IV SA/Wa 1217/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2009 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Burmistrza Miasta O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącej K. B. kwotę 190 (sto dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza O. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dla K. B. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości [...] zł, w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 23 czerwca 2008 r. organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], położonej w O., przy ul. [...] w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. uchwałą Nr [...] Rady Miasta O. z dnia [...] kwietnia 2004r. oraz jej sprzedażą przez K. B. aktem notarialnym w dniu [...] lutego 2008 r. na rzecz osoby trzeciej. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i stwierdził, iż istota obowiązku, stanowiącego formę tzw. renty planistycznej, sprowadza się do poniesienia przez właściciela opłaty w razie łącznego spełnienia dwu przesłanek, tj. wzrostu wartości nieruchomości – określonego przez biegłego według kryteriów ustawy o gospodarce nieruchomościami i przepisów szczególnych- w następstwie zmiany bądź uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od daty wejścia w życie uchwalonego planu lub dokonanej w nim zmiany. Kolegium wskazało, że podstawą ustalenia i pobrania renty planistycznej był wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości spowodowany uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia [...] kwietnia 2004r.( opubl. w Dz. Urz. Nr [...], poz. [...]), która weszła w życie z dniem 2 czerwca 2004r.), pomimo że obecnie dla tej nieruchomości obowiązuje miejscowy plan miejscowy, uchwalony uchwałą Nr [...] Rady Miasta O. z dnia [...] maja 2006r. ( Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Według planu z 2004 roku nieruchomość ta znajduje się na obszarze przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, oznaczonym symbolem 22 MN 2. Przed wejściem w życie tego planu była nieruchomością rolną i leśną. W uchwale z 2004 roku przyjęto 20 % stawkę do naliczenia opłaty jednorazowej dla terenów wolnostojącej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w stosunku do których nastąpi wzrost ich wartości w wyniku uchwalenia planu. Kolegium podniosło, wprawdzie zbycie przedmiotowej nieruchomości przez K. B. nastąpiło w dniu [...] lutego 2008r., a więc po dacie wejścia w życie uchwały z dnia [...] maja 2006 roku o zmianie planu miejscowego, to ustalenie i pobranie renty planistycznej z tytuły wzrostu jej wartości spowodowanego uchwaleniem planu miejscowego w 2004 roku jest dopuszczalne, skoro zmiana planu miejscowego w 2006 roku nie spowodowała zmiany przeznaczenia tej nieruchomości. W chwili zbycia nieruchomość była przeznaczona na cel określony w uchwale z 2004 roku w sprawie planu miejscowego. Organ odwoławczy wskazał, iż stosownie do treści art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przy ustalaniu wzrostu wartości tej nieruchomości winno być uwzględnione faktyczne jej przeznaczenie, bezpośrednio przed uchwaleniem planu w związku z tym, że poprzedni plan zagospodarowania przestrzennego utracił ważność z dniem [...] grudnia 2003r. Zgodnie z art. 92 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami za nieruchomości wykorzystywane na cele rolne i leśne, grunty zadrzewione i zakrzewione oraz wchodzące w skład nieruchomości rolnych użytki kopalne i drogi, jeżeli nie ustalono dla nich warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Z ewidencji gruntów wynika, że działka nr [...] przed wejściem w życie planu użytkowana była jako użytek leśny i rolny. W operacie szacunkowym prawidłowo przyjęto daty do określenia wartości tej nieruchomości, gdyż zgodnie § 50 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzaniu operatu szacunkowego, przyjmuje się stan nieruchomości z dnia wejścia w życie miejscowego planu lub jego zmiany, a ceny z dnia zbycia nieruchomości. W konkluzji Kolegium stwierdziło, że prawidłowo organ pierwszej instancji ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z ustaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skargę na powyższą decyzję wniosła K. B., podnosząc, iż nie zgadza się z decyzją ustalającą opłatę planistyczną z tego względu, że jej działka już w 2004 roku była działką budowlaną a obecnie obowiązujący nowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwalony przez Radę Miasta O. uchwałą z dnia [...] maja 2006r., nie zmienił jej przeznaczenia. Skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Burmistrza Miasta O.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty, co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związane - stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co pozwala i obliguje do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Zgodnie z treścią art. 36 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz.717 ze zm), zwanej dalej ustawą, obowiązek uregulowania przez właściciela nieruchomości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powstaje w razie łącznego wystąpienia dwóch przesłanek, tj.: a) wzrostu wartości nieruchomości w następstwie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo jego zmiany, b) zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od daty wejścia w życie uchwalonego planu bądź dokonanej w nim zmiany. Z powyższego wynika, że w sprawie ustalenia renty planistycznej konieczne jest ustalenie, że w wyniku wejścia w życie planu albo jego zmiany nastąpiła zmiana przeznaczenia nieruchomości i że wskutek uchwalenia planu albo jego zmiany wzrost jej wartości doszło do wzrostu wartości nieruchomości. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że działka nr ew. [...], stanowiąca własność K. B., została objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego miasta O., przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Miasta w O. z dnia [...] kwietnia 2004 r., ( opubl. w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). która weszła w życie z dniem 2 czerwca 2006 r. Następnie Rada Miasta w O. uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2006 r. zatwierdziła zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta O. ( opubl. w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]), która weszła w życia 31 lipca 2007 r. Jak wynika z § 2 tej uchwały zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego objęto obszar znajdujący się w granicach administracyjnych miasta O. o łącznej powierzchni [...] km 2. W treści § 2 uchwały z dnia [...] kwietnia 2004 roku zawarty jest zapis, iż miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego objęto obszar znajdujący się w granicach administracyjnych miasta O. o łącznej powierzchni [...] km 2. Z powyższego jednoznacznie wynika, że zmiana miejscowego planu uchwalona w 2006 roku obejmowała dokładnie ten sam obszar, dla którego w 2004 roku został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, co oznacza, że zmianą planu, wbrew stanowisku organów objęta była również działka skarżącej. Wobec powyższego ustalenia wymagało czy i jaką zmianę wprowadziła zmiana planu z 2006 roku w stosunku do ustaleń planu z 2004 roku, które wpłynęły na wzrost wartości nieruchomości skarżącej, tj. przede wszystkim czy przez uchwalenie zmiany planu miejscowego doszło do przekwalifikowania nieruchomości. . W planie ogólnym z 2004 roku przedmiotowa działka położona była na terenach oznaczonym symbolem 22 MN 2, stanowiących zgodnie z treścią § 5 ust. 2 pkt 5 lit.c uchwały Nr [...] tereny wolnostojącej jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej. Według § 5 ust. 2 pkt 7 lit.d uchwały z 2006 roku niniejsza nieruchomość leży na terenach wolnostojącej jednorodzinnej zabudowy mieszkaniowej oznaczonych symbolem 22 MN 2. Zatem nieruchomość skarżącej zarówno według ogólnego planu i po jego zmianie znajdowała się na tych samych terenach przeznaczonych pod wolnostojącą zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, co prowadzi do oczywistego wniosku, że w wyniku zmiany planu miejscowego nie doszło do zmiany przeznaczenia nieruchomości skarżącej. Organy obu instancji stwierdzają, że w wyniku zmiany w 2006 roku planu miejscowego miasta O. z 2004 roku nie doszło do zmiany przeznaczenia nieruchomości skarżącej, gdyż zmiana planu nie obejmowała terenu nieruchomości skarżącej. Natomiast do zmiany przeznaczenia tej nieruchomości doszło wskutek uchwalenia w 2006 roku nowego planu miejscowego, w myśl którego działka skarżącej stała się działką budowlaną. Przed uchwaleniem tego planu działka ta wchodziła w skład działki nr [...] stanowiła według ewidencji gruntów i budynków użytki leśne i rolne RVI. Skoro zmiana przeznaczenia działki skarżącej była wynikiem uchwalenia planu w 2004 roku, a zmiana tego planu z 2006 r. nie obejmowała tej działki, to zdaniem organów obu instancji podstawą ustalenia renty planistycznej stanowiła uchwała nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta O.. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Bezspornym jest, że skarżąca przedmiotową działkę zbyła w dniu [...] lutego 2008r., a więc po dacie wejścia w życie uchwały nr [...] z dnia [...] maja 2006r. zmieniającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i uchwała ta nie zmieniła przeznaczenia tej działki wynikającego z ustaleń planu przyjętego przez Radę Miasta w 2004 roku. W związku z tym, trafnie zostało podniesione w skardze, że skoro działka według planu z 2004r. była działką przeznaczoną pod wolnostojącą zabudowę jednorodzinną a zmiana planu w 2006 roku nie zmieniła tego przeznaczenia nie było podstaw do obciążenia skarżącej rentą planistyczną. Z przepisu art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że rentę planistyczną pobiera się w sytuacji, gdy w wyniku planu albo zmiany planu wzrosła wartość nieruchomości. Treść tego przepisu należy rozumieć w ten sposób, że jeżeli zmiana planu, tak jak w tym przypadku, nie zmieniła przeznaczenia działki wynikającego z obowiązującego miejscowego planu, to nie ma podstaw do obciążenia byłego właściciela zbytej działki, w tym przypadku skarżącej, rentą planistyczną, gdyż nie została spełniona jedna z niezbędnych przesłanek do jej ustalenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.