II SA/Gd 744/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ch. i S. Ch. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 sierpnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. UZASADNIENIE K. i S. C. wnieśli do tut. Sądu skargę na wyżej opisane postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji o oddaleniu zarzutu skarżących w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego dotyczącego wykonania przez nich rozbiórki obiektu budowlanego konstrukcji drewnianej, pełniącego funkcję letniskową na działce nr [...] w B. W skardze skarżący kwestionują zasadność prowadzenia egzekucji administracyjnej z uwagi na złożony wniosek o odroczenie wykonania rozbiórki. Pomimo, iż w przedmiocie odroczenia wykonania obowiązku zostało wydane ostateczne rozstrzygnięcie organu odmawiające uwzględnienia wniosku skarżący wywodzą, że do czasu rozpatrzenia ich skargi na to rozstrzygnięcie wszczęcie postępowania egzekucyjnego jest niedopuszczalne i przedwczesne. Skarżący wnieśli o wstrzymanie przez Sąd zaskarżonego postanowienia twierdząc, że w przypadku wykonania nakazanej rozbiórki zostanie im wyrządzona wielka krzywda i nastąpią trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wyjaśnili, że domek letniskowy umożliwia im i ich rodzinie letni wypoczynek. Wskazali, że istnieje możliwość przeniesienia (przewiezienia) tego obiektu w inne miejsce, ale tylko w obecnym nie rozebranym stanie. Wykonanie rozbiórki spowoduje natomiast, że uzyskany materiał rozbiórkowy będzie nadawał się jedynie na opał i nie będzie mógł być ponownie wykorzystany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z akt sprawy wynika, że decyzja o nakazie rozbiórki jest ostateczna i podlega wykonaniu, albowiem wierzyciel nie wyraził zgody na odroczenie jej wykonania. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należy mieć zatem na względzie, że w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu nie będzie podlegać ani prawidłowość rozstrzygnięcia o nakazie rozbiórki, ani zasadność odmowy odroczenia wykonania rozbiórki, lecz jedynie kwestia dotycząca prawidłowości wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zatem wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego postanowienia ( znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki ) muszą być rozpatrywane jedynie w kontekście wydanego postanowienia, a nie orzeczonego nakazu rozbiórki. Zdaniem Sądu nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji gdy skarżący dobrowolnie wykonując obowiązek rozbiórki mogą zwolnić organy administracji z konieczności przymuszania ich do jego wykonania. Przesłanki do wstrzymania nie występują także w kontekście samych twierdzeń skarżących dotyczących możliwości przeniesienia ( przewiezienia ) obiektu w inne miejsce. Wyjaśnić bowiem należy skarżącym, że wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego nie musi polegać na jego dosłownym rozebraniu na "materiał opałowy nie nadający się do ponownego wykorzystania", lecz może polegać na jego usunięciu z działki ( w całości czy w częściach do ponownego montażu ). Mając na uwadze, iż w przedmiotowej sprawie brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd na mocy w/w przepisu orzekł jak w sentencji.