Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Ol 1206/16

Sądy administracyjne2016-12-15
Sygnatura
II SA/Ol 1206/16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia
2016-12-15
Rodzaj
Postanowienie WSA w Olsztynie

Sędziowie

Adam MatuszakEwa OsipukS. Beata Jezielska

Rozstrzygnięcie

Umorzono postępowanie sądowe

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant starszy referent Maciej Lipiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2016r. sprawy ze skargi S. S. na zarządzenie Wójta z dnia "[...]"., nr "[...]" w przedmiocie określenia zasad rozliczania kosztów centralnego ogrzewania w lokalach mieszkaniowych i użytkowych, posadowionych w nieruchomościach budynkowych stanowiących własność gminy oraz ustalenie opłat z tego tytułu dla użytkowników lokali postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe II. zwrócić skarżącemu kwotę 300 złotych (słownie: trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. UZASADNIENIE S S wniósł do tut. Sądu skargę na zarządzenie Wójta Gminy P z dnia "[...]"r. nr "[...]"r. w sprawie określenia zasad rozliczania kosztów centralnego ogrzewania w lokalach mieszkalnych i użytkowych, posadowionych w nieruchomościach budynkowych stanowiących własność gminy P oraz ustalenia opłat z tego tytułu dla użytkowników lokali. Zarzucił naruszenie art. 45a ust. 9 ustawy - Prawo energetyczne oraz istotny błąd w ustaleniach faktycznych tj. błąd co do ilości opału zużytego w sposób rzeczywisty w celu ogrzania lokali posadowionych w budynku gminnym położonym w M nr "[...]". Zażądał stwierdzenia nieważności zaskarżonego zarządzenia. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podał, że regulamin wprowadzony zaskarżonym zarządzeniem odpowiada wymogom określonym w ustawie - Prawo energetyczne. Jednakże organ, po zapoznaniu się z postulatami mieszkańców, opracował nowy regulamin, który został wprowadzony zarządzeniem nr "[...]" z dnia "[...]"r. W § 3 tego zarządzenia postanowiono, że traci moc zarządzenie z dnia "[...]"r., a zgodnie z § 4 nowy regulamin ma zastosowanie do rozliczania opłat od "[...]"r. Wprawdzie uchylenie aktu, co do zasady, nie czyni bezprzedmiotowym postępowania sądowego, jednak w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy w wyniku uchylenia aktu przez organ, który go wydał, zostaje osiągnięty w istocie taki skutek prawny, jakby została stwierdzona nieważność aktu. Przyjąć zatem można, że postępowanie w sprawie ze skargi o stwierdzenie nieważności aktu staje się bezprzedmiotowe. W piśmie z dnia 28 listopada 2016r. skarżący oświadczył, że cofa skargę, gdyż Wójt Gminy P uchylił zarządzenie nr "[...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). W niniejszej sprawie w skarżący cofnął skargę. Jednocześnie Sąd kontrolując sprawę nie stwierdził istnienia okoliczności, o których mowa w cytowanym wyżej art. 60 p.p.s.a., wskazujących na niedopuszczalność cofnięcia skargi. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zatem postępowanie sądowe należało umorzyć. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.