I SA/Kr 667/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu G. O. na zarządzenie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2008 roku pozostawiające wniosek bez rozpoznania w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] Nr [...] postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych 2. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE W dniu [...] kwietnia 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...], z dnia [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...], Nr [...] W dniu 30 czerwca 2008r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał zarządzenie, którym pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania uzasadniając, że skarżąca uchybiła wyznaczonemu terminowi do przedstawienia wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Od przedmiotowego zarządzenia skarżąca wniosła w ustawowym terminie sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w którym domagała się uchylenia zaskarżonego zarządzenia w całości i orzeczenia zgodnie z wnioskiem. Skarżąca powołując się na swoją trudną sytuację materialną, wyjaśniła, że uchybienie terminowi było spowodowane jej brakiem orientacji w sprawie oraz nieudolnością związaną ze złym stanem zdrowia i podeszłym wiekiem. Na wezwanie Sądu skarżąca przedłożyła wypełniony formularz wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, w którym wskazała, że jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku, jako swój majątek skarżąca wymieniła dom po zmarłym mężu, objęty postępowaniem spadkowym. Skarżąca podała, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych oraz wartościowych przedmiotów. Dochód skarżącej stanowi renta w wysokości 700 zł, w stosunku do której skierowane jest postępowanie egzekucyjne. Skarżąca dodała, że nie ma środków na ustanowienie pełnomocnika, a sama nie jest w stanie prowadzić swoich spraw. Zgodnie z art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego lub doradcy podatkowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącej w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Skarżąca wykazała, że jej sytuacja majątkowa i rodzinna jest na tyle trudna, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazują na to przedstawione przez skarżącą okoliczności, w szczególności fakt, że nie posiada żadnych oszczędności, akcji, czy obligacji, ani też innego wartościowego majątku nadającego się do spieniężenia, a dodatkowo w stosunku do niskiej renty jaką otrzymuje skierowane jest postępowanie egzekucyjne. Ponadto zauważyć należy, że skarżąca ze względu na swój stan zdrowia i podeszły wiek nie posiada jakiejkolwiek zdolności zarobkowej. Sąd uznał, że przedstawiona przez skarżącą sytuacja w sposób wystarczający obrazuje jej położenie materialne i bytowe Mając powyższe na uwadze , Sąd działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. orzekł, jak na wstępie.