IV SA/Wr 209/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. oraz grupy mieszkańców Gminy W. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w R. postanawia: odrzucić skargę grupy mieszkańców Gminy W.: A. F., R. M., L. A., E. S., I. O., E. B., A. N., D. L., A. L., A. L., E. B., G. B., A. F., J. F., M. A., W. A., D. P., A. C., A. C., M. G., Z. M., J. M., I. M., J. D., J. D., J. F., Z. F., K. F., S. A., K. P., B. Ś., T. W., M. R., Z. R., W. M., S. M., A. C., J. C., J. C., K. C., P. J., R. C., E. C., D. P., M. P., W. C., J. K., J. Ł., K. K., M. D., A. D., G. U., A. D., T. B., K. D., E. B., P. F., J. S., S. S., K. S., B. K., S. S., I. Ż., J. Ż., J. D., R. D., P. Ż., M. R., H. U., L. U., B. U., K. U., G. Ł., M. K., A. K., K. K., P.K., J.K., Z. D., E. S., I. S., M. A., S. A., E.W., T. T., A. L., D. D., J. L., E. M., A. S., M. K., R. K., W. K., E. K., M. M., R.D., T. D., J. A., H. A., K. G., I. G., A. K., J. F., D. F., P. F., D. S., J. O., Ł. G., A. G., A. C., J. B., L. B., N. K., T. B., A. T., I. B., S. B., E. K., P.F., A. Ż., P. Ż., J. D., J. S., D. S., E. M., A. N., F. N., A. W., W. R., K. H., L. R., J. C., S. K., A. S., M. S., S. P., C. P., B. R., P. A., K. T., A. T., K. G., W. S., K.M., A. M., H.F.L. P., K. P., S.P., M. D., J. P., J. S., M. K., P. S., E. K., A. M., K.S. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] marca 2012 r. pełnomocnik adw. K. G. działając w imieniu J. R. oraz grupy mieszkańców Gminy W., na podstawie art. 101 ust. 1 i 2a ustawy o samorządzie gminnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie wskazanym w osnowie niniejszego orzeczenia. W uzasadnieniu skargi wskazał, że pismem z dnia 1 lutego 2012 r. J. R. wezwała Radę Gminy W. do usunięcia naruszenia interesu prawnego zaskarżoną uchwałą. Zarządzeniem Sędziego z dnia 20 września 2012 r. J. R., reprezentująca innych skarżących w oparciu o ich pisemną zgodę oraz pełnomocnik skarżących zostali wezwani do złożenia wyjaśnienia: - czy i jaki interes prawny lub uprawnienie poszczególnych (każdego z osobna) sygnatariuszy skargi zostały naruszone zaskarżoną uchwałą oraz - czy każdy ze skarżących, przed wniesieniem skargi do Sądu, wezwał organ, którego akt jest przedmiotem skargi, do usunięcia naruszenia prawa. Sąd jednocześnie wezwał do przedłożenia dokumentów potwierdzających dokonanie powyższych czynności oraz pouczył, że wystosowanie tego rodzaju wezwania jest warunkiem dopuszczalności skargi, a jego brak skutkuje odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących wskazał, że interes prawny pozostałych skarżących jest tożsamy z interesem prawnym J. R., to jest dzieci części skarżących uczęszczały do Szkoły Podstawowej w R., pozostali skarżący mają zaś wynikające z ustawy o samorządzie gminnym uprawnienie do realizowania potrzeb edukacyjnych, kulturalnych i oświatowych w miejscowej szkole podstawowej, która na wsi jest nie tylko miejscem edukacji dzieci, ale również placówką, która wykracza poza funkcję edukacyjną, integrując społeczność lokalną. Wyjaśnił również, że J. R. wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa w imieniu wszystkich skarżących, a następnie pozostali skarżący upoważnili ją do działania w ich imieniu i zaskarżenia uchwały. Wezwanie Sądu doręczono J. R. w dniu 25 września 2012 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie zareagowała. W odpowiedzi na skargę organ gminy wniósł o oddalenie skargi, z uwagi na bezzasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 8 marca 1980 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę. W myśl natomiast art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (zob. uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83). Nie ulega wątpliwości, że warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wystosowała J. R., jednak treść wezwania nie potwierdza, aby skierowała powyższe wezwanie również w imieniu innych skarżących. Odpowiedź organu gminy na wezwanie wskazuje, że żądanie zostało skierowane przez J. R. i to jej organ udzielił odpowiedzi, nie potwierdza natomiast, że działała w imieniu grupy mieszkańców gminy. Z akt sprawy oraz z pism pełnomocnika skarżących nie wynika, aby uczestnicy grupy mieszkańców udzielili J. R. odrębnego pisemnego upoważnienia do wezwania Rady Gminy W. do usunięcia naruszenia interesu prawnego tej grupy mieszkańców zaskarżoną uchwałą. Za takie upoważnienie nie można bowiem uznać pisemnej zgody udzielonej J. R. w trybie art. 101 ust. 2a ustawy o samorządzie gminnym, na występowanie w imieniu grupy mieszkańców obejmujące upoważnienie do reprezentowania ich w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy w sprawie zamiaru likwidacji szkoły podstawowej i w sprawie jej likwidacji oraz do wniesienia w ich imieniu skargi do sądu administracyjnego. Zauważyć również należy, że pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 11 października 2012 r. potwierdził, że J. R. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie grupa mieszkańców upoważniła ją do działania w ich imieniu i zaskarżenia uchwały. Pomimo wezwania Sądu nie wykazano, że którykolwiek z uczestników tej grupy indywidualnie wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz że J. R. zostało udzielone przez uczestników grupy mieszkańców odrębne pisemne upoważnienie do wezwania w ich imieniu Rady Gminy W. do usunięcia naruszenia interesu prawnego zaskarżoną uchwałą. Powyższe uprawnia Sąd do wniosku, że J. R. we własnym imieniu wezwała organ gminy do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Natomiast żaden z uczestników grupy mieszkańców Gminy W. nie wystosował tego rodzaju wezwania do organu gminy. Tym samym, uczestnicy tej grupy nie wyczerpali trybu poprzedzającego wniesienie skargi, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Sąd stwierdza, że skarga J. R. z dnia [...] marca 2012 r. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [....] w przedmiocie zamiaru likwidacji Szkoły Podstawowej w R., zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 209/12, została skutecznie wniesiona, zatem będzie merytorycznie rozpoznana przez tutejszy Sąd. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi grupy mieszkańców Gminy W., jako niedopuszczalnej, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.