II OSK 2055/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 2239/10 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 2239/10 oddalił skargę B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2009 r. wymierzającą B. K. karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia [...] sztuk drzew z działki ew. nr [...] położonej przy ul. [...] w W. Od powyższego wyroku B. K. wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że wysokość orzeczonej kary pieniężnej powoduje, iż nie jest ona w stanie uiścić tej kwoty z bieżących dochodów, które obecnie wynoszą [...] zł miesięcznie. Z kwoty tej utrzymuje siebie i rodzinę wydatkując ok. [...] – [...] zł. Na jej utrzymaniu pozostaje [...] – letnia niepracująca córka. W tej sytuacji jedynym sposobem na uzyskanie wymaganych środków pieniężnych byłoby zaciągnięcie kredytu bankowego lub sprzedaż udziału we własności nieruchomości. Jak wynika z załączonej do wniosku kalkulacji oferty kredytowej, skarżąca na zapłatę kary obowiązana byłaby do spłaty rat w wysokości ok. [...] - [...] zł, co przekracza jej możliwości finansowe. Natomiast ewentualna sprzedaż udziału we własności nieruchomości spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki, gdyż praktycznie niemożliwym będzie odzyskanie własności nieruchomości, zaś sprzedaż w sytuacji nagłej i przymusowej musiałaby się wiązać ze znacznym obniżeniem ceny transakcyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Przez niebezpieczeństwo zaś wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. Naczelny Sąd Administracyjny po przeprowadzeniu analizy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznał, że strona uprawdopodobniła w nim przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając bowiem na uwadze wysokość nałożonej kary pieniężnej, którą skarżąca zobowiązana jest uiścić oraz całokształt sytuacji finansowej skarżącej należało uznać, że uiszczenie tych należności przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.