Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I SA/Wr 471/08

Sądy administracyjne2008-10-20
Sygnatura
I SA/Wr 471/08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2008-10-20
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Anetta Chołuj

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ż., prowadzącego działalność gospodarczą "A" M. Ż. w U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2002 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia [...] Sąd wezwał osoby podpisane pod skargą do wykazania, że mogą reprezentować stronę skarżącą przed sądem administracyjnym, tj. należą do kręgu osób wskazanych w przepisie art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia [...] działający jako pełnomocnicy strony oświadczyli, że pełnomocnictwo w sprawie zostało wypowiedziane. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia [...] Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową, zawierającą w/w wezwanie przesłano na adres skarżącego, a następnie, dwukrotnie awizowano. Jak wynika z akt sprawy, awizowanie przesyłki sądowej nastąpiło w dniach – odpowiednio [...] i [...]. Skarżący, pomimo prawidłowego zawiadomienia o miejscu pozostawienia przesyłki (Urząd Pocztowy), nie odebrał w/w pisma. Powyższa okoliczność skutkowała uznaniem pisma za doręczone z upływem 7 dni od daty powtórnego awizo, tj. w dniu [. .]. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zawisłość sporu przed sądem administracyjnym (lis pendens) uwarunkowana jest skutecznym złożeniem skargi w sprawie. W przypadku działania strony za pośrednictwem pełnomocnika, który sporządził skargę, jednym z warunków skutecznego jej wniesienia jest wykazanie, że pełnomocnictwo zostało udzielone osobie należącej do katalogu podmiotów wymienionych w dyspozycji art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej u.p.s.a.). Jak stanowi powołany przepis, pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z kolei, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 46 § 1 pkt 4 u.p.s.a., każde pismo procesowe powinno zawierać m.in. podpis strony lub jej pełnomocnika. W stanie faktycznym sprawy, osoby podpisane pod skargą nie wykazały, że spełniają w/w kryteria, zaś w piśmie z dnia [...] poinformowały Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa w sprawie. Wobec uznania, że skarga nie wywołała skutku lis pendens (zawisłości sporu przed Sądem), albowiem nie została sporządzona przez osoby umocowane - w rozumieniu art. 35 u.p.s.a. - do działania za stronę, Sąd wezwał skarżącego do podpisania skargi, co warunkowało skuteczne złożenie skargi w sprawie. Z akt sprawy wynika, iż skarżący, dwukrotnie zawiadomiony o pozostawieniu w placówce pocztowej przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, nie podjął w/w pisma w terminie 7 dni od daty powtórnego awizowania przesyłki. Zgodnie z powyższym, w/w pismo należało uznać za doręczone ze skutkiem na dzień [...] (czwartek), co przypadało w siódmym dniu licząc od daty powtórnego awizowania pisma. Uznając skuteczność dokonanego w ten sposób doręczenia należało tym samym przyjąć, iż siedmiodniowy termin jaki został wyznaczony stronie na uzupełnienie braku skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] (piątek) i upłynął bezskutecznie w dniu [...] (czwartek). Stwierdzony brak formalny skargi, tamujący możliwość nadania sprawie dalszego biegu, nie został bowiem uzupełniony. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji.