II OSK 2440/10
Sądy administracyjne2010-12-22
Sygnatura
II OSK 2440/10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2010-12-22
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Zofia Flasińska
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA - Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku O. K. i H. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej O. K. i H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 993/09 w sprawie ze skargi O. K. i H. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę O. K. i H. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2009 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sosnowcu z dnia [...] lipca 2007 r. nakazującą skarżącym rozbiórkę wiaty zlokalizowanej na nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w Sosnowcu.
Skarżący wnieśli od tego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek podali, że przedmiotowa wiata składa się z posadowionej w gruncie konstrukcji pionowej (9 słupków stalowych) i trwale związanej z nią konstrukcji poziomej (więzary spawane z kątowników) oraz pokrycia dachowego stalową blachą tzw. trapezową. Wiata nie posiada ścian bocznych. Podłoże wiaty i pozostała część placu wyłożona jest kostką brukową na podłożu kamiennym (0,5 m głębokości). Wiata jest obudowana instalacją odprowadzania wody z dachu i wyposażona w instalację elektryczną. Skarżący wskazali, że rozbiórka wiaty wymaga pocięcia konstrukcji poziomej dachu wzdłuż i wszerz co najmniej przy słupkach pionowych oraz obcięcia słupków pionowych przy podłożu. Pocięcie tej konstrukcji wiaty uniemożliwi jej odtworzenie po ewentualnym uwzględnieniu wniosków skargi kasacyjnej, gdyż pocięte elementy nie będą nadawać się do ponownego wykorzystania z przyczyn technicznych (normatywna nośność konstrukcji pionowej i poziomej). Ewentualna odbudowa wiaty – poza ponownym wykonaniem konstrukcji nośnej – wymagałaby także rozbiórki podłoża wokół zabetonowanych słupków (9 otworów 1 m x 1 m o głębokości co najmniej 60 cm). Koszt odbudowy wyniesie w takim przypadku około 70 - 80 tys. zł.
W odniesieniu do stanowiska uczestnika postępowania S. Z. wyrażonego w piśmie z dnia 30 listopada 2010 r. (k. 21-23 akt sprawy II SA/Gl 993/09), iż większość materiałów z rozebranej wiaty będzie się nadawać do ponownego wykorzystania, strona skarżąca wskazała, że ponowne wykorzystanie tych samych materiałów jest technicznie niewykonalne. Wymagałoby to bowiem użycia sprzętu o dużym udźwigu oraz zasięgu poziomym i pionowym pracy. Wykorzystanie takiego sprzętu będzie wiązało się z dużymi kosztami, jak również nie będzie możliwe na posesji skarżących ze względu na brak miejsca do jego użycia.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną uczestnik postępowania S. Z. wniósł o oddalenie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uczestnik podniósł, że rozbiórka przedmiotowej wiaty może być dokonana właściwie ręcznie, a pozostałe po tej rozbiórce elementy mogą być wykorzystane przez skarżących ponownie. Przy prawidłowej rozbiórce wiaty nie jest konieczne pocięcie pokrycia dachowego wiaty. Nie będzie również trudności z ponownym przyłączeniem instalacji elektrycznej lub odprowadzającej wodę. Uczestnik zakwestionował oszacowany przez skarżących koszt odbudowy wiaty, podnosząc, że jest on zawyżony i że skarżący nie przedstawili żadnego kosztorysu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W uchwale siedmiu sędziów z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07 (ONSAiWSA 2007 nr 4, poz.77) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. możliwe jest również w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedmiotowej sprawie skarżący wykazali we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że rozbiórka wybudowanej przez nich wiaty przed podjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi kasacyjnej może prowadzić do wyrządzenia im znacznej szkody materialnej. Dla dokonania tej rozbiórki konieczne jest pocięcie stalowej konstrukcji wiaty, a prawdopodobne jest, że powstałe w ten sposób elementy nie będą nadawać się do ponownego wykorzystania. Ponadto rozbiórka ta wiąże się również z demontażem instalacji odprowadzania wody z dachu i instalacji elektrycznej. Przekonująca jest argumentacja skarżących, że ponowna odbudowa wiaty, która - oprócz wykonania nowej stalowej konstrukcji - będzie wymagać rozbiórki podłoża z kostki brukowej wokół zabetonowanych słupków, będzie wiązała się z koniecznością poniesienia przez nich znacznych nakładów finansowych.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.