I OSK 497/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. H. o na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 572/07 w sprawie ze skargi A. H. na czynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...] w Ministerstwie [...] postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Sygn. akt I OSK 497/08 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 20.11.2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 572/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. H. na czynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...] w Ministerstwie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż postanowieniem z dnia 28.09.2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 708/05 odrzucił skargę A. H. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...], wniesioną przy piśmie z dnia 21.11.2004 r., skierowanego do tegoż Szefa, a potraktowaną jako skargę na czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1230 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", z uwagi na niezachowanie trybu, tj. bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, gdyż za takie nie można było potraktować pisma z dnia [...], domagającego się od Szefa Służby uchylenia decyzji w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy tego samego przedmiotu, tj. zarządzenia Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] w przedmiocie konkursu, tyle że została przekazana według właściwości przez Sad Rejonowy dla W.[...], do którego została wniesiona – kontynuował Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 54 § 1 pkt 4 P.p.s.a., bowiem złożona była w sprawie prawomocnie już osądzonej. Nadto Sąd podkreślił, że gdyby nie odrzucił tej skargi na wskazanej podstawie, to również podlegałaby ona odrzuceniu jako niedopuszczalna – art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., bowiem nie wyczerpano trybu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, gdyż takim nie było pismo z dnia [...] – wskazane powyżej – ani z dnia [...] jako sporządzone po wniesieniu skargi. Reprezentowany przez radcę prawnego A. H. wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, zarzucając mu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy polegające na odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu w oparciu o twierdzenie, iż sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie zakończona w sprawie o sygn. akt: IV SA/Wa 708/05, w sytuacji gdy postanowienie o odrzuceniu skargi nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, a ponadto przedmiotem postępowania w sprawie IV SA/Wa 708/05 była zupełnie odmienna czynność z zakresu administracji publicznej aniżeli rozpoznawana w sprawie o sygn. akt: IV SA/Wa 572/07; 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, iż pisma z dnia [...] nie można traktować jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż skarżący zwracał się w nim do organu z prośbą o uchylenie czynności polegającej na poinformowaniu skarżącego pismem z dnia [...] o treści zarządzenia z dnia [...], w sytuacji gdy przepisy Prawa o postępowaniu nie zawierają wymogów co do treści powyższego wezwania, zaś przepis art. 222 kodeksu postępowania administracyjnego zawiera dyrektywę nakazującą kwalifikowanie pisma zgodnie z jego treścią a nie formą zewnętrzną; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 52 § 3 w zw. z art. 141 § 4 i art. 166 Prawa o postępowaniu, które miało istotny wpływ na wynik sprawy polegające na uznaniu, że pisma z dnia [...] nie można traktować jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez wyjaśnienia podstaw takiego twierdzenia; 4. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, iż nawet gdyby skarga nie została odrzucona w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu, to podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu z racji niedopuszczalności związanej z brakiem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa; 5. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 141 § 4 w zw. z art. 166 Prawa o postępowaniu, które miało istotny wpływ na wynik sprawy polegające na niepełnym przedstawieniu stanowisk stron oraz pominięciu istotnego ze względu na wynik sprawy faktu, iż przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest czynność polegająca na poinformowaniu skarżącego pismem z dnia [...] oznaczonym jako [...] o zarządzeniu ponownego przeprowadzenia konkursu, nie zaś zarządzenie z dnia [...], co stwierdził sam pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007r.; 6. naruszenie prawa materialnego w art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez niewłaściwe ich zastosowanie oraz odrzucenie skargi skutkujące pozbawieniem skarżącego merytorycznego rozpatrzenia sprawy w toku dwuinstancyjnego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta tą skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W sprawie nie ulega wątpliwości fakt, iż A. H. wniósł jedną skargę na zarządzenie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] w przedmiocie przeprowadzenia kolejnego konkursu na stanowisko dyrektora Biura [...] w Ministerstwie [...], ale uczynił to dwuetapowo. Po pierwsze – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w piśmie z dnia 21.11.2004 r. skierowanym do Szefa Służby Cywilnej, a po drugie – do Sądu Rejonowego dla W. [...], dnia [...]. Skargą z dnia 21.11.2004 r., wniesioną za pośrednictwem Szefa Służby Cywilnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał, odrzucając ją postanowieniem z dnia 15.11.2005 r. Natomiast skargę z dnia [...] Sąd Rejonowy dla W. [...] przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, uznając swą niewłaściwość postanowieniem z dnia [...]. Ta skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt IV SA/Wa 572/07. W takim stanie sprawy zgodzić należy się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, iż skarga A. H., wniesiona do tego Sądu na skutek postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...], została złożona w sprawie już prawomocnie osądzonej, bowiem w sprawie skargi na czynność organu – zarządzenie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...], już zapadło prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 708/05 odrzucił skargę wniesioną w tej sprawie, tj. IV SA/Wa 708/05, a wobec tego skarga w sprawie IV SA/Wa 572/07 podlegała odrzuceniu, jako wniesiona w sprawie już prawomocnie rozstrzygniętej. Odrzucenie skargi na zarządzenie Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] w sprawie IV SA/Wa 708/05 nastąpiło z tego względu, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że jest to skarga na czynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., wymaga zatem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 54 § 3 P.p.s.a., czego skarżący nie uczynił. Po odrzuceniu skargi z dnia 21.11.2004 r. z powodu niezachowania trybu, mogłaby ona być wniesiona ponownie, czyniąc zadość wymaganiu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jednak w niniejszej sprawie nic takiego nie miało miejsca. Przed wniesieniem skargi do Sądu Rejonowego dla W. [...] A. H. nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismo z dnia [...] dotyczyło skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zaś pismo z dnia [...] zostało sporządzone już po wniesieniu skargi dl Sadu Rejonowego. Nie było zatem podstaw do uznania, iż zmieniła się sytuacja prawna skarżącego i naprawił on swój błąd, wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga, która wpłynęła "za pośrednictwem" Sądu Rejonowego wniesiona została w sprawie prawomocnie już osądzonej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.