II SA/Ke 730/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.G. na uchwałę Rady Gminy Solec-Zdrój z dnia 26 czerwca 2012r., nr XVII/91/2012 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność wójta postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia 26 czerwca 2012r. nr [...], podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 229 pkt 3, art. 237 § 1 i art. 238 § 1 k.p.a., Rada Gminy S., po rozpatrzeniu skargi H. G. na działania Wójta Gminy S. z dnia 28.05.2012r., odrzuciła skargę uznając ją za bezzasadną. Pismem z dnia 26.09.2012r. H. G. wniosła na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zaskarżona uchwała Rady Gminy S. z dnia 26 czerwca 2012r. została podjęta w wyniku rozpatrzenia skargi H. G. z dnia 28.05.2012r. na działalność Wójta Gminy. Skarga ta jest zatem bezspornie skargą, o jakiej mowa w przepisach Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego: "Skargi i wnioski". H. G. w skardze do Sądu sama wskazała na naruszenie przez organ przepisów Działu VIII k.p.a. Analiza przepisów art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że skarga na działalność organów administracji publicznej, uregulowana w Dziale VIII k.p.a. (art. 221 i następne), nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. Z regulacji zawartej w art. 237 § 1 i 2 k.p.a. wynika, że organ właściwy do załatwienia skargi zawiadamia skarżącego o sposobie jej załatwienia, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a. W wyniku rozpoznania skargi złożonej w tym trybie nie jest wydawany żaden akt administracyjny, ani też nie jest dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega więc kontroli sądu administracyjnego. W świetle powyższego stwierdzić należy, że sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach skarg uregulowanych w przepisach Działu VIII k.p.a. i to niezależnie od tego, jaką formę przybierze udzielona skarżącemu odpowiedź na skargę. W rozpoznawanej sprawie miała ona formę uchwały, z uwagi na kolegialny charakter udzielającego jej organu. Nie jest to jednak uchwała, o jakiej mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) albowiem z uwagi na charakter zawiadomienia, określonego w art. 237 k.p.a., nie jest aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie i doktrynie ugruntowany jest pogląd, że na zawiadomienie dokonane w trybie art. 238 k.p.a. nie służy skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 grudnia 1999r., sygn. III SAB 7/99, z dnia 26 stycznia 2006r., sygn. I OSK 26/07, z dnia 15 lutego 2011r. sygn. I OSK 190/11; B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck,, Warszawa 2009, s. 687). Mając powyższe na uwadze skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako niedopuszczalna podlegała odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.