I FSK 1844/18

SENTENCJA P O S T A N O W E N I E Dnia 13 grudnia 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skarg kasacyjnych A. Sp. z o.o. w P. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Rz 227/18 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w P. [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 15 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2014 r. postanawia zawiesić postępowanie UZASADNIENIE Wyrokiem z 17 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 227/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) oddalił skargę A. Sp. z o.o. w P. [...] (dalej spółka, skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 15 stycznia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2014 r. Powyższy wyrok spółka zaskarżyła skargą kasacyjną w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia odnotować należy, że postanowieniem z 23 listopada 2021 r., w sprawie I FSK 2310/19, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następująco sformułowane pytanie prejudycjalne: "Czy przepisy art. 167, art. 168 lit. a), art. 178 lit. a) i art. 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.) oraz zasady neutralności i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), który pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT z tytułu nabycia prawa (rzeczy) uznanego za dokonane dla pozoru w rozumieniu przepisów krajowego prawa cywilnego, niezależnie od stwierdzenia czy zamierzonym skutkiem transakcji była korzyść podatkowa, której przyznanie byłoby sprzeczne z jednym lub kilkoma celami dyrektywy i czy stanowiła ona zasadniczy cel przyjętego rozwiązania umownego? ". Tymczasem w skardze kasacyjnej z 11 lipca 2018 r. spółka zarzuciła Sądowi pierwszej instancji m.in.: naruszenie prawa materialnego w rozumieniu art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj.: "błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c w związku z błędną wykładnią art. 13, ust. 1, 42 ust. 1 i 3, 22 ust. 1, 86 ust. 1 i 2, 87 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm. w brzmieniu obowiązującym w roku 2014) - dalej także u.p.t.u., co miało miejsce w związku z naruszeniem przepisów dotyczących postępowania podatkowego, tj. art. 120, 122, 187 § 1, 191, 210 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 201 z późn. zm.)". oraz naruszenie przepisów postępowania w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj.: "art. 135 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 122, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 199a o.p. w zw. z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy o VAT w zw. z art. 58 i art. 83 k.c., przez oddalenie skargi na decyzję wydaną w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny sprawy, z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów na skutek bezpodstawnego uznania, że Spółka nadużyła w niedozwolony sposób prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikające z zakupów bejcy od firmy D., a następnie prawa do zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w związku z uznaniem, że czynność prawna udokumentowana fakturą była pozorna lub nieważna, czego w wyroku nie wykazano". W tych okolicznościach należy uznać, że rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależeć będzie od wyniku postępowania prowadzonego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zainicjowanego powołanym na wstępie postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sytuacja ta stanowi zatem przesłankę do tzw. fakultatywnego zawieszenia postępowania z urzędu, wymienioną w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi bowiem, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia powołanego na wstępie pytania prejudycjalnego.