Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Gd 880/10

Sądy administracyjne2010-12-13
Sygnatura
II SA/Gd 880/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2010-12-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku

Sędziowie

Mariola Jaroszewska

Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 sierpnia 2010 r. nr [...], nakazującą Spółdzielni Mieszkaniowej rozbiórkę na koszt własny następujących prowizorycznych zabudowań wykonanych w kształcie litery "L" nie związanych trwale z gruntem, usytuowanych na terenie działki Nr [...] k.m. 60 obręb G. (przy ul. W. 2 w G.) w bezpośrednim sąsiedztwie działki nr [...] k.m. 60 obręb (przy. ul. W. 14 w G.): a) dłuższego boku wykonanej zabudowy w kształcie litery "L" o długości ponad 9,0 m i szerokości około 2,6 m; b) części krótszego boku wykonanej zabudowy w kształcie litery "L" na około długości 1,40 m i szerokości około 2,37 m w części przylegającej do dłuższego boku. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 września 2005 r. (sygn. akt II OZ 701/05, niepubl.) wskazał, iż przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Jak wynika bowiem z powołanego przepisu, warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (lub innej decyzji wydanej w granicach tej samej sprawy) jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ Sąd podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje. Fakt, że zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego, nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania jej wykonania. Przepisy prawa nie przewidują bowiem obowiązku wstrzymania przez sąd decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego w przypadku wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Zasadność wniosku o wstrzymanie decyzji o nakazie rozbiórki uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych decyzji, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w żaden sposób jednak nie uzasadniła swojego wniosku, nie przytoczyła argumentów ani nie podniosła okoliczności, które pozwalałyby rozważyć merytorycznie złożony wniosek. Podkreślenia wymaga, iż uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, dlatego nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. W szczególności wnioskodawczyni nie wykazała możliwości poniesienia znacznej szkody w sytuacji, gdy przedmiotem decyzji nakazującej rozbiórkę są opisane w decyzji drewniane komórki gospodarcze nietrwale związane z gruntem. W tych okolicznościach wniosek jest nieuzasadniony, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.