II SA/Rz 1022/20

SENTENCJA Dnia 13 października 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 13 października 2020 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu H. K. i E. C. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego - postanawia – odrzucić sprzeciw E. C. UZASADNIENIE W dniu 16 września 2020 r. do tut. Sądu wpłynął sprzeciw H. K. i E. C. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] uchylającej decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] znak: [...] wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a.") - od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa, zwykle materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony wnoszącej sprzeciw musi stanowić więc przepis prawa wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Innymi słowy, interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a ponadto musi być własny i indywidualny. W niniejszej sprawie sprzeciw dotyczy decyzji Wojewody uchylającej w całości decyzję organu I instancji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego posadowionego na działce nr ewid. 1494 obr. [...] w S. i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W sprawie tej E. C. nie był stroną postępowania, nie przysługuje mu bowiem żaden tytuł prawny do nieruchomości, której dotyczyło postępowanie administracyjne, o czym świadczy zalegający w aktach administracyjnych uproszczony wypis z rejestru gruntów z dnia 30 maja 2018 r. (k. 47 akt administracyjnych). Jednocześnie w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałby tytuł prawny E. C. do nieruchomości. Z tego powodu decyzje organów obu instancji nie były doręczane E. C. Okoliczność ta została dostrzeżona również przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], który decyzją z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania E. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych na działce nr 1494 obr. [...] w S. - umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na niewykazanie interesu prawnego E. C. we wniesieniu odwołania (niewykazanie tytułu prawnego do nieruchomości). Powyższe oznacza, że E. C. nie posiada interesu prawnego również we wniesieniu sprzeciwu, gdyż zaskarżona decyzja nie oddziałuje w żaden sposób na sferę jego uprawnień czy obowiązków. Sąd podkreśla, że sam fakt zamieszkiwania skarżącego w budynku mieszkalnym, którego dotyczy wniosek o udzielenie zezwolenia na przebudowę (wskazuje na to podany adres zamieszkania), może świadczyć ewentualnie o posiadaniu interesu faktycznego, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. W konsekwencji uznać należy, że skarżący nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia sprzeciwu od decyzji Wojewody. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Sąd odrzucił sprzeciw z uwagi na jego niedopuszczalność z innych przyczyn.