II SA/Bd 610/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. i J.M. w sprawie z ich skargi sprawy na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku dostarczenia określonych dokumentów postanawia odrzucić sprzeciw UZASADNIENIE Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 października 2009 r. oddalono wniosek uczestników postępowania G. i M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wniesionej przez H. i J.M. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku dostarczenia określonych dokumentów. Odpis powyższego postanowienia został doręczony wnioskodawcy - uczestnikom G. i M.K. i organowi. Pismem datowanym na [...] listopada 2009 r. skarżący H. i J.M. wnieśli pismo zatytułowane "wniosek" z treści którego wynika, że nie zgadzają się na uwzględnienie przez Sąd wniosku o przyznanie pomocy prawnej wnioskodawcom wskazując, że ich sytuacja majątkowa pozwala na poniesienie kosztów pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżących z dnia [...] listopada 2009 r. Sąd uznał jako sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 października 2009 r., którym oddalono wniosek uczestników postępowania G. i M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", przyznanie prawa pomocy stronie następuje na jej wniosek złożony przed lub w toku postępowania. W myśl natomiast przepisu art. 50 § 1 p. p. s. a. w związku z art. 64 § 3 p. p. s. a. uprawnionym do wniesienia wniosku jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Stosownie, zatem do powyższych przepisów postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym i autonomicznym, wszczynanym na wniosek strony. Stroną takiego postępowania jest wyłącznie wnioskodawca, gdyż to jego interesu prawnego dotyczy postępowanie, w wyniku czego tylko wnioskodawca uprawniony jest do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. W trakcie postępowania w przedmiocie prawa pomocy to wnioskodawca składa oświadczenia dotyczące jego sytuacji materialnej i ocena tej sytuacji jest brana pod uwagę przy przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Oznacza to, iż sprzeciw złożony przez skarżących H. i J.M. od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy uczestnikom postępowania G. i M.K. podlega odrzuceniu ze względu na to, iż nie został on wniesiony przez wnioskodawcę, lecz przez skarżących H. i J.M., którzy w postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy uczestnikom G. i M.K. nie posiadają interesu prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 p. p. s. a., stosowanego per analogiam, orzeczono o odrzuceniu sprzeciwu.