I SA/Lu 807/12
Sądy administracyjne2012-12-07
Sygnatura
I SA/Lu 807/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2012-12-07
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Danuta MałyszIrena Szarewicz-IwaniukMałgorzata Fita
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca),, Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r. p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić A. D. z kasy tutejszego sądu kwotę [...] tytułem uiszczonego wpisu.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 13 sierpnia 2012 r. (data pisma) pełnomocnik A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2009 r.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 26 listopada 2012 r. (data pisma) pełnomocnik skarżącej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 dalej: "Ppsa"), skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie to wiąże sąd za wyjątkiem przypadku, gdy sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne z tego powodu, iż zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa skuteczne cofnięcie skargi powoduje umorzenie postępowania.
W ocenie sądu, cofnięcie skargi w sprawie niniejszej - w świetle art. 60 Ppsa - nie jest niedopuszczalne, tym samym, postępowanie na podstawie art.161 § 1 pkt 1 Ppsa podlega umorzeniu.
Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.