I OZ 344/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 770/20 o odrzuceniu skargi M. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2020 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. D. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 22 lipca 2020 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 200 zł – w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 17 sierpnia 2020 r. W zakreślonym terminie brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. Z tego względu Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.). Ponadto, WSA w Krakowie wskazał, że mimo skutecznego wezwania o podanie numeru PESEL i złożenie 33 odpisów skargi, skarżąca złożyła odpisy skargi, ale nie podała numeru PESEL (wskazała, że jest "nieznany"). Wobec tego, Sąd I instancji uznał, że skarga podlegała odrzuceniu również na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że opłata sądowa została uiszczona. Podała również numer PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w myśl art. 220 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wyjątek od powyższego przewiduje § 2, w którym wskazano, że jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania – podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie prawidłowo w zarządzeniu z 22 lipca 2020 r. wyznaczono skarżącej (zamieszkałej w Republice Federalnej Niemiec) termin dwóch miesięcy do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej 17 sierpnia 2020 r., zatem termin na uiszczenia wpisu upływał 17 października 2020 r. We wskazanym terminie nie odnotowano wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi – należna kwota 200 zł została uiszczona dopiero 14 grudnia 2020 r., co jednoznacznie wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (k. 101 i 253). Uiszczenie wpisu po terminie jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Sąd I instancji był zatem zobligowany, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., skargę odrzucić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo także uznał, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., albowiem M. D. nie uzupełniła braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL. Podanie tego numeru dopiero w zażaleniu na zaskarżone postanowienie, a więc z przekroczeniem wyznaczonego terminu, nie jest równoznaczne z uzupełnieniem braku formalnego skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.