III FZ 491/22

SENTENCJA Dnia 25 października 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 67/22 odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 67/22 w sprawie ze skargi L. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie egzekucja świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1.1. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 67/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 67/22, w sprawie ze skargi L. W. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 listopada 2021 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Odpis sentencji wyroku doręczono skarżącemu w dniu 30 maja 2022 r. Pismem z dnia 6 czerwca 2022 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 9 czerwca 2022 r., skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, co oznacza, że wniosek ten – jako złożony po terminie – jest bezskuteczny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 141 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") odmówił sporządzenia wyroku. 1.2. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2.2. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2, który stanowi, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę jest terminem ustawowym, co oznacza, że termin ten nie może być ani przedłużany, ani skracany. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie jest więc czynnością bezskuteczną i skutkuje odmową jego sporządzenia (art. 85 w zw. z art. 141 § 3 p.p.s.a.). 2.3. W przedmiotowej sprawie wyrokiem z dnia 25 maja 2022 r., wydanym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę wniesioną przez skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Przesyłka zawierająca odpis sentencji została stronie doręczona w dniu 30 maja 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 33 akt sądowych). Zatem termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upływał wraz z dniem 6 czerwca 2022 r. Skarżący złożył powyższy wniosek w dniu 9 czerwca 2022 r., czyli po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu określonego w art. 141 § 2 p.p.s.a. Dbałość o własne sprawy należy do strony skarżącej i nie zdejmuje z niej odpowiedzialności za ustalenie informacji o sprawie. A zatem, wobec złożenia przez skarżącą wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z przekroczeniem ustawowego terminu, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był do odmówienia sporządzenia uzasadnienia wyroku na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. Dlatego za niezasadny i bezpodstawny należy uznać zarzut naruszenia art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a. 2.4. Odnosząc do argumentacji skarżącego podniesionej w zakresie odebrania przez kogoś innego przesyłki adresowanej do niego, stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru sentencji wyroku widnieje podpis skarżącego – taki sam, jak na wszystkich pismach procesowych wysyłanych przez skarżącego do sądu (vide podpisy pod: skargą - karta akt sądowych nr 2; wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia – karta akt sądowych nr 35; zażaleniem – karta akt sądowych nr 45). Ponadto zwrotny dokument potwierdzający odbiór sentencji wyroku nie zawiera adnotacji o odbiorze przesyłki przez kogoś innego (np. żonę, czy dorosłego domownika, czy – jak twierdzi skarżący – inną osobę mieszkającej w okolicy skarżącego). Powyższe okoliczności pozwalają na uznanie, że przesyłka została odebrana przez skarżącego osobiście. W orzecznictwie słusznie wskazuje się, że zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, który - jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Korzysta ono z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim poświadczone. Skarżący skutecznie nie podważył prawidłowości znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru. Ponadto, należy zauważyć, że wraz z sentencją wyroku do przesyłki skierowanej do skarżącego załączone było pouczenie mówiące o tym, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku można złożyć w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu sentencji. Oznacza to, że nawet jeśli przesyłka została odebrana przez inną dorosłą osobę, skarżącego wciąż obowiązuje termin siedmiu dni od dnia odebrania przesyłki od listonosza, a nie od osoby dorosłej, która złożyła podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. 2.5. W konsekwencji uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony, gdyż został złożony po upływie terminu. 2.6. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.