III OPP 70/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M. J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VII SAB/Wa 320/20 w sprawie ze skargi M. J. na bezczynności Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie wpisania do rejestru publicznego – rejestru zgromadzeń zgromadzenia z dnia 29 sierpnia 2020 r. postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE M. J. (dalej: skarżący) pismem z dnia 15 września 2020 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 21 września 2020 r., wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy (dalej: organ) w przedmiocie wpisania do rejestru publicznego – rejestru zgromadzeń - zgromadzenia z dnia 29 sierpnia 2020 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wpisania zgromadzenia do rejestru oraz stwierdzania przez Sąd bezczynności organu. Skarżący w dniu 9 lutego 2021 r. w związku ze złożeniem skargi na bezczynność został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W związku z postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2021 r. w sprawie o sygnaturze akt VII SPP/Wa 81/21 odmawiającym przyznania prawa pomocy skarżącemu, dnia 8 lipca 2021 r. powtórzono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Skarżącemu wezwanie zostało doręczone 13 lipca 2021 r. i pozostało bezskuteczne. Dnia 22 lipca 2021 r. do WSA w Warszawie wpłynęła skarga na przewlekłość postępowania o sygn. akt VII SAB/Wa 320/20, której po przesłaniu akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego nadano sygnaturę III OPP 60/21. Postanowieniem z dnia 29 września 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość postępowania ze względu na fakt, iż skarżący nie uiścił wpisu od skargi na przewlekłość postępowania. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie NSA z dnia 29 września 2021 r., które ze względu na niedopuszczalność zaskarżenia zostało odrzucone postanowieniem z dnia 17 marca 2022 r. W dniu 31 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie w sprawie bezczynności Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wpisania do rejestru zgromadzeń- zgromadzenia z dnia 29 sierpnia 2020 r. odrzucając skargę skarżącego ze względu na braki fiskalne. Na przedmiotowe postanowienie z dnia 31 marca 2022 r. skarżący złożył w dniu 17 kwietnia 2022 r. zażalenie, w którym podniósł, iż postanowienie jest niezgodne z prawem albowiem wydane zostało przez osobę nieuprawnioną w sytuacji, w której doszło do rażącej nieważności postępowania w sposób kwalifikowany. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2022 r. NSA oddalił zażalenie skarżącego stwierdzając, iż Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę ze względu na nieuzupełnienie braków fiskalnych skargi na bezczynność. W dniu 29 sierpnia 2022 r. skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania o sygn. akt VII SAB 320/20 wnosząc o stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 5.000 zł tytułem przewlekłości postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej zwanej "ustawą") skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Skarga na przewlekłość postępowania stanowi więc doraźną interwencję przeciwdziałającą niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu. Jest zatem środkiem prawnym egzekwującym rozpoznanie sprawy przez Sąd - jej funkcją jest przede wszystkim wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2011 r., I OPP 50/11, LEX nr 852830). Skarga na przewlekłość postępowania ma zapewnić szybką reakcję na trwającą zwłokę w czynnościach sądu, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania (zob. postanowienie NSA z 4 czerwca 2013 r. II FPP 3/13). Z powyższego wynika, że skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna jedynie w toku postępowania w sprawie, której dotyczy, bowiem zasadniczym celem tej skargi jest usunięcie stanu przewlekłości i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy. Za niedopuszczalne uznać zatem należy zarówno wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu postępowania, jak również przed jego wszczęciem. Z akt sprawy wynika, że postępowanie w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 320/20 zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2022 r. oddalającym zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 31 marca 2022 r. odrzucającym skargę skarżącego na bezczynność organu. Doręczenie odpisu postanowienia z dnia 14 czerwca 2022 r. do pełnomocnika skarżącego nastąpiło natomiast 11 lipca 2022 r. Z kolei skarga na przewlekłość postępowania złożona została w dniu 31 sierpnia 2022 r. Z powyższych względów skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak już bowiem wyżej wskazano niedopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania po prawomocnym zakończeniu tego postępowania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy w związku z art. 178 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.