II SA/Sz 620/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2011 r. wniosku skarżącej M. P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 lipca 2011 r., II SA/Sz 620/11 w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r., II SA/Sz 620/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. P., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu [...] r., która w dniu [...] r. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2011 r. przyznał M. P., prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wskazany przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik skarżącej niezwłocznie zapoznał się z aktami sprawy i w dniu [...] r. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podał, że zarządzenie Dziekana ORA z dnia [...] r. o ustanowieniu pełnomocnikiem M. P., zostało mu doręczone w dniu [...] r. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że jego wyznaczenie nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym nie można przyjąć, że uchybienie terminu nastąpiło z winy strony, która sama skargi kasacyjnej wnieść nie mogła, ani też z winy pełnomocnika. W przypadku ustanowienia pełnomocnika na podstawie art. 244 p.p.s.a. dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik dowiedział się o jego wyznaczeniu i miał faktyczną możliwość zapoznania się z aktami sprawy. Ponadto również inne przesłanki przywrócenia terminu, określone w art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a. zostały w sprawie spełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Artykuł 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że strona powinna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozpoznawanej sprawie czynnością tą jest wniesienie skargi kasacyjnej, dla której ustawodawca zakreślił w art. 177 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin. Dla sporządzenia skargi kasacyjnej, stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a., zastrzeżono przymus adwokacko-radcowski. W przypadku gdy strony nie stać na pełnomocnika z wyboru, ma ona prawo wystąpić do sądu o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu. Czynność ta nie wstrzymuje jednak biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który może upłynąć bezskutecznie, zanim postępowanie wpadkowe w przedmiocie prawa pomocy zostanie zakończone. W takiej sytuacji konieczny jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, z uwzględnieniem faktu, że przeszkoda w postaci braku profesjonalnego pełnomocnika ustała z dniem, w którym pełnomocnik został powiadomiony, że został w danej sprawie ustanowiony. Zastosowanie wprost art. 87 § 4 p.p.s.a. całkowicie podważałoby istotę prawa pomocy przyznanego stronie. Ponadto doszłoby do naruszenia konstytucyjnego prawa do sądu poprzez warunkowanie terminu wniesienia środka zaskarżenia statusem majątkowym strony (zob. postanowienie NSA z 8 XI 2010 r. II FZ 409/10). Dlatego mając na uwadze treść art. 177 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP należy uznać, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną wynosi 30 dni od momentu, kiedy pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.