II OZ 942/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Gd 94/18 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi T. P. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 18 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 94/18 odrzucił zażalenie T. P. (dalej określanego jako skarżący) na postanowienie tego Sądu z dnia 18 marca 2019 r. w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku powołanym postanowieniem z dnia 18 marca 2019 r. sprostował uzasadnienie postanowienia tego Sądu z dnia 28 stycznia 2019 r. o odrzuceniu skargi w zakresie imienia skarżącego. W związku z wniesieniem przez skarżącego zażalenia na to postanowienie zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 maja 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego przez złożenie jednego egzemplarza odpisu pisma z dnia 26 kwietnia 2019 r. (potwierdzającego zamiar złożenia przedmiotowego zażalenia) poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. W obu wypadkach wyznaczono skarżącemu termin siedmiu dni na ich wykonanie, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał wymagany odpis pisma, a także złożył wniosek o zwolnienie go od uiszczenia wpisu sądowego. Wniosek w zakresie przyznania prawa pomocy skarżący wniósł po raz drugi, a po jego rozpoznaniu referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2019 r. odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 sierpnia 2018 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie to utrzymał w mocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 17 września 2019 r. W konsekwencji powyższego zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 września 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 maja 2019 r. o wezwaniu go do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 18 marca 2019 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego w zakreślonym terminie, co skutkowało odrzuceniem zażalenia przez Sąd pierwszej instancji, stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., obecnie Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.). Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia. Zakwestionował stanowisko, że sprawy można nie rozpoznać wyłącznie z powodu niedokonania opłaty, a tego rodzaju działania uznał za sprzeczne z Konstytucją, przepisami prawa, interesem społecznym i interesem strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od zażalenia, co obligowało Sąd pierwszej instancji do jego odrzucenia. Wpierw jednak Sąd zasadnie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi. Zarządzenie w tym zakresie doręczone zostało skarżącemu w dniu 4 października 2019 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. W konsekwencji do dnia 11 października 2019 r. przysługiwał mu termin do uiszczenia wpisu. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, co zresztą przyznaje w rozpoznawanym zażaleniu. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zażalenie nie zostało opłacone pomimo uprzedniego wezwania i stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. podlegało odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.