 15 01 04 powinny być magazynowane selektywnie w workach typu big-bag w wydzielonym miejscu, w boksach na surowce wtórne. Argumentacja skarżącej sprowadzająca się do wskazania, iż sytuacja stwierdzona w protokole kontroli miała charakter incydentalny oraz niezależny od spółki, bo wynikający z okresowego braku możliwości przekazania odpadów do przetworzenia podmiotom trzecim (odmowami przyjęcia odpadów przez podmioty trzecie) nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 25 u.o. magazynowanie odpadów winno odbywać się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować te odpady. Ponadto posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania odpadów oraz zapewnienia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska dostępność obrazu z wizyjnego systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny w przypadku magazynowania odpadów palnych, w tym m.in. paliwa alternatywnego oraz odpadów przeznaczonych bezpośrednio do produkcji takiego paliwa, odpadów wielkogabarytowych, z wyłączeniem odpadów metali, odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych. Okoliczność, że zdaniem skarżącej właściwości chemiczne i fizyczne odpadów wielkogabarytowych nie wykluczają możliwości ich magazynowania w boksach czy na otwartym, utwardzonym i zaopatrzonym w odwodnienie placu, nie ma żadnego znaczenia w sytuacji, gdy warunki magazynowania zostały jednoznacznie określone w pozwoleniu zintegrowanym wydanym na wniosek strony. Ponadto skoro warunki magazynowania zostały określone, spółka jako adresat pozwolenia winna się do nich stosować, i nie ma możliwości samodzielnego odstępowania od określonych w decyzji warunków. Nadmienić również należy - co zauważył również organ - iż zgodnie z art. 25 ust. 6f pkt 7 u.o., odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych, z wyłączeniem odpadów pochodzących z termicznego przetwarzania odpadów, stanowią odpady palne, których miejsce magazynowania winno być objęte monitoringiem wizyjnym, z którego obraz w czasie rzeczywistym powinien zostać udostępniony wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. W toku kontroli ustalono, iż część odpadów o kodzie 19 12 12 frakcja > 80 mm jest magazynowanych na placu kompostowym, który nie jest w całości objęty monitoringiem wizyjnym. Ponadto niedopuszczalne jest magazynowanie ww. odpadów we wskazanym powyżej miejscu ze względu na możliwość mieszania ww. odpadów z odpadami przetwarzanymi biologicznie. Odnosząc się do podnoszonych w skardze zarzutów wskazać należy, że organ w sposób dostateczny i precyzyjny wskazał zarówno na treść przepisów rangi ustawowej jak i decyzji Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] października 2007 r., które w sposób szczegółowy regulują poruszaną materię. Niezrozumiałym jest zatem powoływanie się przez skarżącą na sporządzenie zarządzenia w sposób niejednoznaczny i nieprecyzyjny, w szczególności w zakresie, w jakim organ nie wskazuje, na czym polegać miało naruszenie przez skarżącą w toku magazynowania odpadów "obowiązujących przepisów w zakresie gospodarki odpadami", co nie pozwala skarżącej jednoznacznie ustalić, jakie działania winna podjąć w celu zaprzestania naruszeń prawa, bowiem znajomość treści zezwolenia oraz obowiązujących przepisów prawa - czego oczekuje się od skarżącej jako od podmiotu profesjonalnego - pozwala w sposób dostateczny i jasny zrozumieć treść zarządzenia pokontrolnego. Następnie zarzuca się Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej ,,[...]" Sp. z o.o. naruszenie art. 66 i 70 u.o. poprzez prowadzenie ewidencji odpadów w sposób niezgodny ze stanem rzeczywistym. Podczas kontroli ustalono, iż dane zawarte w kartach ewidencji odpadów o kodzie 19 12 12 frakcja > 80 mm, nie są zgodne ze stanem rzeczywistym. Z przedłożonych przez kontrolowaną spółkę dokumentów wynikało, iż całość wytworzonych odpadów jest na bieżąco przekazywana innym podmiotom do zagospodarowania. Podczas oględzin przeprowadzonych na terenie ZUO w [...] stwierdzono magazynowanie przez PGK ,,[...]" sp. z o.o. znacznych ilości odpadów o kodzie 19 12 12 frakcja > 80 mm. Na problemy z odbiorem przedmiotowych odpadów wskazał również przedstawiciel spółki w składanych w toku kontroli wyjaśnieniach. Pismem z dnia [...] października kierownik ZUO (pracownik skarżącej) złożył wyjaśnienia dotyczące ilości balastu magazynowanego na terenie zakładu, z których wynika, iż ewidencjonowanie frakcji balastowej i energetycznej (nadsitowa frakcja z mechanicznego przetwarzania odpadów komunalnych) odbywa się w momencie przekazania odpadów do odzysku lub unieszkodliwiania, tj. z chwilą wyjazdu z zakładu. Wobec powyższego wykazana w kartach ewidencji odpadów wytworzona ilość odpadów jest tożsama z ilością odpadów przekazanych, a więc spółka nie wykazuje całkowitej masy odpadów wytworzonych na instalacji w danym okresie. Zgodnie z art. 66 i art. 70 u.o., posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów, a wpisów do kart ewidencji odpadów, prowadzonych dla każdego rodzaju odpadów oddzielnie, dokonuje się niezwłocznie po zakończeniu miesiąca, którego dotyczą. Dane zawarte w ewidencji odpadów stanowią podstawę do sporządzenia sprawozdawczości oraz informacji, które są przekazywane odpowiednim organom. Błędnie uzupełnione dokumenty utrudniają sprawowanie kontroli w zakresie przestrzegania przez podmioty warunków decyzji administracyjnych oraz przepisów prawa. Ponadto stwarzają dodatkową możliwość do nadużyć w zakresie gospodarowania odpadami niewykazanymi w ewidencji odpadów. Zatem skoro ustalenia kontroli wykazały, że skarżąca nie prowadzi na bieżąco ilościowej i jakościowej ewidencji, oczywistym jest że zarządzeniem pokontrolnym organ zarządził prowadzenie ewidencji odpadów zgodnie ze stanem rzeczywistym, co wynika bezpośrednio właśnie z powołanych art. 66 i 70 u.o.. W ocenie Sądu również i w tym zakresie zarządzenie pokontrolne zostało wydane zgodnie z prawem i na podstawie prawidłowych ustaleń faktycznych. Sama skarżąca nie odniosła się w sposób wyczerpujący do zaleceń pokontrolnych w tym zakresie, wskazując jedynie iż "w świetle protokołu kontroli nie jest wiadome, na czym ma polegać naruszenie przez nią wymogów art. 66 i art. 70 u.o. Wskazane przepisy zawierają kilka jednostek redakcyjnych określających różne obowiązki związane z prowadzeniem ewidencji odpadów i nie jest wiadome, który z tych obowiązków skarżąca rzekomo nie wykonała. Skarżąca dokonuje na bieżąco wpisów w karach ewidencji odpadów i wpisy te są zgodne ze stanem rzeczywistym". Dla Sądu zarzut ten jest niezrozumiały, bowiem zarówno w protokole pokontrolnym, jak i w zarządzeniu pokontrolnym organ wskazał precyzyjnie zakres odpadów wraz z numerem frakcji, której dotyczą nieprawidłowości. Tym samym nie sposób również w tym zakresie zakwestionować prawidłowości zarządzenia pokontrolnego. Ostatnim formułowanym wobec Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej ,,[...]" sp. z o.o. zarzutem jest naruszenie art. 16 pkt 2 u.o., z czym wiąże się problem zwiększonej uciążliwości zapachowej. Kwestia uciążliwości zapachowej związanej z działalnością Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów w [...], prowadzonego przez PGK "[...]", stanowiła przedmiot licznych interwencji kierowanych do WIOŚ. Ustalenia kontroli w tym zakresie zostały dokonane w oparciu o informacje przedłożone przez przedstawicieli spółki, stwierdzony podczas kontroli sposób postępowania przez spółkę z odorotwórczymi odpadami oraz skargi i informacje wpływające od mieszkańców [...] i okolic. Zgodnie z art. 16 pkt 2 u.o. gospodarkę odpadami należy prowadzić w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, w szczególności gospodarka odpadami nie może powodować uciążliwości przez zapach. Pismem z dnia [...] września 2019 r. Kierownik ZUO przedłożył informacje o sposobie prowadzenia procesu biologicznego przetwarzania odpadów oraz o podejmowanych działaniach mających na celu zmniejszenie emisji odorów. Podczas kontroli ustalono, iż spółka gospodaruje odpadami wpływającymi na zwiększenie uciążliwości zapachowej, tj. odpadami o kodzie 19 12 12 frakcja > 80 mm, w sposób niezgodny z warunkami posiadanego pozwolenia zintegrowanego. Wobec powyższego stwierdzono, iż spółka nie przestrzega art. 16 pkt 2 u.o., zgodnie z którym gospodarka odpadami nie może powodować uciążliwości przez zapach. Przedstawiciel spółki poinformował, iż w celu zmniejszenia oddziaływania odorowego spowodowanego przeprowadzeniem prac, które mogą być przyczyną uciążliwości dla okolicznych mieszkańców, na terenie zakładu zainstalowano wiatromierz, na podstawie którego podejmowane są decyzje o rozpoczęciu bądź wstrzymaniu prac uciążliwych zapachowo (załadunek i rozładunek kompostownika, rozdrabnianie, przesiewanie). Załadunek odpadów na transport zewnętrzny są przeprowadzane niezależnie od wskazań wiatromierza. Ponadto na placu z częstotliwością 2-3 razy dziennie stosowane są opryski środkiem STABLIOFLEX w okresach od kwietnia do listopada. W szczególnych przypadkach takich jak m.in. splot specyficznych warunków meteorologicznych jak np. wysoka temperatura po opadach deszczu i zastoisko powietrza środek ten stosowany jest z większą częstotliwością. Przedstawiciel spółki poinformował, iż w przypadku szczególnie niekorzystnych warunków atmosferycznych, tj. kilkudniowego okresu bezwietrznego z porannymi mgłami, niewielkie ilości substancji odorowych kumulują się nad pryzmami i w przypadku niekorzystnego ruchu mas powietrza mogą powodować uciążliwości zapachowe. Spółka poinformowała, iż prowadzone są działania inwestycyjne, mające na celu minimalizację uciążliwości zapachowych. Planowane jest dobudowanie dwóch tuneli kompostowych, co powinno pozwolić na większą elastyczność procesu rozładunku/załadunku kompostowników, umożliwić bezpośredni załadunek do tuneli oraz dłuższe przetrzymywanie odpadów w tunelach. Ponadto planowane jest dobudowanie boksów napowietrzanych przykrywanych membraną na frakcję bio, co przyczyni się do izolacji odpadów od otoczenia oraz zmniejszenie wpływu niekorzystnych zjawisk meteorologicznych na emisję odorów do otoczenia. Ostatnim elementem inwestycji jest montaż bariery antyodorowej, sprzężonej za stacją meteorologiczną, co umożliwi szybszą reakcję na ruchy mas powietrza i dozowanie środków przez 24h/dobę, przez 7 dni w tygodniu. Ponadto w ww. piśmie spółka informowała, iż obecnie zmaga się z problemem braku odbioru frakcji nadsitowych (>80 mm) z części mechanicznej przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, tj. odpadów o kodzie 19 12 12, co również może stanowić przyczynę zwiększonej uciążliwości zapachowej. W tym miejscu zgodzić się zatem należy z przedstawionym w odpowiedzi na skargę stanowiskiem organu, zgodnie z którym niezrozumiale jest kwestionowanie w niniejszej skardze poczynionych przez organ ustaleń w zakresie powodowania przez skarżącą podczas jej działalności uciążliwości zapachowej, kiedy na podstawie dokumentacji zebranej w ramach kontroli, w tym oświadczeń przedstawicieli spółki można wywieść w sposób nie budzący wątpliwości, że taką uciążliwość zapachową działalność spółki powoduje, co więcej PGK "[...]" sp. z o.o. wskazuje w jaki sposób podejmuje działania by uciążliwość tę ograniczyć. Okoliczność ta jest tym bardziej niezrozumiała, w sytuacji gdy podczas kontroli inspektorzy stwierdzili, iż popełnione zostały następujące wykroczenia: • naruszenie obowiązku magazynowania odpadów zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi art. 174 u.o.; • prowadzenie ewidencji niezgodnie ze stanem rzeczywistym art. 180 u.o.; • prowadzenie gospodarki odpadami w sposób powodujący uciążliwość zapachową art. 171 u.o.. Wykroczenia te zostały ujęte w protokole kontroli, w pozycji nr 3 "Popełnione wykroczenia i zastosowane sankcje". Prezes zarządu skarżącej spółki, podczas podpisywania protokołu wskazał osobę winną stwierdzonych naruszeń, która przyjęła trzy mandaty karne. Dodać należy, że w dacie podpisywania protokołu kontroli skarżąca uznała, że odpowiada za popełnione wykroczenia i zgodziła się na sankcje karne w postaci grzywny nakładanej mandatem. Sąd, podobnie jak organ, nie jest w stanie zrozumieć, czym kierowała się skarżąca godząc się z uznaniem, że jest winna (jej pracownik) popełnionych wykroczeń, które są tożsame z nieprawidłowościami stanowiącymi podstawę wydanych zarządzeń pokontrolnych i są aktualnie kwestionowane (ich popełnienie) w niniejszym postępowaniu (m.in. z jednej strony przyjęty mandat za prowadzenie gospodarki odpadami w sposób powodujący uciążliwość zapachową, z drugiej kwestionowanie w skardze ustalenia, że działalność spółki powoduje uciążliwość zapachową). Należy zwrócić uwagę, iż w przypadku kwestionowania zasadności nałożonego mandatu obwiniony ma możliwość odmowy przyjęcia go, po czym sprawa zostaje skierowana na drogę sądową i to tam istnieje możliwość zwalczania niezasadnych - w ocenie obwinionego - twierdzeń organu nakładającego taką karę. Skarżąca przyjmując mandat jednocześnie zaakceptowała swoją winę wobec zaistniałych naruszeń. Tym samym Sąd nie widzi podstaw by kwestionować okoliczności, które sama skarżąca w toku postępowania administracyjnego zaakceptowała i niejako sama przyznała, składając kilkukrotnie oświadczenia w tym zakresie. Podsumowując wskazać należy, że w ocenie Sądu, pomiędzy zarządzeniem pokontrolnym a ustaleniami kontroli, utrwalonymi w protokole kontroli, istnieje w niniejszej sprawie logiczny i spójny związek, wskazujący na powiązanie wyników kontroli ze skierowanym do podmiotu kontrolowanego zarządzeniem. Istotą zarządzenia pokontrolnego jest bowiem zakwalifikowanie określonego stanu faktycznego jako stanu niezgodnego z przepisami prawa, pozostającymi w zakresie oceny organu kontrolnego. Sąd nie miał wątpliwości, że prawidłowo ustalone okoliczności faktyczne potwierdziły nieprawidłowości w zakresie gospodarowania odpadami, które wypełniały hipotezy przepisów u.o. i uzasadniały nałożenie obowiązków sformułowanych w zarządzeniu pokontrolnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we [...], na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.