I OW 96/20

SENTENCJA Dnia 27 października 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Rafał Stasikowski Sędzia del. WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza [....] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem [....] a Wójtem Gminy [....] w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy J. A. dotyczącej ponoszenia odpłatności za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. UZASADNIENIE Burmistrz Konstantynowa Łódzkiego, wnioskiem z dnia 27 marca 2020 r., wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość powstałego pomiędzy nim a Wójtem Gminy [...] w zakresie załatwienia sprawy J.A. dotyczącej ponoszenia odpłatności za pobyt w schronisku dla osób bezdomnych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 7 lutego 2020 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] wpłynęło pismo z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] dotyczące ponoszenia odpłatności za pobyt J. A. w Schronisku dla Bezdomnych, prowadzonym przez Fundację "[...]" w miejscowości [...], gmina [...]. Z treści ww. pisma wynikało, że Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] uznał się za organ niewłaściwy do rozpoznania powyższej sprawy i w związku z tym przekazał dokumentację do rozpatrzenia przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...]. W treści pisma organ stwierdził, że J.A. nie jest osobą bezdomną - w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej, bowiem "(...) przez ostatni rok zamieszkiwał u siostry w lokalu mieszkalnym (mieszkanie spółdzielcze). (..) Tak więc w sprawie nie zachodzi zatem właściwość z art. 101 ust 2 ustawy". W odniesieniu do powyższego, wnioskujący organ wskazał, że w jego ocenie J.A. od dnia 10 stycznia 2020 r. był osobą bezdomną. Obecnym miejscem pobytu J. A. było bowiem Schronisko dla Bezdomnych w [...], gmina [...], a jego ostatnim miejscem zameldowania na pobyt stały - miejscowość [...], gmina [...]. Zatem spełnione zostały przesłanki z art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej w zakresie uznania J.A. za osobę bezdomną. Z tych względów – zdaniem Burmistrza [...] -sprawa ponoszenia odpłatności za pobyt J.A. w placówce i przyznania świadczeń pieniężnych winna zostać załatwiona – zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej - przez organ gminy właściwy ze względu na jego ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały, to jest przez Wójta Gminy [...]. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy [...] poinformował, iż uznaje stanowisko organu wnioskującego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie zaistniała podstawa do umorzenia postępowania, gdyż spór o właściwość zaistniały między Burmistrzem [...] a Wójtem Gminy [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do załatwienia sprawy J.A. dotyczącej ponoszenia odpłatności za pobyt w schronisku przestał być aktualny. Po wniesieniu wniosku Wójt Gminy [...] uznał się bowiem za organ właściwy w sprawie. Tym samym skoro jeden z organów pozostających w sporze uznał swoją właściwość, to postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do jego umorzenia na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 15 § 1 pkt 4 w zw z. art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.