II SA/Wa 1286/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi A. S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie o niezdolności do zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie 2. zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu w całości UZASADNIENIE Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska, działając na podstawie § 4 pkt. 1 w związku z § 31 i 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. nr 133 poz. 1422 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, orzeczeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. uchyliła orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej [...] A. S., uznając go, za trwale niezdolnego do służby wojskowej – kategoria [...], i poleciła przeprowadzenie nowego postępowania orzeczniczego w sprawie [...] A. S. zakończonego wydaniem orzeczenia uwzględniającego wnioski zawarte w uzasadnieniu. W uzasadnieniu organ wskazał, że [...] A. S. w swoim odwołaniu nie zgadza się z decyzją TWKL w W. nr [...] z dnia grudnia 2007 r., na mocy której uznany został za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy, a konkretnie o uznanie go za zdolnego do zawodowej służby wojskowej. Motywuje to tym, że komisja wydając swoje orzeczenie nie uwzględniła wszystkich zebranych w sprawie dowodów i materiałów dotyczących jego osoby. Wnoszący odwołanie wytknął także komisji, że w wydanym orzeczeniu nie figurują podpisy jej członków, przez co orzeczenie nie jest prawomocne. RWKL w W. w toku postępowania odwoławczego przeprowadziła u [...] A. S. konsultację [...] w Klinice [...] w W. ul. [...]. Konsultacje przeprowadził kierownik Kliniki – [...] S. U. w oparciu o akta orzeczniczo – lekarskie, dokumentację z [...] i Oddziału Dziennego Kliniki [...] w W. oraz badanie przeprowadzone w dniu 29 kwietnia 2008 r. Konsultujący lekarz [...] rozpoznał u [...] A. S. [...] § 67 pkt. 2 wg zał. Nr 2 do rozporządzenia MON z dnia 29 listopada 2005 r. (Dz. U. nr 253 poz. 2130). Schorzenie to należy uznać za pozostające bez związku ze służbą wojskową i stanowi ono przyczynę niezdolności [...] A. S. do zawodowej służby wojskowej. [...] Zainteresowanego należy zaliczyć do [...] grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia. Inwalidztwo pozostaje bez związku ze służbą wojskową. Pozostałe schorzenia wymienione w grupie schorzeń współistniejących należy ująć tak jak poprzednio w orzeczeniu nr [...]. Organ wskazał także, że podnoszona przez wnoszącego odwołanie sprawa braku podpisów członków komisji na drukach orzeczenia jest nieprawdziwa ponieważ na wszystkich egzemplarzach orzeczenia TWKL w W. nr [...] w sprawie [...] A. S. figurują podpisy wszystkich członków komisji lekarskiej. W dniu 2 sierpnia 2008 r. skargę na powyższe orzeczenie złożył pan A. S. Skarżący zarzucił Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej: - naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa poprzez niezgodność zawartego w treści uzasadnienia dyspozycji ww. przepisu; - naruszenie art. 107 § 1 Kpa poprzez utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, w którym brak było informacji o środkach zaskarżenia oraz brak wskazania konkretnych dowodów, na których oparto rozstrzygnięcie; - naruszenie § 27 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach poprzez brak umieszczenia na orzeczeniach podpisów członków komisji; W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie z powodów w niej podanych. Na wstępie należy wskazać, że podstawą procesową zaskarżonego orzeczenia jest przepis art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Przepis ten wskazuje, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka, co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję – umarza postępowanie w pierwszej instancji. Zapis cytowanego przepisu jest jednoznaczny, a "art. 138 zawiera zamknięty katalog decyzji organu odwoławczego. Organ odwoławczy nie jest uprawniony do wydania decyzji o sentencji innej niż wymieniona w komentowanym przepisie" (por. M. Jaśkowska A. Wróbel Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Zakamycze 2000 s. 743). Tak więc nie można w toku postępowania odwoławczego zastosować innej sentencji niż jest określona w art. 138 Kpa. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wyszła poza ramy ww. przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem wydala rozstrzygnięcie, w którym "uchyliła orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej oraz poleciła TWKL w W. przeprowadzenie nowego postępowania orzeczniczego w sprawie [...] A. S. zakończonego wydaniem orzeczenia uwzględniającego wnioski zawarte w uzasadnieniu". Tak sformułowana sentencja orzeczenia wychodzi poza ramy określone w art. 138 Kpa. Organ zatem naruszył ww. przepis. Należy tu wskazać, że treść art. 138 Kpa wskazuje ramy postępowania zarówno organu I jak i II instancji. Określenie innej sentencji niż opisana w art. 138 Kpa powoduje, iż organ pierwszej instancji, któremu przekazano sprawę jest zdezorientowany, co do dalszego sposobu postępowania. Stąd koniecznym jest tak ściśle kierowanie się treścią ww. przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego należy wskazać, iż organ słusznie wskazał, że w kwestii podpisów na orzeczeniu TWKL w W. zarzut jest bezpodstawny, ponieważ na wszystkich egzemplarzach orzeczenia TWKL w W. nr [...] w sprawie [...] A. S. figurują podpisy wszystkich członków komisji lekarskiej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.