II FSK 2193/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. S.i M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. S. M. M. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Lu 613/19 w sprawie ze skargi K.S.i M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 5 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Lu 613/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. S.i M.M. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli Skarżący wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ów wniosek Skarżący podnieśli, że "w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wobec Skarżących znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosowanie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić przy tym należy, iż dopuszczalnym jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie powyższego przepisu w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. Nr 4, poz. 77). Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika nadto, iż to na Skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie. Dlatego też zawarta we wniosku argumentacja, powinna być poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez NSA o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić trzeba, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek Skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezasadny. Nie sposób bowiem uznać, że Skarżący kasacyjnie wykazali, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skoro uzasadniając wniosek ograniczyli się do ogólnikowych twierdzeń, że "zasadnym jest udzielenie ochrony do czasu uzyskania rozstrzygnięcia". Przytaczane we wniosku komentarze oraz uzasadnienia wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego nie maja znaczenia, ze względu na brak odniesienia ich do sytuacji majątkowej Skarżących. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek strony został oparty na ogólnikowych stwierdzeniach, które nie mogły zostać ocenione w kategorii trudnych do odwrócenia skutków bądź znacznej szkody. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Wobec powyższego zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art.61 § 3 p.p.s.a.) nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. Skarżący nie wykazali bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.