VII SA/Wa 96/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Andrzej Siwek, Asesor WSA Michał Podsiadło, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2022 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 listopada 2021 r. znak: DOA.7110.293.2021.SPA w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę UZASADNIENIE Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 11 sierpnia 2021 r., na podstawie art 158 § 1, w związku z art. 156 § 1 i art. 157 § 1 i 2 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021r., poz. 735 ze zm.) i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020r.,1333 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku D. B., o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2019 r., Nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną (instalacja energetyczna zalicznikowa od zestawu złączowo-pomiarowego w granicy działki od strony dojazdowej do tablicy rozdzielczej w budynku, przyłącze kanalizacyjne do istniejącej studzienki gminnej sieci kanalizacji sanitarnej zlokalizowanej na działce inwestora, instalacja wodociągowa z istniejącej studni do projektowanego budynku mieszkalnego, utwardzenie terenu) na działce nr [...] w miejscowości P., gmina J. - odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...].01.2019 r. W uzasadnieniu organ podał, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w wydanej uprzednio decyzji kasacyjnej z dnia 1.02.2021 r., wskazał, że organ wojewódzki ponownie rozpatrując sprawę powinien zbadać decyzję Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., pod kątem zgodności z przepisami ustawy - Prawo budowlane, z przepisami miejscowego planu oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jak również w zakresie pozostałych przesłanek z art. 156 § 1 pkt 1-3, 5-7 k.p.a. Rozstrzygnięcie powinno być prawidłowo uzasadnione, stosownie do wymagań art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a. W sprawie tej zastosowanie miała ustawa Prawo budowlane w brzmieniu sprzed nowelizacji, która weszła w życie 19 września 2020 r., gdyż na mocy art. 25 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020r., poz. 471 ze zmianami) - do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w tycie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. D. B. złożył w dniu 28.05.2019 r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z [...].01.2019 r. wskazując, że decyzja Starosty [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa ponieważ bez jego zgody i wiedzy organ wydał decyzję, na podstawie której inwestor wykonał bez jego zgody przyłącze prądu ze słupa energetycznego znajdującego się na jego działce. Organ ustalił, że D. B. jest właścicielem działki nr [...] w P. (Księga Wieczysta nr [...]), która bezpośrednio sąsiaduje z terenem inwestycji. Wnioskodawca nie był stroną w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty [...] z [...].01.2019 r., natomiast jest stroną postępowania o stwierdzenie nieważności, ponieważ z zatwierdzonego projektu budowlanego, wynika że dla funkcjonowania budynku niezbędne będzie wykonanie przyłącza prądu ze słupa elektroenergetycznego usytuowanego na działce sąsiedniej nr [...]. Organ podkreślił, że decyzja Starosty [...] z [...].01.2019 r. nie dawała inwestorowi uprawnień do wykonywania robót budowlanych na działce sąsiedniej nr [...], nie obejmowała budowy przyłącza ze słupa energetycznego znajdującego się na tej działce. Wynikało to wprost z pkt. 1. f) decyzji dotyczącego szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych - " Przed przystąpieniem do użytkowania przedmiotowego budynku należy wykonać przyłącze elektroenergetyczne zgodnie z ww. warunkami przyłączenia, w oparciu o odrębne opracowanie i zezwolenie". Z warunków przyłączenia, wydanych inwestorowi przez [...] w dniu [...].11,2018 r., wynikało, że wymagana jest budowa przyłącza kablowego NA2XY 4x35 mm2 od słupa nr [...] i zakończonego zestawem złączowo-pomiarowym ZK1e-1P zlokalizowanym w granicy działki od strony drogi dojazdowej. Decyzja Starosty [...] nie obejmuje robót budowlanych na działce sąsiedniej nr [...] i jako teren inwestycji wskazano w niej wyłącznie działkę inwestycyjną nr [...] w P. W zatwierdzonym tą decyzją projekcie budowlanym jako teren inwestycji wskazano wyłącznie działkę nr [...] (k. 1 i 13 projektu budowlanego) oraz stwierdzono, że przyłącze elektryczne będzie objęte odrębnym opracowaniem (k. 14 projektu budowlanego). Z rysunku projektu zagospodarowania terenu (k. 19 projektu budowlanego) nie wynika, aby na działce sąsiedniej nr [...] znajdowały się jakieś elementy infrastruktury technicznej objęte zakresem przedmiotowej inwestycji. Twierdzenia, że inwestor wykonał bez zgody skarżącego przyłącze prądu ze słupa energetycznego znajdującego się na jego działce nr [...] w P., nie mogły stanowić o rażącym naruszeniu prawa w decyzji z [...].01.2019 r., o pozwolenia na budowę. Kwestionowana decyzja nie narusza przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm. - według stanu na dzień wydania kontrolowanej decyzji), a w szczególności art. 34 i 35 tej ustawy. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 tej ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa przyłączy: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych. Zgodnie z art. 29a ust. 1 ww. ustawy budowa przyłączy., o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20, , wymaga sporządzenia planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Do budowy, tej stosuje się przepisy prawa energetycznego albo o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli inwestor dokonał zgłoszenia, o którym mowa w art. 30. Stosownie natomiast do art. 30 ust. 1 pkt 1 a tej ustawy, zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 i 4 tej ustawy; budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20, z zastrzeżeniem art. 29a. Decyzja Starosty [...] nie narusza ustaleń Uchwały Rady Gminy Jabłonka Nr XV/143/2004 z 22 marca 2004 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka w części obejmującej sołectwa: C., L. , O., P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 11 maja 2004 r., Nr 95, poz. 1339) zmienionego uchwałą Rady Gminy Jabłonka z 20 października 2010 r., w sprawie zmian ustaleń tekstowych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka w części obejmującej sołectwa: C., L., O., P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 1 grudnia 2010 r.. Nr 629, poz. 5087) zmienionego uchwałą Rady Gminy Jabłonka Nr XX/154/2016 z 19 maja 2016 r., w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka w części obejmującej sołectwa: C., L., O., P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 15 czerwca 2016 r., poz. 3589). Planowana inwestycja znajduje się w obszarze jednostki strukturalnej planu oznaczonej symbolem: MU - tereny zabudowy mieszkaniowej oraz usług. Projekt budowlany zgodny jest z § 9 ustaleń planu miejscowego, w którym szczegółowo określono zasady zagospodarowania oraz warunki i standardy kształtowania zabudowy. Badana decyzja nie narusza także przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2015 r., poz. 1422 - wg stanu prawnego na dzień wydania kontrolowanej decyzji). Nie stwierdzono istnienia przesłanek z art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. W odwołaniu od powyższej decyzji, D. B. wskazał, że bez przyłącza energetycznego nie ma prawnych możliwości otrzymania pozwolenia na budowę. Starosta [...] wydał pozytywną dla inwestora decyzję z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie polegało również na tym, że Starosta [...] celowo pozbawił go możliwości udziału w postępowania na prawach strony, uniemożliwił zaskarżenie decyzji, aby ułatwić inwestorowi realizację inwestycji budowlanej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 8 listopada 2021 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania D. B. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 11 sierpnia 2021 r. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Wojewoda Małopolski decyzją z 11 sierpnia 2021 r. odmówił, po wszczęciu postępowania na wniosek D. B., stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną (instalacją energetyczną zalicznikową od zestawu złączowo-pomiarowego w granicy działki od strony dojazdowej do tablicy rozdzielczej w budynku, przyłączem kanalizacyjnym do istniejącej studzienki gminnej sieci kanalizacji sanitarnej zlokalizowanej na działce inwestora, instalacją wodociągową z istniejącej studni do projektowanego budynku mieszkalnego, utwardzeniem terenu) na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości P., gmina J. Organ przypomniał, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia stanowi wyjątek od przyjętej przez ustawodawcę w art. 16 § 1 k.p.a., zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych. Stwierdzenie nieważności decyzji, będące jednym z trybów godzących w zasadę trwałości decyzji administracyjnej, jest instytucją szczególną, stąd też zaistnienie przesłanki powodującej stwierdzenie nieważności decyzji musi być oczywiste. Do stwierdzenia nieważności decyzji może dojść wyłącznie w przypadku bezsprzecznego stwierdzenia istnienia którejkolwiek z przesłanek zawartych w art. 156 § 1 k.p.a. W toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji organ administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej kontrolowaną decyzją, lecz orzeka jako organ kasacyjny. Postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma bowiem na celu wyjaśnienie jej kwalifikowanej niezgodności z prawem, a nie ponowne rozpoznawanie zakończonej sprawy. W konsekwencji, zakres prowadzonego w ramach trybu nadzorczego postępowania dowodowego nie odpowiada temu, prowadzonemu w trybie zwykłym. Organy administracji publicznej badają prawidłowość decyzji w trybie art. 156 k.p.a. (dotyczącym stwierdzenia nieważności) w oparciu o stan prawny i faktyczny istniejący w dacie wydania kwestionowanej decyzji. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zachodzą trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze, czyli skutki decyzji. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 - według stanu na dzień wydania kontrolowanej decyzji), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stosownie do treści art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, inwestor powinien dołączyć powyższy dokument do wniosku o pozwolenie na budowę. Inwestor – A. S. - złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością inwestycyjną (działka nr [...]) na cele budowlane. W analizowanym przypadku nie doszło zatem do rażącego naruszenia przepisów art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego. Z pisma Wójta Gminy J. z 18 października 2018 r., wynikało że działka nr [...] na której zaprojektowano sporną inwestycję, w dniu wydania pozwolenia na budowę objęta była zakresem obowiązywania uchwały nr XV/143/2004 Rady Gminy Jabłonka z 22 marca 2004 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka w części obejmującej sołectwa C., L., O., P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 11 maja 2004 r., Nr 95 poz. 1339), zmienionego uchwalą Nr LIV/354/2010, Rady Gminy Jabłonka z 20 października 2010 r., w sprawie zmian ustaleń tekstowych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka w części obejmującej sołectwa: C., L., O. P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 1 grudnia 2010 r., Nr 629, poz. 5087), zmienionego uchwałą Nr XX/154/2016 r., Rady Gminy Jabłonka z 19 maja 2016 r., w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka, w części obejmującej sołectwa: C., L., O., P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 15 czerwca 2016 r., poz. 3589) Działka nr [...] w części położona jest na obszarze oznaczonym w miejscowym planie symbolem MU, a w części - na terenie o symbolu 1.MNU, częściowo na terenie o symbolu 2RW oraz częściowo na terenie oznaczonym symbolem KDW. Sporny budynek został zaprojektowany na tej części działki nr [...], która jest położona na terenie oznaczonym symbolem MU. Na części działki inwestycyjnej położonej na terenie oznaczonym symbolem 1.MNU zaplanowano fragment odcinka instalacji wodociągowej oraz instalacji kanalizacyjnej, zaś na części działki nr [...] oznaczonej symbolem KDW przewidziano jedynie powierzchnię utwardzoną pod wjazd z działki drogowej. Jak wynika z treści § 5 ust. 2 pkt 1 miejscowego planu z 22 marca 2004 r., teren oznaczony symbolem MU przeznacza się pod zabudowę mieszkaniową oraz usługi. Ponadto zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały Nr XX/154/2016 r., Rady Gminy Jabłonka z 19 maja 2016 r., teren oznaczony symbolem MNU to teren zabudowy mieszkaniowej i usługowej. Zgodnie z § 9 ust 2 pkt 1 lit. a planu miejscowego z 22 marca 2004 r., na terenach MU i MU1 dopuszcza się lokalizację zabudowy jednorodzinnej oraz zagrodowej wraz z urządzeniami związanymi z jej obsługą i zielenią przydomową. W myśl § 23 ust. 1 ww. uchwały Nr XX/154/2016 Rady Gminy Jabłonka z 19 maja 2016 r., teren oznaczony symbolem KDW przewiduje się pod drogę wewnętrzną. Stosownie do treści § 23 ust. 2 pkt 5 ww. uchwały na terenie KDW dopuszcza się miejsca postojowe dla samochodów. Inwestycja nie narusza ustaleń ww. miejscowego planu co do przeznaczenia terenu inwestycyjnego. Nie można zarzucić naruszenia wymogów planu co do nieprzekraczalnej linii zabudowy, liczby nadziemnej ilości kondygnacji (dopuszczalne - dwie kondygnacje, przy czym druga kondygnacja wyłącznie w formie poddasza użytkowego w dachu stromym, projektowane - dwie kondygnacje, druga kondygnacja w formie poddasza użytkowego w dachu stromym, zob. proj. bud. przekrój B-B / D-D, rys A7 str. 68, przekrój C-C, rys A8 str. 69), co do wysokości budynku (wymagana - maksymalnie do 10 m dla budynków mieszkalnych, projektowana - 9,68 m zob. proj. bud, rys przekrój C-C rys nr A8 str. 69), co do kształtu dachu (wymagane - dachy strome dwu lub wielospadowe z dopuszczeniem przyczółków i naczółków z kalenicą równoległą do dłuższej osi budynku o jednakowym kącie nachylenia przeciwległych połaci dachowych wynoszącym od 40° do 50° z zastrzeżeniem, że w przypadku stosowania połaci szczytowych w dachu wielospadowym zaleca się aby połacie te miały nachylenie powyżej 65°, projektowany - dach stromy dwuspadowy o nachyleniu połaci dachowych 40° z kalenicą usytuowaną równolegle do dłuższej krawędzi budynku, zob. proj. bud. rzut połaci dachowej rys. A5 str. 66), co do powierzchni zabudowy (wymagana - maksymalnie 30% powierzchni terenu inwestycji, projektowana - 19,94% zob. proj. bud. projekt zagospodarowania terenu pkt 4 zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej str. 16), co do powierzchni biologicznie czynnej (wymagana - nie mniej niż 30% powierzchni terenu inwestycji, projektowana - 63,36%, zob. proj. bud. projekt zagospodarowania terenu pkt 4 zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej str. 16) Decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., nie narusza w sposób rażący art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Stosownie do § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm. - wg stanu prawnego na dzień wydania kontrolowanej decyzji), jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy lub 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Sporny budynek mieszkalny został usytuowany w odległości 5,22 m od granicy działki nr [...], w odległości 5,34 m od granicy działki nr [...], w odległości 15,14 m od granicy działki nr [...] oraz w odległości 8,42 m od granicy działki nr [...] (zob. proj. bud. proj. zagospodarowania terenu rys nr 1 str. 19). Tym samym decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., nie narusza rażąco art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie. W ramach spornej inwestycji zaprojektowano 1 miejsce postojowe w odległości 3 m od granicy najbliżej usytuowanej działki budowlanej nr [...] (zob. proj. bud. proj. zagospodarowania terenu rys nr 1 str. 19). W związku tym kontrolowana decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r. nie narusza rażąco art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 19 ust 2 pkt 1 lit a ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Zgodnie z treścią § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej 3 m - od granicy działki budowlanej. Miejsce gromadzenia odpadów stałych zostało zaplanowane w odległości 3 m od granicy najbliżej działki budowlanej nr [...] (zob. proj. bud. proj. zagospodarowania terenu rys nr 1 str. 19). W związku z tym kontrolowana decyzja, nie narusza rażąco art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 23 ust 1 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Argumentacja skarżącego wskazująca, że projekt budowlany nie obejmuje przyłącza energetycznego, przez decyzja o pozowaniu na budowę jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Wprawdzie przepis art. 33 ust. 1 zdanie pierwsze Prawa budowlanego wprowadza zasadę, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego, to jednak z dalszej części tego przepisu wynikają wyjątki od tej zasady. Za wyjątek należy uznać sposób realizacji przyłączy regulowany art. 29a Prawa budowlanego, zgodnie z którym budowa przyłączy może następować na odstawie zgłoszenia albo m. in. na podstawie przepisów prawa energetycznego. Przyłącza nie muszą być objęte decyzją o pozwoleniu na budowę budynku. Przy budowie budynku zdefiniowanego w art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego przyłączy nie zalicza się do jego części składowych. Wynika to z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego, który zalicza przyłącza do urządzeń budowlanych definiowanych jako urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Pozwolenie na budowę budynku nie musi obejmować przyłączy, które nie są jego częścią składową (wyrok NSA z 18 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 896/12, wyrok WSA w Olsztynie z 23 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 35/17). Z projektu budowlanego decyzją Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., wynika, że przyłącze elektryczne będzie objęte odrębnym opracowaniem, a do samego budynku projektuje się instalację za licznikową kablem YKY 4x10mm2 (zob. proj. bud. projekt zagospodarowania terenu pkt 3.2 urządzenia budowlane str. 14). W projekcie budowlanym znajduje się pismo [...] z 2 listopada 2018 r., z którego wynika, że "(...)zapewniamy przyłączenie do sieci [...] SA i dostawę energii elektrycznej o mocy przyłączeniowej Przyłącze 1: 11,0 kW dla zasilania podstawowego, w V grupie przyłączeniowej (...) Miejsce przyłączenia: linia napowietrzna nN, słup nr [...] zasilany ze stacji transformatorowej SN/nN [...]Lipi 07 KRT6904 (...) Przyłączenie obiektu do sieci wymaga: a) w zakresie przyłącza: budowa przyłącza kablowego NA2XY 4x35mm2 od słupa nr [...] i zakończonego zestawem złączowo-pomiarowym ZK1e-1P zlokalizowanym w granicy działki od strony drogi dojazdowej." Skarżący wskazywał, że Starosta [...] celowo pozbawił go możliwości udziału w postępowania na prawach strony, jednak brak udziału strony w postępowaniu jest podstawą do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), a nie do stwierdzenia nieważności decyzji. Podstawy do wznowienia postępowania nie mogą stanowić zarazem jednej z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji (wyrok WSA w Warszawie z 5 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 826/04). Decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., nie naruszała rażąco przepisów prawa obowiązujących w dacie jej wydania. Ponadto nie stwierdzono, aby wydano ją z naruszeniem przepisów o właściwości lub bez podstawy prawnej. Nie dotyczy ona spraw rozstrzygniętych wcześniej innymi decyzjami ostatecznymi, nie jest też sprawą załatwioną milcząco, jak również nie skierowano jej do osób niebędących stroną sprawie. Decyzja nie była niewykonalna w dniu jej wydania, zaś jej wykonanie nie wywołuje czynu zagrożonego karą. Nie jest dotknięta wadą powodującą nieważność rozstrzygnięcia z mocy prawa. D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 8.11.2021r., domagając się uchylenia decyzji organu II i I instancji. W uzasadnieniu skargi podał, że warunkiem koniecznym do otrzymania pozwolenia na budowę jest posiadania przyłącza energetycznego, którego inwestor nie miał i dalej nie ma. Inwestor bezprawnie wskazał na przyłącze energetyczne do swojego budynku ze słupa nr [...] znajdującego się na jego działce [...], w sytuacji gdy nie wyraził na to zgody. Przyłącze zostało wykonane nielegalnie, a sprawcy zostali prawomocnie skazani. Ani inwestor, ani spółka [...] nie mieli i nie mają prawa na przyłączenie spornego budynku do sieci energetycznej za pośrednictwem słupa nr [...] znajdującej się na jego ogrodzonej posesji. Organ w tym zakresie opierał się na fałszywych danych, również w zakresie zachowania przez inwestora wymaganej odległości 4 m od granicy jego działki, w tym zakresie toczy się postępowanie sądowe. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę D. B. wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ona prawu. Powodem wydania zaskarżonej decyzji, było ustalenie, że kontrolowana decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., nie narusza rażąco przepisów obowiązujących w dacie jej wydania, w tym przepisów ustawy Prawo budowlane, oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto, Główny inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie stwierdził, że decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., nie jest obarczona żadną z pozostałych wad wymienionych w art. 156 § 1 k. p. a. Podkreślenia wymaga, że stwierdzenie nieważności może nastąpić wówczas, gdy badana decyzja dotknięta jest w sposób niewątpliwy przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji służy eliminacji z obrotu prawnego takich rozstrzygnięć wydawanych w toku postępowania administracyjnego, które ze względu na ich kwalifikowane wady pozostają w oczywistej sprzeczności z podstawowymi zasadami państwa prawnego i obowiązującego systemu prawnego. Celem tego postępowania nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji decyzji - według stanu prawnego i faktycznego istniejącego na dzień jej wydania - pod kątem wad kwalifikowanych wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a., w tym m.in. rażącego naruszenia prawa. W toku przedmiotowego postępowania o stwierdzenie nieważności ustalono, że inwestor – A. S. - złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością inwestycyjną (działką nr [...]) na cele budowlane, nie doszło zatem do rażącego naruszenia przepisów art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej musiał sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego. Działka na której zaprojektowano budynek, w dniu wydania pozwolenia na budowę objęta była zakresem obowiązywania uchwały nr XV/143/2004 Rady Gminy Jabłonka z 22 marca 2004 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka w części obejmującej sołectwa C., L., O., P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 11 maja 2004 r., Nr 95 poz. 1339), zmienionego uchwałą Nr LIV/354/2010, Rady Gminy Jabłonka z 20 października 2010 r., w sprawie zmian ustaleń tekstowych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka w części obejmującej sołectwa: C., L., O. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 1 grudnia 2010 r., Nr 629, poz. 5087), zmienionego uchwałą Nr XX/154/2016 r., Rady Gminy Jabłonka z 19 maja 2016 r., w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Jabłonka, w części obejmującej sołectwa: C., L., O., P. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 15 czerwca 2016 r., poz. 3589) Działka nr [...] w części położona jest na obszarze oznaczonym w miejscowym planie symbolem MU, a w części - na terenie o symbolu 1.MNU, częściowo na terenie o symbolu 2RW oraz częściowo na terenie oznaczonym symbolem KDW. Projektowany budynek został zlokalizowany na tej części działki nr [...], która jest położona na terenie oznaczonym symbolem MU. Na części działki inwestycyjnej położonej na terenie oznaczonym symbolem 1.MNU zaplanowano fragment odcinka instalacji wodociągowej oraz instalacji kanalizacyjnej, zaś na części działki nr [...] oznaczonej symbolem KDW przewidziano jedynie powierzchnię utwardzoną pod wjazd z działki drogowej. Stosownie do § 5 ust. 2 pkt 1 miejscowego planu z 22 marca 2004 r., teren oznaczony symbolem MU przeznacza się pod zabudowę mieszkaniową oraz usługi. Ponadto zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 ww. uchwały Nr XX/154/2016 r., Rady Gminy Jabłonka z 19 maja 2016 r., teren oznaczony symbolem MNU to teren zabudowy mieszkaniowej i usługowej. Zgodnie z § 9 ust 2 pkt 1 lit. a miejscowego planu z 22 marca 2004 r., na terenach MU i MU1 dopuszcza się lokalizację zabudowy jednorodzinnej oraz zagrodowej wraz z urządzeniami związanymi z jej obsługą i zielenią przydomową. W myśl § 23 ust. 1 ww. uchwały Nr XX/154/2016 Rady Gminy Jabłonka z 19 maja 2016 r., teren oznaczony symbolem KDW przewiduje się pod drogę wewnętrzną. Stosownie do treści § 23 ust. 2 pkt 5 ww. uchwały na terenie KDW dopuszcza się miejsca postojowe dla samochodów. Organ prawidłowo wskazał, że inwestycja nie narusza ustaleń ww. miejscowego planu w zakresie przeznaczenia terenu inwestycyjnego. Nie można jej również zarzucić naruszenia wymogów planu: co do nieprzekraczalnej linii zabudowy, co do liczby ilości kondygnacji, co do wysokości budynku, co do kształtu dachu, co do powierzchni zabudowy, co do powierzchni biologicznie czynnej. Decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., nie narusza art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Stosownie do § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm. - wg stanu prawnego na dzień wydania kontrolowanej decyzji), jeżeli z przepisów § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy lub 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Sporny budynek mieszkalny został usytuowany w odległości 5,22 m od granicy działki nr [...], w odległości 5,34 m od granicy działki nr [...], w odległości 15,14 m od granicy działki nr [...] oraz w odległości 8,42 m od granicy działki nr [...] (zob. proj. bud. proj. zagospodarowania terenu rys nr 1 str. 19). Tym samym decyzja Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., nie narusza rażąco art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Kwestia ewentualnego odstąpienia inwestora od warunków lokalizacji budynku, wynikających z pozwalania na budowę, nie mogła mieć wpływu na ocenę decyzji. Zgodnie z treścią § 19 ust. 2 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, stanowiska postojowe, w tym również zadaszone, oraz otwarte garaże wielopoziomowe należy sytuować na działce budowlanej w odległości od granicy tej działki nie mniejszej niż 3 m - w przypadku parkingu do 10 stanowisk postojowych włącznie. Projekt przewidywał 1 miejsce postojowe w odległości 3 m od granicy najbliżej usytuowanej działki budowlanej nr [...]. Zgodnie z treścią § 23 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1, 3 i 4, powinna wynosić co najmniej 3 m - od granicy działki budowlanej. Miejsce gromadzenia odpadów stałych zostało przewidziane w odległości 3 m od granicy najbliżej działki budowlanej nr [...]. Argumentacja skarżącego wskazująca, że projekt budowlany nie obejmuje przyłącza energetycznego, przez co decyzja o pozowaniu na budowę jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Choć przepis art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego wprowadza zasadę, że pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego, to jednak przewiduje on wyjątki od tej zasady. Stosownie do art. 29a Prawa budowlanego, budowa przyłączy może następować na odstawie zgłoszenia albo m. in. na podstawie przepisów prawa energetycznego. Pozwolenie na budowę budynku nie musi obejmować przyłączy, które nie są jego częścią składową budynku (wyrok NSA z 18 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 896/12, wyrok WSA w Olsztynie z 23 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 35/17). Z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z [...] stycznia 2019 r., wynika, że przyłącze elektryczne będzie objęte odrębnym opracowaniem. Również podnoszony brak udziału skarżącego jako strony w postępowaniu budowlanym, nie jest przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji, a ewentualną podstawą do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym niedopuszczalne jest przyjęcie, że którakolwiek z podstaw wznowienia postępowania stanowi zarazem jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji (wyrok WSA w Warszawie z 5 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 826/04). Sąd w całości zaakceptował dokonaną przez organy ocenę kwestionowanej decyzji Starosty [...], w nadzwyczajnym postępowaniu przeprowadzonym w tej sprawie. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.