III SAB/Wr 3498/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2022 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi L.O. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Pismem z 16 listopada 2021 r., które wpłynęło do Sądu 14 grudnia 2021 r., L.O. (dalej: strona skarżąca, skarżąca) złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 22 lutego 2022 r. strona skarżąca cofnęła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że w dniu 29 lipca 2021 r. wpłynęła już do Sądu skarga skarżącej na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie tego samego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (sygn. akt III SAB/Wr 2004/21). Postanowieniem z 28 stycznia 2022 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi. W sprawie tej zostało wszczęte postepowanie reklamacyjne celem ustalenia prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie z 28 stycznia 2022 r. W wykonaniu zarządzenia z 13 maja 2022 r. – wobec uwzględnienia reklamacji przez Pocztę Polską – ponownie doręczono skarżącej odpis postanowienia z 28 stycznia 2022 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej 20 maja 2022 r. i jest prawomocne od dnia 28 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.