II GZ 280/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2998/14 w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2998/14 w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na zarządzenie z 18 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R.P. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego, którego termin został wyznaczony na dni 5-6 listopada 2013 r. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 10 marca 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2998/14 r., na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej cyt. jako: p.p.s.a.) umorzył postępowanie zażaleniowe na postanowienie WSA w Warszawie z 6 października 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2998/14 w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego na zarządzenie z 18 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi R.P. na uchwałę z [...] lipca 2014 r. Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego, którego termin został wyznaczony na dni 5-6 listopada 2013 r. w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu notarialnego. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji podał, że R.P. (dalej: skarżący) zarządzeniem z 18 września 2014 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej opisaną uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości. Skarżący w zażaleniu na to zarządzenie wniósł jednocześnie o przyznanie mu prawa pomocy i zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Prawomocnym postanowieniem z 30 września 2015 r. WSA odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. W związku z powyższym, skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 18 września 2014 r. pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 4 czerwca 2016 r. skarżący uiścił na konto Sądu wpis sądowy od skargi. Postanowieniem z 6 października 2016 r. WSA umorzył postępowanie zażaleniowe ze względu na bezprzedmiotowość postępowania (uiszczenie wpisu). Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wyrokiem z 4 kwietnia 2019 r. WSA w Warszawie oddalił skargę skarżącego na wskazaną na wstępie uchwałę. W tej sytuacji, wobec uprawomocnienia się wyroku oddalającego skargę z dniem 24 lipca 2019 r., rozpoznawanie zażalenia na postanowienie WSA z 6 października 2016 r. stało się bezprzedmiotowe i z tego powodu zostało umorzone postanowieniem z 10 marca 2020 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości, jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Przepis ten nie wymaga wskazania w zażaleniu konkretnych podstaw zaskarżenia (przepisów, które zdaniem wnoszącego zażalenie zostały naruszone), lecz tylko zwięzłego uzasadnienia zażalenia, a więc wskazania uchybień postępowania, które według skarżącego uzasadniają zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia. To, że zażalenie jest niesformalizowanym środkiem odwoławczym nie oznacza, że strona jest zwolniona z obowiązku jego uzasadnienia. Strona, która chce skutecznie dochodzić ochrony swoich praw przed sądem obowiązana jest dochować należytej staranności w formułowaniu pism procesowych i formułować te pisma zgodnie z przepisami regulującymi procedurę sądową. W zażaleniu na postanowienie z 10 marca 2020 r. (podobnie jak i w poprzednio wnoszonych w tej sprawie zażaleniach) skarżący w żaden sposób nie odniósł się do treści zaskarżonego postanowienia, nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności wskazujących na niezgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem. Wniósł jedynie o jego uchylenie "jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym". Skarżący nie zawarł w swoim zażaleniu żadnego konkretnego uzasadnienia, co powoduje, że nie wiadomo, jakie zarzuty stawia zaskarżonemu rozstrzygnięciu. Zgodnie z treścią art. 195 § 3 p.p.s.a. jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Z akt sprawy wynika, że WSA w Warszawie wyrokiem z 4 kwietnia 2019 r., po uzupełnieniu przez skarżącego braków fiskalnych skargi na opisaną na wstępie uchwałę, rozpoznał wniesioną skargę i ją oddalił. Wyrok ten – jak wyżej opisano – stał się prawomocny 24 lipca 2019 r. Wykonanie przez skarżącego prawomocnego zarządzenia z 18 września 2014 r. i opłacenie wpisu od skargi skutkowało jej rozpoznaniem. Wobec powyższego prawidłowo WSA w Warszawie postanowieniem z 6 października 2016 r. umorzył postępowanie zażaleniowe ze względu na bezprzedmiotowość postępowania (uiszczenie wpisu). Postępowanie wywołane zażaleniem wniesionym na powyższe postanowienie z 6 października 2016 r., wobec oddalenia skargi prawomocnym wyrokiem WSA z 4 kwietnia 2019 r., również stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym prawidłowo sąd pierwszej instancji umorzył postępowanie zażaleniowe na postanowienie WSA z 6 października 2016 r. o umorzeniu postępowania zażaleniowego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.