III SA/Kr 1394/13
Sądy administracyjne2013-12-12
Sygnatura
III SA/Kr 1394/13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2013-12-12
Rodzaj
Postanowienie WSA w Krakowie
Sędziowie
Halina Jakubiec
Rozstrzygnięcie
odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. T. o wstrzymanie wykonania decyzji złożonego w sprawie ze skargi N. T. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
N. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 12 września 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2013 r. nr [...] o stwierdzeniu wydania z naruszeniem prawa decyzji Kierownika ww Biura z [...] 2006r. nr [...] o przyznaniu płatności OB dla skarżącego. Zaskarżona decyzja została wydana po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z [...] 2006r. i w okolicznościach upływu okresu 5 lat od doręczenia tej decyzji.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania ww decyzji do czasu rozstrzygnięcia ze względu na nieodwracalny skutek jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy, mogą być tylko takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Pod pojęciem wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Wstrzymanie wykonania dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, bądź takich, mocą których podmiot uzyskuje uprawnienia, nałożone są na niego obowiązki lub aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony.
Zaskarżona w sprawie decyzja nie nosi opisanych wyżej cech, na jej podstawie Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 12 września 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] 2013 r. nr [...] o stwierdzeniu wydania z naruszeniem prawa decyzji Kierownika ww Biura z [...] 2006r. nr [...]o przyznaniu płatności OB.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że nie jest możliwe w drodze egzekucji administracyjnej wykonanie zaskarżonej decyzji, gdyż nie nakłada ona na skarżącego żadnych obowiązków ani nie nakazuje mu określonego zachowania. Zaskarżona decyzja stanowi akt o charakterze deklaratoryjnym, który stwierdza tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, i jako taka nie wymaga wykonania. Istotnym tym jest, że decyzja z dnia [...] 2006r. nie została wyeliminowana z obrotu prawnego i jest obowiązująca i z tego względu organ administracyjny nie jest władny na podstawie zaskarżonej decyzji nakładać na skarżącego obowiązku czy nakazywać określonego zachowania. W tej sytuacji brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów należało orzec, jak w postanowieniu.