IV SA/Gl 1131/12
Sądy administracyjne2013-12-10
Sygnatura
IV SA/Gl 1131/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2013-12-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach
Sędziowie
Małgorzata WalentekSzczepan PraxTeresa Kurcyusz-Furmanik
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: 1) umorzyć postępowanie; 2) przyznać radcy prawnemu R. K. kwotę 295, 20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
UZASADNIENIE
P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. Wynagrodzenie na rzecz ustanowionego z urzędu radcy prawnego Sąd przyznał na podstawie § 15 i 14 ust. 2 pkt 1 lic c. i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). w związku z art. 250 P.p.s.a.