I SA/Bd 149/16

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanowił: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. UZASADNIENIE W dniu [...]. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Od 2011r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jak majątek wnioskodawca wskazał mieszkanie o pow. 70 m˛ - prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Oświadczył, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej [...] zł. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżący przedłożył zeznanie podatkowe żony za 2014r., decyzje o uznaniu skarżącego oraz jego żony za osoby bezrobotne. Ponadto skarżący w piśmie z dnia [...]. oświadczył, że: ostatnie zeznanie podatkowe składał w 2011r.; nie posiada żadnych rachunków bankowych; nie korzysta z pomocy społecznej; nie posiada samochodu; nie posiada oszczędności; korzysta ze wsparcia finansowego rodziny w kwocie [...]zł miesięcznie; nie prowadzi działalności gospodarczej; nie posiada zobowiązań kredytowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...]. zwolniono skarżącego od wpisu od skargi oraz odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009r. W dniu [...]. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe; nie posiada żadnego majątku, oszczędności, oraz wierzytelności; nie uzyskuje żadnych dochodów. Skarżący oświadczył, że od dnia złożenia poprzedniego wniosku nic w jego życiu się nie zmieniło. Żyje poniżej minimum biologicznego. Nie ma możliwości poniesienia opłat sądowych oraz środków finansowych na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że instytucja prawa pomocy stanowi zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu, jako podstawowego standardu państwa prawnego. Umożliwia bowiem realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – czyli takiego jakiego obecnie domaga się strona skarżąca - następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy orzekający stwierdził, że przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie na obecnym etapie postępowania zostały przez skarżącego spełnione. Uzasadniania to jego aktualna sytuacja materialna i finansowa skarżącego. Wskazać bowiem należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 20 maja 2016r. zwolniono skarżącego od wpisu od skargi. Jak wynika z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF który wpłynął do tut. Sądu w dniu 30 listopada 2016r. sytuacja finansowa i majątkowa skarżącego nie zmieniła się od dnia złożenia poprzedniego wniosku. Skarżący oraz jego żona są osobami bezrobotnymi, bez prawa do zasiłku. Skarżący korzysta ze wsparcia finansowego rodziny. Nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Jednocześnie wskazać należy, że wyrokiem z dnia 14 września 2016r. Sąd oddalił skargę strony, a zatem strona chcąc skorzystać z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej zmuszona jest skorzystać z usług profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzekający uznał, że zasadne jest udzielenie pomocy sądowej skarżącemu w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.