III SA/Łd 675/20

SENTENCJA Dnia 15 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2020 roku na posiedzeniu M. Z. na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz M. Z. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200,- (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną 23 września 2020 roku pod pozycją 2586. UZASADNIENIE 10 września 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęły skargi M. Z. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. w przedmiocie nieusunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców, na czynność materialno-techniczną w postaci skierowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. wniosków o sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami i skierowania na badania psychologiczne. Skargi rozdzielono i wpisano do repertoriów. Przedmiotową sprawę zarejestrowano pod sygn. III SA/Łd 675/20 i dotyczy skargi na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 6 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że strona uchybiła terminowi do jej wniesienia. Organ wyjaśnił, że skarżący powziął wiadomość o dokonaniu czynności 26 maja 2020 r., co sam przyznał we wniosku o umorzenie postępowania administracyjnego z 2 czerwca 2020 r. Z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi poprzez ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia w świetle art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarga jest niedopuszczalna, jeżeli nie spełnia ustawowo określonych warunków odnośnie przedmiotu skargi, jej formy i treści. Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia 6 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie skierowania M. Z. na badania psychologiczne. Podstawę prawną wniosku o skierowanie na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu osoby stanowił art. 99 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. nr 30 poz. 151 ze zm.), dalej u.k.p. Wniosek został skierowany do Prezydenta Miasta Ł.. W ocenie Sądu wniosek stanowiący przedmiot niniejszej skargi nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., ani żadnych z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a. Nie jest także innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z aktem lub czynnością w rozumieniu tego przepisu mamy do czynienia, gdy odnosi się on do zewnętrznych, konkretnie imiennie oznaczonych podmiotów, co do których organ administracji działa w sposób władczy przez stwierdzenie, ustalenie lub potwierdzenie uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie zaskarżony wniosek nie został skierowany do podmiotów znajdujących się poza strukturami władzy państwowej, czyli "na zewnątrz", w stosunku do organów administracji publicznej, lecz ich adresatem jest organ administracji publicznej (Prezydent Miasta Łodzi). Ponadto nie wywołuje on skutku w postaci potwierdzenia uprawnień lub nałożenia obowiązków na stronę. Zgodnie bowiem z treścią art. 99 ust. 2 pkt 2 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 1: na wniosek organu kontroli ruchu drogowego lub dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego - w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. b i d. W myśl natomiast art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b u.k.p. badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej "badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu", podlega kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli: przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Z zestawienia tych przepisów wynika, że wniosek komendanta wojewódzkiego Policji inicjuje postępowanie w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne, jednak samo skierowanie następuje dopiero po wydaniu przez właściwego starostę decyzji w tym przedmiocie. Wniosek komendanta wojewódzkiego Policji nie jest zatem decyzją, o której mowa w art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p. Nie ma on bowiem charakteru władczego i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jednostki, a w konsekwencji nie może być zaskarżony do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1124/15; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 806/15, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). W postanowieniu z 8 października 2019 r. sygn. I OSK 2317/19 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "odróżnić jednak trzeba czynności komendanta wojewódzkiego Policji związane z prowadzeniem ewidencji kierowców naruszających przepisy o ruchu drogowym, wprowadzaniem i usuwaniem punktów, od kierowania do właściwych organów wniosków o wszczęcie postępowania będącego konsekwencją przekroczenia określonego limitu punktów. Kwestie związane ze sposobem naliczania punktów, ich ilością, usuwaniem pozostawione są organowi prowadzącemu ewidencję, tj. komendantowi wojewódzkiemu Policji, a ewentualna kontrola prawidłowości dokonywanych wpisów, może być dokonana w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Zgodnie z jednolitym orzecznictwem sądowoadministracyjnym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 1808/13; z 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 127/13; z 24 października 2012 r. sygn. akt I OSK 1203/11 i postanowienie z 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1413/11 – orzeczenia powołane w uzasadnieniu są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl), to wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a zatem przysługuje od niego prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (oraz prawo wniesienia skargi na bezczynność tego organu w usunięciu punktów karnych - pkt 8 ww. przepisu). Przedmiotem skargi do sądu może być zatem akt lub bezczynność komendanta wojewódzkiego Policji w zakresie prowadzonej przez niego ewidencji. Nie jest nim natomiast wniosek kierowany na podstawie niezakwestionowanych danych do organu uprawnionego do stosowania względem kierowców środków prawnych weryfikujących ich zdolność do kierowania i umiejętności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 22 marca 2017 r. sygn. akt I OSK 470/17)". W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wskazany wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. nie może być przedmiotem skutecznej skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. e.o.