I SAB/Wa 236/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009 r. sprawy ze skargi H. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – H. S. kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. H. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 8 października 2009 r. Sąd zwrócił się do skarżącej o udzielenie odpowiedzi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy skarżąca wyczerpała tryb zażaleniowy do organu wyższego stopnia oraz o ewentualne nadesłanie odpisu zażalenia złożonego do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa. Zarządzenie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 października 2009 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 13). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem nadanym w dniu 21 października 2009 r. (data stempla pocztowego) cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3 tego aktu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Art. 37 ust. 1 kpa. stanowi, że na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 kpa. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 ust. 1 kpa. Strona skarżąca pomimo wezwania nie wypowiedziała się, w zakreślonym przez Sąd terminie, czy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie ww. art. Nie nadesłała odpisu zażalenia wniesionego w trybie art. 37 kpa. Także fakt złożenia ww. środka prawnego nie wynika z akt administracyjnych sprawy. Zatem należało przyjąć, że skarżąca nie złożyła zażalenia w trybie art. 37 ust. 1 kpa. do organu wyższego stopnia, co stanowi naruszenie cyt. wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi rozstrzygnięto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy.