IV SO/Wa 34/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE [...] sp. z o.o. w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. W skardze zawarty został wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przesyłając wskazaną skargę oraz akta sprawy wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie w dniu [...] sierpnia 2012 r., w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", decyzji uwzględniającej skargę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.) powinno skutkować obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 P.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony występującej osobiście lub z pełnomocnikiem, który nie jest adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 P.p.s.a.). Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż skarżący nie poniósł żadnych kosztów postępowania. Skarżący nie był bowiem reprezentowany przez pełnomocnika (nie poniósł zatem kosztów jego wynagrodzenia), nie uiścił żadnych kosztów sądowych (opłat sądowych w tym wpisu sądowego od skargi ani wydatków), nie wykazał, że poniósł koszty przejazdów do sądu ani że utracił zarobki w skutek stawiennictwa w sądzie. Skoro więc skarżący nie poniósł żadnych niezbędnych kosztów postępowania w rozumieniu art. 205 P.p.s.a., to brak jest podstaw do uwzględnienia jego wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.