III SA/Po 699/22

SENTENCJA Dnia 29 listopada 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędzia WSA Marzenna Kosewska Asesor sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2022 roku sprawy ze skargi E S.A. Sp. komandytowej w R. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 30 czerwca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę. UZASADNIENIE Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia 30 czerwca 2022 r. odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 13 września 2021 r. o nałożeniu stronie skarżącej kary pieniężnej w wysokości 9450 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja została doręczona stronie w dniu 16 września 2021 r. Termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 30 września 2021 r. Strona nadała odwołanie na poczcie w dniu 1 października 2021 r. Zawiadomieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. organ zawiadomił stronę o złożeniu odwołania z uchybieniem terminu i o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Strona złożyła taki wniosek podnosząc, że przyczyną uchybienia terminowi była pandemia covid-19 i choroby pracowników w firmie. Osoba odpowiedzialna za korespondencję i osoba ją zastępująca przebywały na zwolnieniu lekarskim. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 58 kpa § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. § 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Organ uznał, że wnioskodawca winien wykazać brak winy w uchybieniu terminowi do dokonania danej czynności. Wnioskodawca to osoba prawna. W ramach funkcjonowania takiej osoby prawnej jako korporacji należy zastosować taki tryb pracy, by co najmniej jeden pracownik mógł zajmować się kwestiami korespondencji przychodzącej do firmy i wychodzącej od firmy. Strona nie wykazała dokumentami, że wszyscy pracownicy spółki byli na zwolnieniu lekarskim w analizowanym okresie czasu. W skardze do WSA strona zarzuciła naruszenie - art. 58 kpa poprzez nieuznanie istnienia przesłanek do przywrócenia terminu - art. 7, 8, 77 § 1 i art. 80 kpa. Wniesiono o uchylenie postanowienia. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie wydano bez naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu, który stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2022. 329), dalej "P.p.s.a." stanowi podstawę do wyeliminowania go z obrotu prawnego. W przedmiotowej sprawie – jak wskazał organ II instancji w uzasadnieniu postanowienia - decyzja została doręczona stronie w dniu 16 września 2021 r. Termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 30 września 2021 r. Strona nadała odwołanie na poczcie w dniu 1 października 2021 r. Zawiadomieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. organ zawiadomił stronę o złożeniu odwołania z uchybieniem terminu i o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Strona złożyła taki wniosek podnosząc, że przyczyną uchybienia terminowi była pandemia covid-19 i choroby pracowników w firmie. Osoba odpowiedzialna za korespondencję i osoba ją zastępująca przebywały na zwolnieniu lekarskim. Stwierdzić należy, że godnie z art. 58 kpa § 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. § 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Z treści art. 58 § 1 k.p.a. wynika, że to strona powinna uwiarygodnić, stosowną argumentacją, swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. W świetle art. 58 § 1 k.p.a. tylko w sytuacji, gdy strona dołożyła wszelkiej staranności i dbałości o swoje interesy, a dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody, w danych warunkach nie do przezwyciężenia, można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Chodzi zatem o sytuacje, w których strona nie mogła tej przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy należy bowiem przyjmować obiektywny miernik staranności, jakiej - w danej sytuacji życiowej i osobistej - można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania powinien powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Z uwagi na kryterium braku winy, które warunkuje przywrócenie uchybionego terminu, za usprawiedliwione, niezawinione przyczyny niedochowania terminu mogą być uznane wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw - udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Zdaniem Sądu, okoliczności podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu nie kwalifikują się do uznania braku winy po stronie wnoszącej o przywrócenie terminu. Przede wszystkim zauważyć należy, że uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu nie jest wprawdzie równoznaczne z udowodnieniem tej okoliczności, niemniej jednak wymaga wiarygodnej argumentacji wskazującej na fakt istnienia niedającej się usunąć przeszkody w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Tymczasem wniosek skarżącej takiej wiarygodnej argumentacji – w ocenie Sądu – nie zawierał. Skarżąca nie uprawdopodobniła , że nie było możliwości oddelegowania pracownika odpowiedzialnego za korespondencję. Skarżąca to osoba prawna. W ramach funkcjonowania takiej osoby prawnej jako korporacji należy zastosować taki tryb pracy, by nie dopuścić do sytuacji opisanej we wniosku. Powszechnie znany był fakt, że w czasie epidemii COVID-19 istniała podwyższona zachorowalność pracowników wobec czego osoba należycie dbająca o swoje interesy winna tak zorganizować swój sekretariat aby nie dopuścić do sytuacji, w której choroba pracownika powoduje, że korespondencja kierowana do strony nie jest dostarczana do Zarządu firmy. Organ zasadnie więc wskazał, że strona nie wykazała dokumentami, iż wszyscy pracownicy spółki byli na zwolnieniu lekarskim w analizowanym okresie czasu. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi.