II GZ 426/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Wydział Zamiejscowy w R. z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 961/10 w zakresie ściągnięcia nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2000 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie udostępnienia do wglądu dokumentów sprawy wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 961/10 Przewodniczący Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Oddział Zamiejscowy w R. zarządził ściągnięcie od M. S. kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej. W uzasadnieniu wskazano, iż skarżący M. S. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 9 lutego 2011 r., oraz doręczenie jego odpisu wraz z uzasadnieniem. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżacemu w dniu 25 marca 2011 r. Pomimo dwukrotnego wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczony odpis orzeczenia z uzasadnieniem skarżący nie dokonał opłaty. W związku z takim stanem rzeczy, działając w oparciu o art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Przewodniczący Wydziału VIII WSA w W. zarządził ściągnięcie wskazanej powyżej kwoty opłaty kancelaryjnej. Zażaleniem M. S. zaskarżył powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że niezasadnie wymaga się do niego uiszczenia opłaty w oparciu o art. 234 § 2 powołanej ustawy, albowiem wniósł on jedynie o sporządzenie uzasadnienia zgodnie z art. 141 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 141 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, żądając sporządzenia uzasadnia wyroku z dnia 9 lutego 2011 r., oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W.. Oznaczało to, że Sąd pierwszej instancji w terminie przewidzianym tym przepisem, wynoszącym czternaście dni od dnia zgłoszenia wniosku, zobowiązany był do sporządzenia uzasadnia wydanego wyroku zaś stosowanie do art. 142 § 2 ustawy do doręczenia go stronie składającej wniosek. Przepis art. 234 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje natomiast, że za wydanie odpisów pobiera się opłatę kancelaryjną. Opata ta dotyczy również wydania stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skoro w sprawie sporządzono uzasadnienie wyroku z dnia 9 lutego 2011 r. zgodnie z wnioskiem, a odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem doręczono wnioskodawcy, to po jego stronie powstał, stosownie do treści powołanego art. 234 § 1 cytowanej powyżej ustawy, obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W sytuacji gdy wzywano skarżącego do uiszczenia należnej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem i opłata ta nie została dokonana, zaistniała postawa do zastosowania art. 234 § 2 powołanej ustawy. Zauważyć przy tym należy, że powołany przepis nakłada na przewodniczącego obowiązek zarządzenia ściągnięcia opłaty w takiej sytuacji. Wskazać również należy, że skarżący wzywany był dwukrotnie (wezwania z 17 lutego i 6 maja 2011 r.) do uiszczenia przedmiotowej opłaty. Mimo pouczenia skarżącego w wezwaniach o terminie w jakim opłatę należy uiścić oraz o skutkach niezastosowania się do wezwania, skarżący opłaty od doręczonego mu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem nie wniósł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.